پلیس اعلام کرد؛
این قطار نمیایستد
در روزهایی که صدای تهدید، آسمان منطقه را سنگین کرده و دشمن با تمام توان به دنبال شکستن روحیه ملت ایران است، فرزندان این سرزمین در میدان دیگری حماسه میآفرینند؛ روی تخته وزنهبرداری، تشک کشتی و سکوهای افتخار.
انگار قطار افتخار ایران، در هیچ شرایطی قصد ایستادن ندارد.در آخرین نمونه، درخشش خیرهکننده علیرضا یوسفی و رکوردشکنی جهانی او، بار دیگر نام ایران را در جهان طنینانداز کرد؛ افتخاری که فقط یک مدال نبود، بلکه فریادی از جنس غیرت و ایستادگی بود. او در همان لحظهای که رکوردشکنی کرد،بمانند همان لحظه که مدال طلا به گردن داشت و پرچم ایران را بالا برد، یاد شهدای عزیز میناب را زنده کرد؛ شهدایی که خونشان، ریشه این اقتدار را آبیاری کرده است. آنچه علیرضا یوسفی روی تخته مسابقات قهرمانی آسیا به نمایش گذاشت تجلی این واقعیت بود که رکورد دنیا را نه به تنهایی، که با کمک ۱۶۸ شهید مظلوم و بیگناه میناب بالای سر برد.هفته گذشته نیز تیم ملی وزنهبرداری ایران در رقابتهای جهانی مصر، با نمایشی مقتدرانه بر سکوی قهرمانی ایستاد و ثابت کرد نسل طلایی ورزش ایران، در سختترین شرایط تمرینی و زیر آتش دشمن، همچنان مصمم است و تشنه افتخارآفرینی در جهان. درست مانند کاروان ایران در بازیهای آسیایی سانیا که تاریخسازی کرد و تصویری روشن از اراده ایرانی به نمایش گذاشت؛ ارادهای که زیر فشار، محکمتر میشود.در کشتی هم همین روایت ادامه داشت؛ قهرمانی تیمهای ملی کشتی آزاد و فرنگی ایران در آسیا، فقط یک موفقیت ورزشی نبود، بلکه پیامی روشن برای دنیا داشت: ایرانِ مقاوم، در سختترین شرایط هم تسلیم نمیشود.این روزها سلام نظامی مدالآوران ایرانی روی سکوها یا تقدیم مدال به شهدای جنگ تحمیلی، فقط یک حرکت نمادین نیست؛ ترجمهای از وفاداری، شرافت و عشق به وطن است. ورزشکاران ایرانی نشان دادهاند وقتی صدای جنگ بلند میشود، صدای افتخار ایران بلندتر است. این قطار، با سوخت غیرت ایرانی حرکت میکند؛ قطاری که مقصدش عزت، غرور و سربلندی یک ملت است و هرگز نمیایستد.
گفت و گو
