تشخیص سلول‌های عفونی پروتئینی‌

یکی از روش‌های آزمایشگاهی جدیدStandard serapie cell نام دارد که میزان عفونت «پریون» را با دقت زیاد و سرعت بسیار بالا اندازه‌گیری می‌کند به طوری که نتایج آزمایش در کمتر از 2 هفته مشخص می‌شود. روش دوم آزمایش سل پنل (cell panel) نام دارد و به محققان کمک می‌کند از بین پریون‌های پیچیده متعدد سلول‌های خطی تکثیر شده را شناسایی کند. آزمایش‌ها محققان را قادر ساخت تا نشان دهند 4 گروه معلول پاسخ‌های (واکنش‌های) کاملا متفاوتی به 4 دسته ذره پروتئینی عفونی نشان می‌دهند.

کد خبر: ۱۷۷۱۲۷

این روش‌ها به سرعت اندازه‌گیری میزان ‌آلودگی پریونی و تعیین سلول‌هایی که آماده پذیرش آلودگی به میزان زیاد از طرف پریون‌ها بودند، کمک کرد.

روش‌های آزمایشگاهی رایج بین 150 تا 250 روز طول می‌کشد و مستلزم استفاده تعداد زیادی موش آزمایشگاهی است.

این روش‌ها علاوه بر کندی و هزینه بر بودن، دقت کافی را ندارند. در روش جدید، اندازه‌گیری و تشخیص آلودگی به این شکل است که یک نمونه حاوی پریون به مغز موش تزریق شده و زمانی که لازم است تا حیوان از بین برود، اندازه‌گیری می‌شود. هر چه میزان پریون بیشتر باشد، زمان کمتری برای عفونت کشنده لازم است.

پریون (ذرات پروتئین عفونی) عامل آلودگی منحصر به‌فردی است که 15 بیماری مختلف مثل جنون‌گاوی، از بین رفتن سیستم اعصاب مرکزی و عدم کنترل برعضلات را شامل می‌شود.

پریون‌ها اصولا شامل یک ساختار غیرعادی قابل تکثیر هستند و برخلاف ویروس‌ها و باکتری‌ها دارای اسید نوکلئیک نیستند. سلول‌های پستانداران معمولا روند عادی تولید پروتئین سلولی را طی می‌کنند. به هنگام آلودگی، یک پروتئین غیرمعمول روند تولید پروتئین پریون در بدن میزبان را وارونه کرده و آن را از شکل معمول به شکل عفونی آن تغییر می‌دهد. البته تمامی جزییات این فرآیند هنوز به صورت کامل کشف نشده است.

پریون‌های آلوده در گروه‌های مجزا تکثیر شده و اولین اثر آن به شکل آسیب‌های مغزی مشاهده می‌شود. این‌گونه تصور می‌شود که خصوصیات پریون‌ها توسط ساختار 3 بعدی یک پروتئین غیرمعمول تعیین می‌شود، هر چند زنجیره ‌آمینواسید به همان شکل باقی می‌ماند. از دیگر نتایج مطالعه این بود که حجم سلول‌های خطی برای تکثیر پریون‌های مختلف به صورت اپیژنیک کنترل می‌شود، یعنی بدون تغییر در رشته‌های DNA عملکرد ژن‌ها تغییر می‌کند.