آنهایی که فرصت خدمتگزاری را از دست دادند

در همان اوایل مجلس ، به بعضی از آنان توصیه کردم اکنون که به هر دلیلی شورای نگهبان اغماض کرده است ، بیایید و با عملکرد صحیح و در چارچوب نظام ، نگرانی این شورا را از بین ببرید تا مطمئن شوند که قصد خدمت به نظام را دارید و حرف و حدیثی که درباره شما گفته می شود، صحت ندارد.

اما آنها که برنامه دیگری در سر می پروراندند، توجه نکردند و راه دیگری را در پیش گرفتند و با ارائه طرح هایی از قبیل اصلاح قانون مطبوعات ، جرم سیاسی ، عدم ورود نیروهای مسلح به مراکز آموزشی ، همه پرسی ، اختیارات رئیس جمهور و امثال آن و مطرح کردن پروژه هایی از قبیل خروج از حاکمیت ، عبور از خاتمی ، اصلاحات بی قیدوشرط، هر 7روز یک بحران ، استعفای دسته جمعی ، تحصن ، برگزار نکردن انتخابات و نظایر آن ، اهداف دیگری را تعقیب کردند و تا آنجا پیش رفتند که رهبر معظم انقلاب درباره آنان فرمودند: «صدای عمومی مجلس ششم ، مخالف بسیاری از مصالح نظام بود».

این آقایان که فکر می کردند برای انتخابات بعدی با نهادی به نام شورای نگهبان مواجه نخواهند بود و می گفتند مگر قرار است شورای نگهبان تا پایان مجلس ششم باقی بماند؟ با عملکرد نامناسب خود، باعث ردصلاحیت خودشان در انتخابات مجلس هفتم شدند و در اعتراض به این اقدام ، آخرین تیرهای ترکش خود را رها کردند و در 12بهمن  1382 (آخرین جلسه علنی مجلس قبل از انتخابات ) دست به تحصن و استعفای دسته جمعی زدند و بحث خروج از حاکمیت را تحقق عینی بخشیدند و جالب این که همین آقایان که تا دیروز بحث خروج از حاکمیت و استعفای دسته جمعی را مطرح و جامه عمل به آن پوشاندند، امروز با توسل به انواع شیوه های سیاسی به دنبال ورود به حاکمیت هستند.

ملت شریف ایران باید بدانند کسانی که 4سال بدترین چالش ها را برای نظام ایجاد کردند و شرایطی را فراهم کردند که رهبر معظم انقلاب فرمودند: «اگر این آقایان پا را فراتر بگذارند، صلح امام حسن در این کشور اتفاق نخواهد افتاد بلکه واقعه کربلا تکرار خواهد شد» و در برابر هجوم همه جانبه این آقایان به ارزش های انقلاب و در راس آنان ولایت فقیه ، فرمودند: «مالی که ندارم ولی جان و آبرویم را تقدیم انقلاب می کنم . اگر عکس مرا پاره کردند، مردم چیزی نگویند و شکایت خودم را به امام زمان می کنم .»

حال ملت عزیز ایران خود قضاوت نمایند، افرادی که چنین فضایی را در کشور ایجاد کردند و بیشترین تلاش را برای تضعیف نهادهای برخاسته از قانون اساسی انجام داده اند، می توانند به مجلس بیایند و سوگند یاد کنند که : «من در برابر قرآن مجید به خدای قادر متعال سوگند یاد می کنم که از قانون اساسی دفاع کنم و در گفته ها و نوشته ها و اظهارنظرها، استقلال کشور را مدنظر داشته باشم .»و اینان که دیروز تقاضای رفراندوم می کردند، امروز برای نظارت بر انتخابات ذلیلانه از خارجیان دعوت می نمایند و به سرعت پاسخ حمایت دریافت می کنند.

حال به افاضات یکی از آنان در مجلس ششم توجه فرمایید که گفت : یکی از شیوه های متمدنانه و قابل قبول برگزاری رفراندوم و انجام چند پرسش عمومی از ملت است . مردم بگویند آیا در واقعه حذف گسترده کاندیداها به شورای نگهبان حق می دهند یا نمی دهند؟ مردم بگویند در رد مصوبات مجلس شورای اسلامی رفتار شورای نگهبان را در جهت منافع ملی می دانند یا نمی دانند؟مردم بگویند میزان آزادی ها در کشور کافی است یا خیر؟مردم بگویند از شیوه مدیریت حاکمیت در کشور راضی هستند یا نیستند؟

مردم بگویند که تمام ارکان حکومتی باید پاسخگوی مستقیم ملت باشند یا خیر؟ اضافه کنید به این افاضات ، بیانیه سخیف نمایندگان در اعلام استعفای دسته جمعی و تحصن را که عباراتی مانند «بلاموضوع شدن انتخابات ، بی اثر شدن رای ملت ، تشکیل مجلس مطیع و ثناگوی قدرت ، مانع تراشی بر سر راه قانونگذاری ، تاراج رفتن بزرگترین دستاورد انقلاب ، قلب ماهیت نظام جمهوری اسلامی ، تعطیل شدن اصول متعدد قانون اساسی ، نواختن بر طبل خودکامگی ، مستی زدگان قدرت و مدهوشان استبداد، نابودی جمهوریت و مسخ اسلامیت ، اسلام طالبانی و بیگانه با مردم ، خیانت به آرمان های ملت و....

آنچه شنیدید، عبارات مختصری بود که آقایانی که به اصطلاح سوگند خورده بودند، از ولایت فقیه و قانون اساسی دفاع کنند، در خانه ملت نثار انقلاب ، نظام و مردم کردند و اکنون بار دیگری تصمیم گرفته اند تا برگردند و کار نیمه تمام خود را به اتمام برسانند، غافل از آن که ملت ایران نخواهند گذاشت امانت الهی به دست کسانی بیفتد که به آن خیانت کنند.و هرگز فرمایش امام را که فرمودند: «نگذارید این انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد»، فراموش نخواهند کرد.

موسی قربانی
نماینده قائنات