نابغه‌ای که اسکیزوفرنی را بر زمین کوبید

 پروفسور نش در سیزدهم ژوئن سال 1928 در امریکا چشم به جهان گشود و به لطف هوش سرشارش به عنوان ریاضیدانی جوان و مستعد و مطرح کننده تئوری بازی در جهان شناخته شد. وی در سال 1994به همراه دو نظریه‌پرداز دیگر موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد می‌شود، اما کسب این جایزه شاید مهمتر از آن نباشد که وی چندین دهه از عمر خود را صرف دست و پنجه نرم‌کردن با بیماری مخرب ذهنی اسکیزوفرنی کرده است.

نخستین علائم اسکیزوفرنی در سال 1958 در نش نمایان شد و این در حالی بود که وی یک سال پیش از آن با آلیشیا که یک داشجوی فیزیک اهل السالوادور بود ازدواج کرده بود. البته آنها در سال 1963 از یکدیگر جدا شدند و این زمانی بود که علائم بیماری بیش از گذشته برای نش دردآور شده بود اما هفت سال بعد آنها بار دیگر زندگی مشترک را از سر گرفتند هرچند آلیشیا معتقد بود تنها برای کمک کردن به نش حاضر به این کار شده است و نه
از روی علاقه.

این نابغه دوران معاصر، در آوریل 1959 در بیمارستان مک‌لین امریکا بستری می‌شود تا تحت درمان‌های ویژه روان‌شناختی قرار گیرد اما پیشرفت بیماری وی و اضافه‌شدن افسردگی مزمن و از دست دادن اعتماد به نفس پزشکان و متخصصان درمان وی را با یاس روبه‌رو کرده بود.پروفسور نش در بخشی از زندگینامه خود که در سایت برندگان جایزه نوبل منتشر شده است می‌نویسد: به نظر غیرمحتمل می‌آید که فردی در سن و سال بالایی همچون من، بخواهد همچنان بر دانش خود بیفزاید. من 25 سال از عمر مفید خود را همچون شکافی در زندگی می‌بینم که صرف غلبه بر بیماری مخرب اسکیزوفرنی کردم.

زندگی پردرد این دانشمند نابغه تا آنجا مورد توجه کارشناسان قرار گرفته است که می‌گویند اگر وی دچار این بیماری مخرب فکری نمی‌شد می‌توانست به عنوان اینشتینی جدید به دنیا معرفی شود. وی پس از آنکه سال‌ها در بیمارستان‌های امریکا تحت درمان قرار گرفت و البته چندان هم نتیجه‌بخش نبود، به لطف کمک‌های شبانه‌روزی همسرش و گروهی از دوستانش در دانشگاه پرینستون امریکا کم‌کم به این نکته ایمان آورد که می‌تواند بر اسکیزوفرنی غلبه کند حتی اگر در سن بالایی قرار داشته باشد.