مرسی، آنتوان گریژمان!

هواداران اتلتیکو مادرید وقتی برای بازی برگشت نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان، سه‌شنبه شب وارد ورزشگاه امارات شدند، حتما این احساس را داشته‌اند. پنج بازی از فصل باقی مانده بود. کمتر از سه هفته فرصت داشتند تا آخرین بار یکی از بهترین بازیکنان تاریخ‌شان، آنتوان گریژمان، مهاجم شکوفه‌های گیلاس را قبل از رفتنش به اورلاندو‌سیتی در ام‌ال‌اس ببینند. 
در فوتبال، هیچ چیز مانند ماه می نمی‌تواند احساسات هواداران را به اوج برساند. پایان نزدیک است، فصلی دیگر تمام می‌شود و اوجی که خداوند برای تو در نظر گرفته، متاسفانه همیشه آن چیزی نیست که تو آرزو می‌کنی. در سمت هواداران اتلتیکو در شمال لندن، یک هوادار پلاکاردی را به آسمان شب برد. آخرین حرف‌های احساسی. اگر ایده ماندن گریژمان ۳۵ ساله برای یک بازی دیگر و رسیدن به فینال بوداپست را رمانتیک نبینید، باید سنگدل باشید. او فوتبالیستی است که شما را عاشق این بازی می‌کند. هواداران بی‌طرف این را می‌خواستند. آنها فکر می‌کردند اتلتیکو سزاوار پایانی افسانه‌ای است.
با این که سیمئونه اخیرا آرام و نرم به نظر می‌رسید، او با این موضوع موافق نبود و حال وهوای مردی را مجسم می‌کرد که همیشه سیاه می‌پوشد. او گفت: «هیچ کس چیزی به ما بدهکار نیست. همه چیز به دست می‌آید و کسب می‌شود.» فوتبال، همانطور که هواداران اتلتیکو خوب می‌دانند، معمولا روی ظالم‌تری نسبت به مهربانی دارد. اتلتیکو که در رده چهارم لالیگا در امنیت است، بیشتر فرم لیگ خود را برای موفقیت در جام‌ها در این فصل قربانی کرده است. فقط دو هفته پیش در سویا، اتلتیکو امیدوار بود حداقل برای اولین بار از سال ۲۰۱۳ قهرمان کوپا دل‌‌ری شود. افسوس که قرار نبود چنین اتفاقی رخ دهد. آنها در ضربات پنالتی به رئال سوسیداد، تیم سابق گریژمان باختند؛ و حالا با شکست مقابل آرسنال فصل را بدون جام به پایان خواهند رساند.
گریژمان یک بار گفت: «فرانسه به من زندگی داد، اما اسپانیا مرا به فرزندی پذیرفت.» و اتلتیکو؟ او به تجسم آنها تبدیل شد، مکمل کامل برای سیمئونه؛ اگر آتش و یخ نبود، ابریشم و فولاد بود، زمخت و صیقلی.
به همین دلیل است که صحبت‌های سیمئونه برای گریژمان قبل از بازی یک‌چهارم نهایی مقابل بارسلونا در ماه گذشته بسیار تاثیرگذار بود. او گفت: «می‌خواهم تو را به خاطر سخت‌کوشی و فروتنی‌ا‌ت مورد ستایش قرار دهم. تو شخصیت قابل تحسینی در جامعه‌ای هستی که جوانان به الگوهایی مثل تو نیاز دارند. از تو برای هر آنچه به ما داده‌ای، می‌دهی و به ما خواهی داد، سپاسگزارم... من تو را تشویق می‌کنم که به لذت بردن ادامه دهی. تو برایم عمیقا مهم هستی. اما اگر فردا ندوی، تعویض می‌شوی!»
گریژمان سپس در حالی که چشمانش برق می‌زد به سیمئونه نگاه کرد و به جای اینکه فورا در پاسخ چیزی بگوید، با محبت به پای او ‌ضربه‌ای زد. 
روز سه‌شنبه، سیمئونه واقعا گریژمان را تعویض کرد! اتلتیکو خود را مقابل تیمی شکست‌ناپذیر در لیگ قهرمانان عقب انداخته بود. وقتی گریژمان به سمت کنار زمین می‌رفت، هواداران آرسنال برای فکر کردن به قهرمان جام جهانی، بیش از حد مضطرب بودند.
نتیجه هنوز نزدیک بود و میکل آرتتا مشغول آماده کردن سه تعویض همزمان برای تیم خودش بود. به طور قابل درکی، توجه به این بود که او چه کسی را به زمین می‌آورد. زمان تشویق ایستاده توسط هواداران تیم حریف نبود. و با این حال، خوب بود که چنین تشویقی انجام می‌شد. فقط برای اینکه بگویند متشکرم، همانطور که یکی از خودشان، تیری آنری، هفته پیش در CBS انجام داد. آنری گفت: «آنتوان، می‌خواهم چیزی به تو بگویم؛ از تو برای هر کاری که برای فوتبال فرانسه، تیم ملی فرانسه، و به طور کلی برای فوتبال انجام داده‌ای، سپاسگزارم. شخصا، تو مرا خوشحال کرده‌ای.»
حرفه‌ها تا ابد ادامه ندارند، پس اگر بازیکنی در جهان هست که باعث می‌شود به یاد بیاوری چرا فوتبال تماشا می‌کنی، سعی کن هر بازی او را طوری تماشا کنی که گویی آخرین بازی اوست. چون آخرین بازی غافلگیرت می‌کند. دیدن هایلایت‌های یوتیوب کافی نیستند! دست کم برای حالا، هنوز چند شکوفه روی درخت باقی مانده است، مشتی گلبرگ گیلاس. بازی‌هایی برابر سلتاویگو، اوساسونا، خیرونا و ویارئال در انتظار گریژمان است، همانطور که آینده‌ای در ام‌ال‌اس نیز در انتظار اوست. اما فینال لیگ قهرمانان نه. بوداپست نه. پایانی افسانه‌ای نه. اتلتیکو شب سه‌شنبه باخت. اما بهترین رقابت باشگاهی فوتبال نیز گریژمان را از دست داد و این اتفاقی است که کنار آمدن با آن زمان می‌برد.