به بهانه کنسرت شهرام ناظری و گروه مولوی در کاخ نیاوران

خاطره مردم قابل احترام است

3 دهه فعالیت متفاوت و جستجوگرانه شهرام ناظری موجب شده است این هنرمند آواز، چهره‌ای جهانی پیدا کند. اعطای بالاترین نشان فرهنگی لژیون دونور، شاید بهترین ارمغان این نوگرایی و خستگی‌ناپذیری یک هنرمند ایرانی است که در حقیقت به غنای فرهنگ و هنر ایران افزود.
کد خبر: ۱۹۲۹۵۴
ماندگاری و تاثیرگذاری آثار ناظری از اندک‌اندک، کاروان شهید و آتش در نیستان گرفته تا سفر عسرت (که هنوز در ایران منتشر نشده است)‌ و مولویه و لولیان، طیف گسترده‌ای از مخاطبان را دربر گرفته است.

او معتقد است هنرمندان و بویژه خوانندگان در 3 گروه جای می‌گیرند. گروه اول در جا می‌زنند و شاید 30 سال یکنواخت و مکرر می‌خوانند، گروه دوم نه‌تنها در جا که عقبگرد می‌کنند و گروه اندکی در تلاش و تکاپو برای حرکت به سمت جلو هستند.

او بی‌آن که ادعایی برای پویایی خویش داشته باشد بر این سخن اصرار دارد که می‌خواهد دست‌کم جزو گروه اول و دوم نباشد. گفتگوی کوتاه حاضر را به انگیزه کنسرت اخیرش که از 17 تا 22 مرداد در کاخ موزه نیاوران برگزار می‌شود، می‌خوانیم.

سال گذشته تقریبا همه بزرگان موسیقی کنسرت دادند. دلیل سکوت شما چه بود؟

سال گذشته برای من سال خاصی بود و به دلیل موضوع اهدای جایزه شوالیه و ارتباطات زیاد با خبرنگاران و برنامه‌های مرتبط با آن مساله که طبیعتا حواشی خاص خودش را داشت، فرصتی نشد تا به کنسرت و اجرای برنامه بپردازم و امسال احساس کردم که باید کنسرتی بگذارم و البته خیلی از دوستان نیز مرا ترغیب کردند این کار را بکنم.

و قرار شد این کنسرت در قالب تور داخلی برگزار شود؟

بله. اگر خدا بخواهد! فعلا که برنامه یزد و ارومیه ما عقب افتاد و ...

می‌خواهید بگویید اجرای کنسرت در شهرستان‌ها با مشکل مواجه است؟

به هر حال جو طوری است که مثل سابق پذیرای موسیقی نیست و امیدوارم این جو استمرار نداشته باشد، چون شهرستانی‌ها خیلی محرومند و خیلی هم عاشق و وقتی ما یک برنامه می‌گذاریم مثل یک نفس تازه و بسیار تاثیرگذار است، بخصوص کنسرتی که حاوی یک موسیقی اصیل و ارجمند باشد و از اشعار و ادبیات باشکوه ایران استفاده شده باشد.

در مصاحبه مطبوعاتی اخیرتان که در خانه هنرمندان برگزار شد گفتید دوست ندارید شهرام ناظری 30 سال پیش باشید. برای مردم جالب است و کنجکاوند بدانند در کنسرت امسال چه آثاری را اجرا می‌کنید. شهرام ناظری امسال چگونه است؟

همان‌طور که گفتم آثار نویی هست که ارائه می‌کنیم و در کنار آن هم برخی آثاری که مردم با آن خاطره دارند و برایشان نوستالژی دارد مثل قطعه آتش در نیستان را اجرا می‌کنیم. در ضمن 2 قطعه کردی آماده کرده‌ایم که ویژگی و لحن خاصی دارد و مربوط به منطقه خاصی به نام شکاک است.

به هر حال در کنار اینها آثار خاطره‌‌انگیز مردم را هم که بسیار قابل احترام است، اجرا می‌کنیم.

آیا در گروه مولوی تغییراتی به وجود آمده است؟

در حد این‌که برخی نوازندگان گروه در جای دیگر و گروه دیگری درگیر هستند ممکن است تغییراتی پیش بیاید.

ترکیب گروه مولوی در اجرای اخیر چیست؟

آقایان صابر نظرگاهی تار، شهرام غلامی بربط، شهرام محمدی سه‌تار بم و دیوان، شروین مهاجر کمانچه، سیاوش ناظری دف و همچنین خانم نگار خار کن هم کمانچه آلتو.

همان‌طور که می‌دانید سال گذشته به نام مولانا نام‌گذاری شد و امسال سال رودکی است. آیا فعالیت شما کماکان در خصوص مولوی ادامه خواهد داشت؟

من قبلا هم گفته‌ام که به اتفاق پسرم حافظ ناظری 2 پروژه در دست اجرا داریم. یکی پروژه مولوی و دیگری پروژه فردوسی که با همکاری نوازندگانی از کشورهای مختلف صورت می‌گیرد.

پروژه مولوی به پایان نرسیده است، هر چند اجراهای مختلفی را در آمریکا و اروپا داشته‌ایم و قطعا کار با استفاده از اشعار مولانا برای من پایان‌ناپذیر است، چون این عشق در من وجود دارد و مربوط به یک‌سال و دو سال هم نیست و پروژه فردوسی هم از سال آینده یا دو سال آینده آغاز می‌شود و فعلا در مرحله مطالعه و تمرین است.

شما یکی از هنرمندان و خوانندگانی بودید که رویکردی به شعر نو داشتید، آن هم در آواز و نه‌‌فقط در تصنیف، اما گویا مدتی است آثاری در این زمینه تولید نمی‌کنید. آیا علت خاصی دارد؟ آیا دیگر نمی‌خواهید از شعر نو بهره ببرید؟

نه، به هیچ وجه. یکی از اهداف مهم در زندگی هنری‌ام استفاده از شعر نو و بیان موسیقایی و آوازی آن است. همواره در کنار جستجوی من برای یافتن الحان حماسی و موسیقی کهن آوازی، استفاده از اشعار نوپردازان یک اصل بوده است.

شما بتازگی و در هفته گذشته در فستیوال تابستانه آکروپولیس یونان به اجرای برنامه پرداختید. آن برنامه چگونه بود؟

خیلی خوب و راضی کننده بود. در آن برنامه به اتفاق علی‌اکبر مرادی، نوازنده تنبور و پژمان حدادی، نوازنده‌ سازهای کوبه‌‌ای و نوازنده‌ای از یونان به نام ماتیوس که لیرا می‌نوازد برنامه‌ای اجرا کردیم.

معمولا در این‌گونه فستیوال‌ها از قبل هماهنگی‌‌ها انجام می‌شود و فرصت خوبی است تا مخاطبان با موسیقی ملل آشنا شوند.

به عنوان آخرین سوال بفرمایید که درباره حرکت اخیر خانه موسیقی در اعتراض به رعایت نشدن قانون کپی رایت و شیوه تعامل نیروی انتظامی با برگزار کنندگان کنسرت‌ها چه نظری دارید و آیا با این حرکت موافقید؟

قطعا. من همواره از این‌که آثار هنرمندان بدون رعایت حقوق معنوی آنها مورد استفاده یا در حقیقت دستبرد قرار می‌گیرد اعتراض داشته‌ام. همیشه آثارم مثل گوشت قربانی تقسیم شده است و معلوم است که من با این‌گونه اقدامات که به منظور تامین حقوق مادی و معنوی هنرمندان است، موافقم.

حمیدرضا عاطفی‌

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها