«تمام خرابی کار مشروطه...، مدیون التفاتهای همین اشخاص آزادیخواه نما بود که شکر پنیر داخل مویز کرده، برای اینکه از خود، بودونمودی ظاهر سازند و خویش را خیلی طرفدار آزادی جلوه دهند، در هر کار به جانب اغراق رفته موجبات دوگانگی بین ملت را فراهم میآوردند. یکی از موجبات نفاقی که همین آقایان بین جامعه به وجود آوردند حمله به مذهب بود که به واسطه این عمل سفیهانه خود که هیج نفعی برای آزادی نداشت، جماعتی از مردمانِ باایمانِ ساده را که به واسطه پشتیبانی علما از آزادی، مشروطهخواه واقعی شده بودند، از این مسلک و مرام روگردان کردند».
شرح زندگانی من...، 2/289
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم