به گزارش سایت لایو ساینس، تجزیه های جدید الماس، طلا و نقره ای که در اوهایو و ایندیانای امریکا یافت شده از این راز پرده برمی دارد که این مواد کانی چند هزار سال قبل از کانادا به آنجا منتقل شده است، اما سوال این است که چرا؟
الن وست، کارشناس ژئوفیزیک که در این مطالعه نقش داشته است، می گوید در اوهایو کسی از وجود معادن طلا و نقره چیزی نشنیده است، اما اینگونه معادن در کانادا فراوان است.
این کشف فرضیه پیشنهادی وست و همکارانش را تایید می کند که بر اساس آن در حدود 12 هزار و 900 سال قبل، یک ستاره دنباله دار در پهنه ای به وسعت سه مایل بر روی یخچال های طبیعی و صفحات یخی شرق کانادا به زمین اصابت کرد و موجب نابودی انسان و حیوان شد.
او گفت " احتمالا وضعیت شبیه به آن بوده است که در آن واحد حدود ده هزار "تونگوسکا" در آسمان رها شود. منظور او انفجاری است که یک قرن قبل در آسمان سیبری صورت گرفت و احتمالا ناشی از اصابت یک شهاب سنگ بود.
طبق فرضیه وست، الماس ها، طلا و نقره احتمالا در اثنای این انفجارها با شدت در آسمان به هر سو پرتاب شدند و یا رودخانه هایی که با آب حاصل از ذوب یخچالهای طبیعی تشکیل شده بودند، آنها را با خود منتقل کردند.
طبق نظریه پژوهشگران، تا چند ماه بعد از برخورد ستاره دنباله دار، از آسمان سنگها و فلزات گرانبها می بارید و ظرف این مدت چندین و چند تن الماس به روی زمین پاشید.
وست می گوید: برخی این الماسها می توانند آنقدر ریز و ذرةای بوده باشند که انسان می توانسته آنها را استنشاق کند ، اما برخی دیگر کاملا قابل رویت بوده و برخی دیگر می توانند آنقدر بزرگ بوده باشند که با برخورد به جانداران باعث نابودی یا اسیب آنها می شده است.
به گفته وست، به نظر می رسد الماسهای درشت تر به چشم غیرمسلح نیز قابل رویت بوده چند ثانیه بعد از انفجار ها مانند تگرگ به زمین باریده است.
اما کوچکترین الماسها ، به اندازه ویروس سرماخوردگی، هفته ها و ماهها در جو باقی می ماندند و در نهایت مانند دانه های برف بسیار ریز و غیرقابل رویت، بر زمین باریدند.
این کارشناس ژئوفیزیک معتقد است تکه های شعله ور ستاره دنباله دار که به زمین اصابت کردند جنگلها را در نقاط مختلف جهان به آتش کشیدند . به نظر او حرارت حاصل از این انفجارها هوای زمین را نیز آتش زد و مرغزارهای سبز شمال قاره آمریکا، خز حیوانات، مو و پوشش انسانها همه آتش گرفتند.
وست و همکارانش این نظریه را ارایه داده اند که اصابت ستاره دنباله دار به نابودی نسل چندین گونه زیستی در امریکای شمالی کمک کرد که ماموت و فیل عصر حجر امریکایی به نام "ماستودون" از جمله آنها هستند . به عقیده آنها این رویداد بزرگ به نابودی سریع فرهنگ "کلاویس" نیز انجامید. آنها مردمانی متعلق به عصر حجر بودند که به تازگی به قاره امریکا مهاجرت کرده بودند.
از این گذشته، انفجارهای هوایی متعدد باعث شد مقادیر بسیار زیادی آب شیرین به داخل اقیانوس اطلس بریزد ، موقتا جریان رودخانه ها را مختل کرد و موجب یک سرمای ناگهانی در کره زمین شد که آن را دوره "دریاس جوان Younger Dryas" می نامند.
کن تانکرزلی، مردم شناسی که در دانشگاه سین سیناتی مشغول کار است و در انجام این مطالعه شرکت داشته است گفت از شواهد موجود چنین برمی آید که تغییر هوا ی کره زمین در اواخر آخرین عصر یخ ( 12هزار و 900سال قبل) حاصل یک رویداد فوق العاده بوده است.
البته وست می گوید هرچند کشفیات انجام شده در اوهایو و ایندیانا با تئوری اصابت ستاره دنباله دار با زمین در اثنای آخرین عصر یخ سازگاری دارد، اما نمی توان آن را یک سند قطعی در این مورد دانست و اثبات ارتباط مستقیم میان این دو رویداد ، نیاز به یافتن شواهد و مدارک بیشتری دارد.
ایرنا