حذف‌کریمی از تیم‌ملی‌ مغرضانه یا منصفانه؟!

اماراتی‌ها این روزها بدقت اخبار فوتبال ایران، را دنبال می‌کنند تا از این آشی که خودمان برای خودمان پختیم، بیشتر لذت ببرند. براستی آیا تصمیم فدراسیون فوتبال در اخراج علی کریمی از اردوی تیم ملی درست بود؟! به هزار و یک دلیل پاسخ منفی است. این چیزی است که اهالی فوتبال و کارشناسان به آن اعتقاد دارند.

واکنش شدید کارشناسان‌

امیر حاج‌رضایی، کارشناس و مربی برجسته فوتبال ایران، مثل همیشه سنجیده و پربار نظرش را درباره اتفاقی که منجر به حذف علی کریمی از تیم شد، بیان می‌کند: «به اعتقاد من در جامعه ورزشی ایران ظرفیت انتقادپذیری پایین است، در حالی‌که باید آستانه تحمل‌، حداقل میان مدیران ورزشی بالا باشد. این‌که محروم کردن علی کریمی مقابله با بازیکن‌سالاری بود یا ضعف فدراسیون فوتبال، مساله‌ای است که طرح آن در این برهه از زمان به سود فوتبال ملی نیست. تیم ملی چند روز دیگر باید قدم به رقابت‌های حساس مقدماتی جام جهانی بگذارد و بیشتر از هر زمان دیگر نیازمند آرامش است.»

بحثی که این روزها در مورد علی کریمی و محرومیت او از تیم ملی مطرح شده، مقوله مفصلی است که باید درباره آن ریشه‌ای‌تر صحبت کرد. امیر حاج‌رضایی هم به خاطر شرایط حساس تیم، از ادامه بحث اجتناب می‌کند و قول می‌دهد یک ماه دیگر ناگفته‌های زیادی را در این خصوص به زبان آورد.

اما واکنش دیگر کارشناسان و مربیان فوتبال در مورد این اتفاق. ابتدا حرف‌های علی پروین را می‌خوانیم: در شرایط حساس فعلی به هیچ عنوان نباید به خاطر مسائل کوچک تیم ملی را وارد حاشیه کرد.» پروین معتقد است باید از بازیکنانی مثل کریمی بخوبی استفاده کنیم تا با آسودگی خیال به مصاف حریفان برویم و به مرحله بعد صعود کنیم. راه‌حل مرد اسطوره‌ای فوتبال ایران هم پادرمیانی کردن، بزرگ نکردن مساله و در نظر گرفتن جنبه ملی آن است.

حرف‌های مرد حاشیه‌ای فوتبال ایران هم در این زمینه خواندنی نیست. خداداد عزیزی در دفاع از علی کریمی، خود به گونه‌ای بدتر از مدیران فوتبال ایران انتقاد می‌کند: «من از فدراسیون فوتبال تعجب می‌کنم که چرا علی کریمی، یکی از بازیکنان نام آور فوتبال ایران را محروم کرده است. اگر او از فدراسیون انتقاد نکند، پس چه کسی باید این کار را انجام دهد؟ فکر می‌کنم در حال حاضر مدیران فوتبال به حق فوتبال ایران ظلم می‌کنند. معلوم نیست با کسانی که عملکرد این فدراسیون را نقد می‌کنند، چرا این‌گونه برخورد می‌شود. اتفاقا مسوولان فوتبال باید از چنین کسانی تشکر کنند که عملکردشان را نقد می‌کنند. مگر همه باید از فدراسیون تعریف کنند؟»

«حذف علی کریمی به دلیل نظر شخصی اشتباه است.» این نظر محمود یاوری، مربی ارزشمند و باسابقه فوتبال ایران است. او که بخوبی با حواشی فوتبال ایران آشناست، درباره تصمیم فدراسیون فوتبال مبنی بر محرومیت علی کریمی می‌گوید: «اگر این بحث میان سرمربی و بازیکن پیش آمده باشد، سرمربی اختیار دارد که بازیکنی در سطح بالا را از گردونه خارج کند، اما چون انتقاد کریمی در باب مسائل فنی نبود، جا داشت با حوصله بیشتری در مورد آن تصمیم‌گیری شود.»

اکبر میثاقیان، دیگر منتقد فدراسیون فوتبال است. مربی سرد و گرم چشیده فوتبال ایده‌های جالبی دارد: «علی کریمی به عنوان کاپیتان تیم ملی نظرش را گفته و فدراسیون هم به اندازه تلاش خود فعالیت می‌کند. کریمی بازیکن ارزشمندی است و با توجه به این که بازی‌های مهمی را پیش رو داریم، نباید به این مساله کوچک، این‌گونه دامن زده می‌شد. صحبت‌های او خیلی هم گزنده نبود و از کفاشیان که آدم منطقی است، بعید بود چنین تصمیمی بگیرد. اگر کریمی حرفی زده، فدراسیون باید دنبال ریشه‌یابی آن باشد.»

اعتقاد اهالی فدراسیون

«او را سر جایش نشاندیم!» لابد چنین جمله‌ای این روزها بسیار به زبان اهالی فدراسیون فوتبال آمده است غافل از آن‌که این تصمیم چه تبعات بدی برای فوتبال ایران خواهد داشت.

فریده شجاعی، محرومیت کریمی را در راستای مقابله با بازیکن‌سالاری می‌داند. او که عضو هیات رئیسه فدراسیون فوتبال است، می‌گوید: «یک بازیکن باید حد و حدود خودش را بداند و در حوزه وظایفش صحبت کند. او کاپیتان تیم ملی است و به همین دلیل باید بیشتر مراقب رفتارش باشد.»

