هوای پکن؛ نگرانی ورزشکاران

این کمیته تاکید کرده هنگام برگزاری بازی‌های المپیک، هر روز میزان آلایندگی هوای پکن را ارزیابی خواهد کرد تا اگر در روزی آلودگی‌ هوا از حد استاندارد بیشتر شد مسابقه‌های آن روز به تعویق بیفتد، البته مسابقه‌هایی که در آن ورزشکاران بیش از یک ساعت به فعالیت می‌پردازند. دوی ماراتن، دوچرخه‌سواری استقامت و فوتبال در زمره این ورزش‌هاست.

به گزارش واشنگتن پست، بیانیه واضح و صریح کمیته بین‌‌المللی المپیک، بسیاری از ورزشکارانی را که در مواد استقامتی رقابت می‌کنند، نگران کرده است؛ البته مشکل آلودگی هوا در برخی از المپیک‌های قبلی هم وجود داشت. مثلا کمیته بین‌المللی المپیک پیش از شروع المپیک 1984 لس‌آنجلس و 2004 آتن درخصوص هوای این دو شهر هشدار داده بود، اما در آن دو المپیک، زمان برگزاری هیچ یک از رقابت‌ها به تعویق نیفتاد. مسوولان این دو شهر تمام توان خود را برای کاهش آلودگی لس‌آنجلس و آتن به کار گرفتند. در مورد المپیک پکن هم باید گفت که مقام‌های این شهر از سال گذشته تلاش گسترده‌ای را برای پایین آوردن میزان آلودگی هوای پکن آغاز کردند. تعدادی از کارخانه‌ها و کارگاه‌های دودزا تعطیل شده و هنگام برگزاری بازی‌های المپیک، دست‌کم یک میلیون دستگاه از خودروهای شهر اجازه تردد نخواهند داشت. با این حال، آرنه لیونگ‌کویست، رئیس کمیسیون پزشکی کمیته بین‌المللی المپیک می‌گوید: تحقیقات نشان می‌دهد برای رویدادهای استقامتی که در فضای باز برگزار می‌شوند، کمی خطر وجود خواهد داشت. وی که در یک کنفرانس شرکت کرده بود، افزود: کمیته بین‌المللی المپیک این مساله را به طور جدی پیگیری می‌کند و آماده است در صورت ضرورت تصمیمات لازم را اتخاذ کرده و به اجرا درآورد. وی همچنین گفت: خطر تنها به سلامت ورزشکاران مربوط نمی‌شود، بلکه منجر خواهد شد که نتوانند در بهترین سطح خود مسابقه دهند.

نباید انتظار داشته باشید که در چنین شرایطی رکوردهای المپیک و جهانی زیادی شکسته شود؛ البته این را می‌دانیم که هدف اصلی المپیک، شکسته شدن رکوردها نیست.

شهری زیر ابر خاکستری‌

کشور چین در سال 2001 میزبانی المپیک 2008 را به دست آورد. این کشور از آن زمان تا امروز حدود 17 میلیارد دلار برای پاکسازی هوای پکن هزینه کرده است؛ اما پکن هنوز در بسیاری از روزها زیر ابر خاکستری حاصل از آلودگی هواست و ورزشکاران مرتب از رقابت کردن در چنین هوایی شکوه می‌کنند. مقام‌های ورزشی آمریکا پیوسته به ورزشکاران خود هشدار می‌دهند که در پکن مراقب سلامت خود باشند. آنها تاکید می‌کنند هوای پکن آلوده است، اما ورزشکارانشان را از حضور در المپیک منع نمی‌کنند. داریل سیبل، یکی از مقام‌های ارشد بخش ارتباطات کمیته ملی المپیک آمریکا می‌گوید: ما از قبل احتیاط‌های لازم را به کار خواهیم بست. در المپیک پکن ورزشکاران ما به ماسک‌های مخصوص صورت دسترسی خواهند داشت. این ماسک‌ها طوری طراحی و ساخته شده‌اند که اجازه نمی‌دهند ذرات معلق در هوا به دستگاه تنفسی ورزشکاران راه یابند. ما از همین حالا به آنها توصیه کردیم که در پکن هنگام تمرین و استراحت و گردش از این ماسک‌ها استفاده کنند و تنها در زمان خیلی نزدیک به مسابقه آنها را از صورت خود بردارند. به این ترتیب هوای آلوده پکن کمتر روی آنها اثر خواهد گذاشت.

گبرسلاسی نمی‌دود

در مارس 2008 (اسفند 86) هایله گبرسلاسی، دونده نامدار اتیوپیایی و رکورددار دوی ماراتن جهان اعلام کرد در مسابقه ماراتن المپیک نخواهد دوید، زیرا نگران سلامت خود است. گبرسلاسی تاکید کرد در هوای پکن نمی‌توان به نتیجه خوبی دست یافت، ضمن این که دویدن ماراتن در آنجا به زیان ریه‌های اوست.

