هنر، در رشته های مختلف خود؛ خط، نقاشی ، موسیقی ، سفالگری و... وسیله ای است برای بیان و در این مقام تا آنجا که به سن و سال ، توانایی ها یا استعدادها مربوط می شود، هیچ نوع محدودیتی ندارد و به این ترتیب باید به عنوان جزء لاینفکی از فعالیت های روزانه ما بویژه در آموزشگاه ها قرار گیرد.
کد خبر: ۱۸۴۹۳
ضرورتی که به سبب تاکید و تکیه بر افزایش اطلاعات و سطح آگاهی های دانش آموزان در مدارس ما چندان جدی گرفته نمی شود. در حالی که به عنوان یک بخش مهم در برنامه درسی می تواند تاثیر بسزایی بر پرورش ذوق و توانایی های زیبایی شناسی ، آموزش و یادگیری و همچنین بهداشت روانی دانش آموزان داشته باشد. به اعتقاد کارشناسان اهداف تدریس هنر در مدارس ، شناسایی و پرورش توانایی ها و استعدادهای هنری و غیرهنری دانش آموزان است ، نه پیدا کردن هنرمند. همچنین از ایجاد زمینه هایی برای تفکر، کنجکاوی ، ایجاد حس اعتماد به نفس ، آشنا کردن دانش آموزان با میراث فرهنگی ، ایجاد زمینه های مناسب برای پر کردن اوقات فراغت ، فراهم آوردن زمینه برای نوآوری و ابداع ، پرورش حواس ، بیان احساس و تخلیه هیجانات به عنوان دیگر هدفهای آموزش هنر یاد شده است . استفاده از هنر در کلاس درس و در تدریس دروسی چون ؛ زبان انگلیسی ، تاریخ ادبیات ، علوم اجتماعی و ورزش می تواند بسیار موثر باشد. این روش در دانش آموزان ایجاد انگیزه می کند و برای القای احساسات ، افکار، اندیشه ها و معلومات روش مطلوبی است . همچنین روش نمایش و ایفای نقش در به وجود آوردن قدرت رهبری ، خلاقیت و به وجود آوردن یک نگرش نظامدار می تواند بسیار سودمند واقع شود؛ زیرا دانش آموزان به روش مشاهده ، تجربه ، تمرین و تکرار درمی یابند که با همکاری گروهی و همدلی می توانند یک اجرای خوب داشته باشند. متخصصان تعلیم و تربیت معتقدند؛ هنر به لحاظ تناسب با زبان کودک و ارتباط عمیق با ویژگی ها و تمایلات درونی او می تواند تا اساسی ترین درجات تربیت نقش داشته باشد. علاوه بر اینها، هنر با پرورش زیبایی دوستی در کودک ، پرورش عاطفی او در نحوه ابراز و کنترل عواطف ، تقویت نظام ارزشی ، پرورش قوه تخیل ، تفکر، درک و بیان ، ایجاد و تقویت حس خودپذیری و احترام به خویش و توجه به دیگران تاثیرات بسیاری بر شخصیت کودک و نوجوان بر جای می گذارد. از سوی دیگر فعالیت های هنری به سبب پاسخ به نیازهای روانی کودک و نیز ایجاد شرایط مناسب برای اشتغال به فعالیت های خلاقه و هنری و بهره مندی از تاثیرات سازنده آن به پالایش روانی و کاهش فشارهای هیجانی نیز یاری می رساند. هر چند برخی معتقدند هنر، امری ذاتی است و آموزش به بروز آن کمکی نمی کند؛ اما کارشناسان عقیده دارند، هنر نیز بر عکس تصور عام ، آموختنی است و هر کس با تلاش و پشتکار و علاقه می تواند در هر شاخه هنری که دوست دارد، هنرمند شود. به عنوان مثال هنر خوشنویسی که یک هنر اکتسابی است به شخص دقت و حوصله یاد می دهد و با تمرین در کار به خلاقیت او افزوده می شود؛ لذا بسیار شایسته است که در آموزشگاه های ما، هنر نیز به مانند سایر دروس نظری مورد توجه قرار گیرد، زمینه و فرصتهای مناسبی برای رشد ذوق هنری پدید آید و معلمان نیز از هنر به عنوان یکی از روشهای تدریس و تاثیرگذار آموزشی بهره جویند.