به گزارش خبرنگار جامجم، روز گذشته پروازهای شماره 1569 و 1571 تهران جده با تاخیر بیش از 5 ساعت روبهرو شد و همین مساله بعضی حجاج را واداشت تا طی تماس با رسانههای کشور، به انتقاد از وضعیت پروازها بپردازند.
حاجیان که بسیاری از آنان افراد سالمند بودند، با این تاخیر چند ساعته، مدتها در سالن انتظار یا در محوطه بیرونی فرودگاه مهرآباد در انتظار ماندند، عدهای با پهن کردن زیراندازهایی در سایه دیوارهای کناری پایانه شماره یک و 2 فرودگاه مهرآباد به استراحت پرداختند و به این ترتیب، فضایی پدید آمد که کمتر به سالن پروازهای خارجی بخصوص اعزام افراد به حج شباهت داشت.
از سوی دیگر، مسافران پروازهای داخلی نیز که در پایانه مجاور حجاج ساکن بودند، با دیدن چنین صحنهای، تاخیرهای مکرر پروازها در سطح داخل را نیز طبیعی دانستند.
به گفته یکی از همین مسافران که از بندرعباس به تهران آمده بود، بیشتر پروازهای این مسیر با تاخیر 4 تا 6 ساعته روبهروست.
وی گفت: باتوجه به اینکه همیشه همراه خانواده و فرزندان کوچکم سفر میکنم، تاخیر پروازها دشواری زیادی برایم ایجاد میکند. نگه داشتن بچههای خردسال در سالن انتظار، خستگی و کلافگی مسافران را چند برابر میکند.
مسافر دیگری که معمولا از مشهد به تهران سفر میکند، با اینکه میگوید شخصا کمتر دچار تاخیر پروازها شده اما از تاخیر 18 ساعته پرواز مشهد بندرعباس در هفتههای اخیر خبر میدهد که به جنجال رسانهای در سطح استان خراسان و نشریات محلی منجر شد.
و بالاخره مسافر پرواز مشهد با دلخوری از اینکه چرا همیشه نقص فنی دلیل تاخیر در پروازها اعلام میشود و هیچ اقدام موثری در رفع این نقص صورت نمیگیرد، گفت: به نظر من، مسوولان باید پاسخگو باشند، من همیشه با پروازهای خارجی سفر میکنم، نگاه کنید این گونه تاخیرها را کمتر در پرواز لوفتانزا یا حتی ترکیشایر میبینیم، اما در ایران همیشه این نگرانی وجود دارد که ممکن است ساعتها منتظر پروازمان بنشینیم حتی اگر این انتظار نیمهشب باشد و دستآخر مسوولی با این توجیه که هواپیما نقص فنی داشته، ماجرا را تمام میکند.
بعضی از مسافران گله میکنند چطور بهای بلیت مسافرت با هواپیما حداقل سالی یک بار افزایش مییابد، ولی تغییری در کیفیت پروازها صورت نمیگیرد؟
اما پاسخگو کجاست؟ از آنجا که پس از تاخیر پروازها پیدا کردن مسوولان فرودگاه یا سازمان هواپیمایی کشوری بسیار دشوار است و در صورت پیگیری این تاخیرها و گفتگو با مسوولان هیچ پاسخ شفافی جز طبیعی بودن تاخیرها و نقص فنی به دست نمیآید، میتوان علت دقیق این تاخیر را از دستاندرکاران پروازهای داخلی مانند کمک خلبانان، خدمه پرواز، مهندسان پرواز و حتی مهمانداران جویا شد. این افراد که از افشای نامشان خودداری کردند نیز پاسخی جز طبیعی بودن تاخیر و نقص فنی هواپیما نداشتند.
به عقیده این افراد، پرسنلی که در فرودگاه کار میکنند به لحاظ سطح علمی و مهارتهای فنی چیزی کمتر از متخصصان پروازهای خارجی ندارند، در حالی که امکانات ناقص و تجهیزات و دستگاههایی که روزآمد نیست علت نارضایتی مسافران است. به گفته این افراد، هدایت و کار با این گونه تجهیزات نشان میدهد که متخصصان داخلی تا چه اندازه مهارت دارند.
تمام این نظریهها در حالی مطرح میشود که پدیده تاخیر در فرودگاههای کشور همواره تکرار میشود تا گاهی با رسانهای شدن آن تلنگری به مسوولان وارد شود؛ اما این تلنگر در برابر فشارهای روانی و جسمی مسافرانی که ساعتها در سالن انتظار پایانهها یا محوطه بیرونی فرودگاه سرگردانند، چندان مهم به حساب نمیآید. تکرار تاخیرها نشان میدهد که نهتنها در مدیریت پروازها موفق عمل نکردهایم که حتی مدیریت وقت و زمان افراد نیز بدرستی ارزشگذاری نمیشود.
در میان مسافرانی که گاه ساعتها در انتظار پرواز معطل میمانند، افرادی مانند پزشکان، پرستاران، معلمان، مدیران، خبرنگاران، دانشجویان، سالمندان، کودکان و... دیده میشوند، که شاید این تاخیرها خللی در کار آنها ایجاد کند یا مسیر زندگیشان را تغییر دهد و در این صورت باز هم میتوان دلیل کلیشهای و نخنما شده نقص فنی را از سوی مسوولان هواپیمایی کشور پذیرفت؟!