پیام‌های انتخابات مجلس هشتم

پیش‌بینی دیگری که نتایج انتخابات مجلس آن را به گونه‌ای دیگر رقم زد، اقبال مردم به فهرست‌ها بود نه افراد شاخص؛ پیش‌بینی این که مردم در انتخابات نه به فهرست بلکه به افراد آن هم افراد شاخص و نام‌آشنا رای می‌دهند، از جانب برخی سیاسیون کارکشته همچون لاریجانی مطرح شده بود، اما دیدگاه مردم به این اصل استوار گردید که ورود یک طیف خاص به مجلس به هماهنگی بهتر تصمیمات در مجلس منجر خواهد شد؛ این دیدگاهی بود که اثرات مثبت آن را در مجلس هفتم دیده و پسندیده بودند.

اعتماد مردم به تلاش اصولگرایان

سال 86 برای مجلس سال اقدامات انقلابی بود، از آن رو که در مسائلی ورود کرد که پیش از این نمایندگان در دوره‌های گذشته یارای ورود به آن را نداشتند. اقدام مجلس در الزام دولت به سهمیه‌بندی بنزین شمشیر دولبه‌ای بود که از  یک سو می‌توانست از خروج سالیانه میلیاردها دلار ارز از کشور برای واردات بنزین بکاهد و از سوی دیگر فشار مقطعی به مردم می‌توانست افکار عمومی را از آنها  دلزده کرده، اقبالی به آنها  نشان ندهند، اما نتایج انتخابات مجلس تایید و اعتماد دوباره به نمایندگان اصولگرا بود؛ اعتمادی ریشه‌ای که باعث خواهد شد تصمیمات زیربنایی چه در مجلس و چه در دولت ادامه یابد.حمایت آگاهانه مجلس هفتم از دولت نهم نیز در سال‌های اخیر عامل مهم دیگری بود که باعث هماهنگی خوب قوای مقننه و مجریه شد؛ هماهنگی‌ای که مردم از این سال‌ها به عینه آن را دیده و ثمرات آن را چشیده بودند و با رای خود به استمرار آن تاکید کردند.

با توجه به این که مجلس هفتم فقط دو سال از عمر چهارساله‌اش را با دولت نهم همزمان بود، ولی در این مدت بیشترین همدلی، همراهی و همگامی را با علایق، مواضع و سیاست‌های رئیس دولت نهم در همه حوزه‌ها از جمله حوزه سیاست خارجی از خود نشان داده است.

در این حوزه موضوع پرونده هسته‌ای ایران در جایگاه ویژه‌ای قرار دارد و مجلس نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام تشخیص داد که در این پرونده تنها ناظر و تماشاچی نباشد و باید با ورود به تحولات این پرونده به نقش نظارتی خود جامه عمل بپوشاند. اکثریت مجلس هفتم با انتقاد از عملکرد همتایان خود در دوره ششم و دولت هشتم در پرونده هسته‌ای و با این استدلال که با توجه به متعهد نبودن اروپا به تعهدات خود، مذاکرات هسته‌ای در مسیر شکست قرار گرفته است، در 25 اردیبهشت 84 طرح‌ دستیابی به فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای را که با امضای
235 تن از نمایندگان به مجلس ارائه شده بود، با اکثریت قاطع تصویب کرد. دومین گام مجلس هفتم در این پرونده تصویب و وضع «قانون الزام دولت به تعلیق اقدامات داوطلبانه در صورت ارجاع و یا گزارش پرونده هسته‌ای به شورای امنیت» در تاریخ اول آذر 84 بود که نشان می‌داد پافشاری دولت نهم در دستیابی به این فناوری ملهم از خواسته‌های ملت است که از طریق نمایندگانشان در مجلس شورای اسلامی در قالب قانون متبلور شده است.
همچنین یک سال بعد یعنی 6 دیماه 1385 مجلس هفتم قانون الزام دولت به تجدید نظر در همکاری با آژانس را تصویب کرد. دولت با اعلام موافقت با این مصوبه، تصویب آن را نشانه همدلی مجلس با دولت دانست و تاکید کرد همدلی دولت و مجلس در این زمینه این امکان را می‌دهد که دستگاه‌های اجرایی با قدرت ظرفیت‌های خود را برای غنی‌سازی به کار گیرد.

عملکرد منفی اصلاح‌طلبان هنوز در ذهن مردم  زنده است‌

خاطرات تلخ تنش‌ها و جنجال‌های نمایندگان مجلس ششم و شوراهای دوره اول هنوز ذهن مردم را آزرده می‌کند. شکل‌گیری شوراهای اسلامی شهر و روستاها در کشور ما در حقیقت تبلور مشارکت مردم در اداره امور مربوط به خود بوده و هست، اما اصلاح‌طلبان به عنوان نماینده پیروز در دوره اول شوراهای اسلامی شهر تهران اقداماتی انجام دادند که مردم اساسا این سوال در ذهنشان به وجود آمد که آیا ایجاد شوراها واقعا نیاز است؟ اتفاق ناگوار در این دوره از شوراها در تهران به حدی زیاد بود که در اواخر دوره به انحلال آن انجامید.

همین تنش‌ها به گونه‌ای دیگر در مجلس ششم و از جانب گروهی دیگر از اصلاح‌طلبان تکرار شد. موضوعاتی همچون تحصن و استعفای برخی نمایندگان و نطق‌های جنجالی که از جانب عده‌ای از نمایندگان افراطی ایراد می‌شد، مسائل مهم و اساسی کشور را یکسره تحت‌الشعاع قرار داد. به قول حداد عادل، در مجلس ششم عده‌ای با مبانی سرستیز داشتند و دائما به دنبال بهانه‌ای برای ایجاد جنجال بودند و نوع تلاش‌هایی که در مجلس ششم صورت می‌گرفت، به گونه‌ای بود که هر کس صبح به مجلس می‌آمد، نمی‌دانست مجلس آبستن چه حادثه‌ای است و از پشت صحنه مجلس چه خوابی برای مجلس و مردم دیده‌اند. مجلس ششمی‌ها با رویاهای دوران قبل از انقلاب زندگی می‌کردند و تفاوت واقعی انقلاب اسلامی را با آن دوران درک نمی‌کردند و تصور می‌کردند که اگر آن اگرها را دوباره در مجلس تکرار کنند، می‌توانند نتیجه بگیرند، این بود که رفتارهایی مانند تحصن را از صندوقچه خاطرات خود بیرون کشیدند، ولی متوجه نبودند تاریخ اعتبار این کارها گذشته است. در مقابل مجلس هفتم فارغ از جنجال‌ها و نطق‌های آتشین، اولویت‌های کشور را مد نظر قرار داد، ایجاد جوی آرام و کارشناسانه در مجلس هفتم یکی از نقاط قوت آن بوده و رای دوباره ملت به این رویکرد «نه» دوباره‌ای بود به اصلاح‌طلبان که پیش از این هم در دوره‌های دوم و سوم شوراهای اسلامی شهر و روستا و دولت نهم تکرار شده بود.