اما نظرات دیگر عضو فدراسیون فوتبال، یعنی ناصر شفق در واکنش به این اتفاق خواندنی‌تر است: «فدراسیون کنونی قوی‌ترین فدراسیون تاریخ فوتبال کشور است که مدیران آن برای نخستین بار با نظر و رای تمامی اهالی فوتبال انتخاب شده‌اند.»

شفق در ادامه از منشور اخلاقی حرف می‌زند؛ منشوری که قبل از تصویبش، اولین قربانی را گرفته است: «از جمله برنامه‌های بلند مدت فدراسیون که مورد تصویب هیات رئیسه نیز قرار گرفته، تصویب منشور اخلاقی فوتبال است که باعث توسعه یکپارچه فوتبال در تمامی استان‌های کشور خواهد شد و فدراسیون تلاش خواهد کرد در کنار رشد فنی در جهت رشد اخلاقی فوتبال نیز گام‌های اساسی بر دارد.»

بد نیست بدانید شفق انتقادهای علی کریمی را عامدانه و به منظور تضعیف فدراسیون فوتبال می‌داند! این عین کلام او در گفتگوی چند روز پیشش با خبرگزاری‌های داخلی است.

درد دل کریمی‌

«اگر قرار است به خاطر انجام مصاحبه علیه فدراسیون فوتبال محروم شوم، قبل از من باید سرمربی تیم ملی به خاطر این اقدام محروم می‌شد.»

راست هم می‌گوید این علی کریمی. مگر او چه گفت که این‌گونه مورد غضب فدراسیون فوتبال قرار گرفت؟ این‌که فوتبال ایران در حال پسرفت است، این‌که فوتبال ایران هیچ برنامه‌ریزی مناسبی ندارد و فدراسیون ضعیف‌ترین فدراسیون 10 سال اخیر فوتبال ایران است، حرف‌هایی هستند که روزانه به دفعات در مجامع فوتبالی از دهان هر کارشناس و غیر کارشناسی خارج می‌شود.

اصلا مگر شکی هم در این مورد وجود دارد؟! وقتی فدراسیون جدید فوتبال برای معرفی سرمربی تیم ملی 2 ماه همه را سر کار می‌گذارد و پس از آوردن کلمنته و مذاکره با قطبی، دایی را یکشبه سرمربی تیم ملی می‌کند، چه باید فکر کرد؟ زمانی‌که این فدراسیون در انتخاب یک تیم خوب برای انجام بازی تدارکاتی چیزی حدود 4 ماه زمان را از دست می‌دهد، آیا نشان‌دهنده برنامه‌ریزی مناسب است؟ تصمیم برای تعطیلی 40 روزه لیگ به خاطر بازی‌های تیم ملی از کدام فکر و خرد جمعی بیرون آمد؟!‌ آیا تصمیمات و چنین برنامه‌ریزی‌هایی، نوید پیشرفت فوتبال ایران را می‌دهد؟

دایی پیش از این‌که به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شود، فدراسیون فوتبال را به انجام لابی‌های پشت پرده برای انتخاب سرمربی متهم کرد که البته این یک اتهام بزرگ بود. سرمربی تیم ملی، همین چند هفته پیش هم به فدراسیون کفاشیان انگ بی‌برنامگی زد و تهدید کرد اگر وضعیت این‌گونه باشد از تیم ملی استعفا خواهد کرد.

اما ظاهرا در اینجا قرار نیست قانون برای همه اجرا شود. علی کریمی حرف جالبی می‌زند: اگر قرار است برای یک انتقاد کوچک و بجا که از سر دلسوزی بوده این‌گونه با من برخورد کنند، باید پیش از من سرمربی محترم تیم ملی را محروم می‌کردند. آقای علی دایی پیش از شروع جلسه هیات رئیسه فدراسیون که در هتل المپیک برگزار شد مگر انتقاد نکرد؟ این مصاحبه از طریق تلویزیون هم پخش شد، اما چرا به کسی برنخورد؟! مگر قانون فقط برای من اجرا می‌شود؟ یک ایراد من این است که بلد نیستم تغییر موضع دهم. آن‌هم در جایی که پای منافع ملی وسط باشد. البته یک سوال هم دارم؛ آیا من تنها بازیکنی بوده‌ام که از فدراسیون انتقاد کرده‌ام؟ مگر نکونام بعد از مصدومیتش از مسوولان فدراسیون انتقاد نکرد؟...»

علی کریمی سال‌هاست که در تیم ملی بازی می‌کند و خودش را مدیون این پیراهن مقدس می‌داند. این چیزی است که خود کریمی می‌گوید: «من به مردمی که همیشه در کنار تیم ملی بوده‌اند مدیونم و اگر نتیجه موفقیت‌آمیزی به دست آمده فقط به خاطر حضور آنان و تشویق‌هایشان بوده است.»

باید پذیرفت که تیم ملی نه متعلق به کریمی، نه کفاشیان، نه دایی و نه هر کس دیگری است. تیم ملی متعلق به مردم ایران است و هر کس در هر سمتی باید وظیفه‌اش را به نحو احسن برای موفقیت تیم ملی انجام دهد. پس این انتظار، انتظار بیجایی نیست که فدراسیون فوتبال از انتقاد استقبال کند و از حرف‌های بحق بازیکنان ناراحت نشود. مطمئن باشید اگر کریمی و امثال او خوبی‌های فدراسیون را بگویند هیچ مشکلی از این فوتبال حل نمی‌‌شود و همه کمبودها باقی می‌ماند.

در پایان امیدواریم با کریمی آن‌گونه که با عزیزی، باقری، هاشمیان، مهدوی‌کیا و خیلی‌های دیگر برخورد شد، برخورد نشود.

رضا پورعالی‌