اصفهان - خبرنگار جامجم: سایه خطر روی پل خواجو و سی و سه پل اصفهان افتاده و آنها را در معرض آسیب و تخریب قرار داده است.
تشدید هوازدگی به علت آلایندگی هوا و آب رودخانه زایندهرود، مرمتهای غیراصولی و تغییرات مکرر سطح آب و بیتوجهی به صعود رطوبت آب آلوده به داخل بدنه، پلهای خواجو و سی و سه پل اصفهان را در معرض خطر جدی نشست، شکستگی و تخریب قرار داده است.
کد خبر: ۱۸۵۶۷۵
دکتر سیدعبدالعظیم امیر شاهکرمی، عضو هیات علمی دانشگاه امیرکبیر و متخصص ژئوتکنیک، سازه و هیدرولیک با اعلام این مطلب به خبرنگار ما میگوید: پل خواجو بعد از چندصد سال ماندگاری و بقاء، طی سالهای اخیر بشدت در معرض آسیب و تخریب قرار گرفته است.
او که مدت 20 سال روی پل خواجو، منارجنبان، میدان نقشجهان و نیز مسجد شیخ لطفالله به صورت جامع تحقیق کرده است، با بیان این که تخریب تدریجی پل خواجو و سی و سه پل فراتر از مشکلات کنونی نشأت گرفته از خشکسالی است، میافزاید: آب آلوده، حاوی انواع نمکهای مخرب و آلاینده است که این نمکها با صعود رطوبت و تغییر سطح آب، داخل پایههای پل شده، در پشت لایههای رویی پایه رسوب کرده و باعث میشوند ملات پایه، خاصیت باروری، فشردگی و پوسیدگی خود را از دست بدهد، سنگها پوسته پوسته شوند، آجرهای پل آرامآرام خورده و فرسوده گردند و در نهایت مجموع این 3 پدیده منجر به سست شدن پایههای پل، نشست و ترک خوردن و در نهایت تخریب پل شود.
دکتر امیر شاهکرمی، با اشاره به این که پل خواجوی اصفهان سازهای در 4 طبقه دارد، ادامه میدهد: طبقه نخست این سازه در کف رودخانه قرار دارد. این طبقه همان شمعهای پل به حساب میآید و بر اثر صعود رطوبت هم آسیب نمیبیند، اما آن طبقهای که در بالای کف رودخانه واقع شده است، بر اثر ورود روزافزون نمکهای آلوده، بشدت آسیب میبیند و پیشروی این آسیب در طبقه آخر به صورت ترکخوردگی بر روی دیوارهها خود را نمایان میسازد.او با تاکید بر این که خشک شدن آب رودخانه زایندهرود، دامنه تخریب این دو پل را بیشتر کرده است، میافزاید: افزایش هوازدگی شیمیایی و فیزیکی باعث شده است که با توجه به آهکی بودن سنگهای پل خواجو و نفوذپذیری قابل توجه آنها، دامنه تخریب این پل همواره افزایش یابد و چنانچه این تغییر سطح آب بخواهد همچنان ادامه پیدا کند و با خشکسالی شدت بیشتری بگیرد، به یقین باید منتظر نمایان شدن آسیبدیدگیهای بیشتری بر روی این پل بود.
او در ادامه با اشاره به انجام مرمتهای غیراصولی و نادرست بر روی پل خواجو، تصریح میکند: متاسفانه بر اساس یک کار غیرکارشناسی، مرمتهای پل خواجو با پایه سیمان انجام گرفته است و این در حالی است که ملات این پل گچ است و سیمان به آسانی میتواند سنگهای آهکی پل خواجو را به سنگ گچ بسیار سست تبدیل کند و حتی به آسانی منجر به فرونشستن یکباره پل شود.
دکتر احمد امینپور، رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان نیز در همین رابطه با بیان این که کمآبی و پرآبی رودخانهها امری طبیعی است، میگوید: تغییرات جوی و نیز پدیدههایی مثل خشکسالی، سیل و ... که بعضا تاثیرات مخربی نیز دارند غیرقابل پیشبینی هستند و امکان وقوع آنها در همه جای دنیا وجود داردو متاسفانه نمیتوان منکر تاثیر مخرب آنها بر روی آثار و ابنیههای تاریخی شد.
او با تاکید بر این که در اینگونه مواقع بایستی تلاش کرد تا میزان خسارات احتمالی کاهش یابد، میافزاید: همه مردم اصفهان و ما نیز ناراحت هستیم از این که زایندهرود خشک شود و به تبع آن آثار و بناهای تاریخی چون پل خواجو و سی و سه پل تحت تاثیر این کمآبی و خشک شدن رودخانه در معرض تخریب قرار بگیرند و آسیبی به آنها وارد شود، اما مقابله با خشکسالی و مهار آن نیاز به عزمی همگانی دارد. او با اشاره به این که سرمازدگی سال گذشته و خشکسالی امسال خسارات سنگینی را به این استان وارد کرده است، درباره مرمت آثار و ابنیههای تاریخی در اصفهان نیز میگوید: تخریب آثار تاریخی در گذر زمان بر اثر اتفاقات یا شرایط جوی مختلف چیزی نیست که بشود آن را انکار کرد یا به آسانی از کنارش گذشت، اما باید توجه داشت که ضرورت ایجاد بخشهایی برای مرمت ابنیه و آثار تاریخی در این سازمان نیز برای ترمیم تخریبهای وارد آمده به آثار و بعضا جلوگیری از تخریبهای بیشتر است که خوشبختانه تخصصی انجام میشود و کسانی که در این بخش کار میکنند به خوبی بر کار خود مسلط هستند. از سوی دیگر مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان از رهاسازی آب به صورت دورهای در این رودخانه خبر داد تا زایندهرود حیات خود را از سر بگیرد.