گفته‌های گبرسلاسی بازتاب وسیعی در جهان داشت و مقام‌های ورزشی چین را بیش از پیش نگران کرد. گبرسلاسی بیماری آسم دارد و شاید به علت داشتن همین بیماری، خود را از مسابقه‌ ماراتن المپیک کنار کشیده است. اما او تاکید کرد: اگر به عضویت تیم ملی دوومیدانی اتیوپی درآید، در ماده دوی 10 هزار متر المپیک به رقابت خواهد پرداخت. همین اظهارنظر، چینی‌ها را کمی آرام کرد، به طوری که روزنامه چاینادیلی مصاحبه‌ای با این دونده ترتیب داد و البته محور مصاحبه بیشتر به تمایل گبرسلاسی برای شرکت در مسابقه 10 هزار متر بود. به نوشته این روزنامه، نگرانی گبرسلاسی آلودگی هوای پکن نیست. اگر این بود او در دوی 10 هزار متر هم که یک رشته استقامتی است شرکت نمی‌کرد؛ اما واکنش چینی‌ها بازتاب جهانی زیادی نداشت، زیرا حرف‌های نخست گبرسلاسی اثرش را گذاشته بود.

در اوایل اردیبهشت امسال باز هم آلودگی هوای پکن خبرساز شد. این بار پائولا رادکلیف، رکورددار دوی‌ ماراتن زنان جهان نگرانی خود را از هوای پکن بیان کرد و گفت: در صورتی که مصدوم نباشد در المپیک خواهد دوید. ولی جمله بعدی او جنجال‌آفرین شد. رادکلیف گفت: من با خودم ماسک صورت خواهم برد و در پکن همه مرا با ماسک خواهند دید. فقط هنگام شرکت در مسابقه ماسک روی بینی‌ام نخواهد بود. به این ترتیب او با ظرافت خاصی موضوع آلودگی هوای پکن را دوباره به میان کشید.

2000 ورزشکار آسمی در المپیک‌

براساس تحقیقی که بتازگی انجام گرفته حدود 20 درصد از ورزشکارانی که به بازی‌های پکن خواهند رفت، به نوعی از آسم رنج می‌برند که یکی از آنها گبرسلاسی است؛ بنابر این بیش از 2 هزار ورزشکار از مجموع 11 هزار ورزشکار پیش‌بینی شده برای شرکت در المپیک ناراحتی آسم دارند. آیا آنها نمی‌توانند در بالاترین سطح خود به رقابت بپردازند؟ پزشک یکی از مراکز تحقیقاتی آسم در اروپا می‌گوید: آسم مانعی برای اجرای ورزشکاران نیست و آلودگی هوای پکن در حدی نیست که آنها را آزار دهد و آسمی‌ها به اندازه بقیه ورزشکاران در پکن شانس موفقیت دارند؛ بنابر این آنها حتی می‌توانند خوب مبارزه کنند و به مدال طلا برسند.

در کتابی‌ با عنوان آسم که از سوی انجمن پزشکی بریتانیا منتشر شده، حدود 20‌درصد از کودکان انگلیسی و بیش از 7‌درصد از کل جمعیت این کشور به آسم مبتلا هستند، اما به زندگی عادی خود ادامه می‌دهند. تعداد ورزشکاران آسمی در جهان زیاد است. در آینده نباید در انتظار ناپدید شدن این بیماری باشیم. بهترین راه؛ برخورد درست با آن  و انجام کارهای درمانی است.

ورزشکاران آسمی عازم المپیک نیز اگر زیرنظر پزشک و براساس برنامه‌های درمانی خود پیش بروند، در پکن بدون دغدغه به رقابت خواهند پرداخت.

چین اطمینان می‌دهد

چینی‌ها در هفته‌های اخیر بردامنه تلاش خود برای کاهش آلودگی هوای پکن افزوده‌اند و تاکید می‌کنند در زمان برگزاری بازی‌های المپیک خطری متوجه ورزشکاران نخواهد بود. آنها به برنامه‌هایی که برای تعطیل کردن کارگاه‌ها و کارخانه‌های دودزا و کاهش تردد خودروها در پکن به اجرا درآورده‌اند،‌ اشاره می‌کنند. به اعتقاد مقام‌های چینی، سطح دی اکسید‌کربن، دی اکسید‌نیتروژن، دی‌اکسیدسولفور و دیگر ذرات آلوده‌کننده هوا در هوای پکن به سطح پایینی خواهد رسید تا بازی‌های المپیک بدون نگرانی برگزار شود. آیا کارهایی که انجام شده آلودگی هوای پکن را به طور موثر پایین خواهند آورد؟

آیا سطح اجرای آنها نزول خواهد کرد؟ آیا ورزشکارانی که با تمام توان در پکن به رقابت می‌پردازند، در درازمدت از تاثیرات هوای‌ این شهر آسیب خواهند دید؟

تا بازی‌ها شروع نشود، وضع آلودگی هوای پکن مشخص نمی‌شود و برای آگاهی از تاثیرات این هوا در ورزشکاران باید سال‌ها صبر کرد.

جهانگیر چراتی‌