jamejamonline
جامعه عمومی کد خبر: ۱۵۵۱۲   ۲۸ مهر ۱۳۸۱  |  ۲۱:۲۳

عضو شورای صنفی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت : هنگام بازدید اعضای شورای صنفی از آشپزخانه رستوران کوی دانشگاه علوم پزشکی ، مقادیر زیادی گوشت که از تاریخ تولید آنها بیش از یک سال می گذشت ، کشف شد.

علی شیخ الاسلامی به خبرنگار ما گفت : این گوشتها که برای استفاده در غذای دانشجویان خوابگاه تهیه شده بود در شرایط بسیار بدی نگهداری می شد. او افزود: آشپزخانه کوی دانشگاه علوم پزشکی به سردخانه مجهز نیست و گوشتهای تاریخ مصرف گذشته بعد از 4تا 5روز نگهداری در شرایط بدون سردخانه ، برای استفاده در غذای دانشجویان پزشکی مصرف می شوند. شیخ الاسلامی به نقل از پیمانکار خصوصی سلف سرویس کوی دانشگاه گفت : به طور معمول 6ماه پس از تولید، گوشت غیرقابل مصرف می شود و حکم کود را دارد. پیمانکار خصوصی هنگام تحویل آشپزخانه ، از مسوولان تقاضای تجهیز آن به سردخانه را کرده است ، اما با پاسخ منفی و جمله کمبود بودجه مواجه شده است . شیخ الاسلامی افزود: دانشجویانی که در آینده قرار است متولی بهداشت کشور باشند، در شرایط غیربهداشتی ، غذایشان طبخ می شود.
ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
سامانه‌ حمایت از خانواده زندانیان

سامانه‌ حمایت از خانواده زندانیان

در برنامه تحولی قوه‌ قضاییه، رسیدگی به امور خانواده زندانیان به عنوان یک اولویت مورد توجه متولیان است و این مهم موجب شده سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور، یکی از مأموریت‌های محوری خود را به مساله رسیدگی به امور خانواده زندانیان اختصاص دهد و در این مسیر برنامه و امکاناتی را در دستور کار دارد.

بیم و امیدهای روزهای کرونا زده

بیم و امیدهای روزهای کرونا زده

این روزها، روزهای سختی است. روزهایی که برگشتیم به محدودیت‌های پاییز ۱۳۹۹. روزهایی که آژیر قرمز کرونا یک‌بار دیگر در سراسر کشور به صدا در آمده است اما این بار سخت‌تر و نگران‌کننده‌تر. ابتلاها خانوادگی و سرعت انتقال بالا رفته است.

شلیک به محیط‌بان آزاد است!

شلیک به محیط‌بان آزاد است!

محیط‌بانان آسان می‌میرند، جنگلبانان آسان پر می‌کشند؛ هیچ‌کس هوای مردان طبیعت را ندارد، این زخمی است کهنه که شهادت بیش از ۱۶۰محیط‌ بان و جنگلبان در ۴۰سال گذشته آن را تایید می‌کند؛ زخمی که دوشنبه گذشته با شهادت دو محیط‌بان در زنجان دوباره سر باز کرد، زخمی که اگر ریشه‌های آن را جست‌وجو کنیم به کمبود نیرو، تجهیزات، آموزش، بی‌توجهی به استفاده از فناوری و ظرفیت جوامع محلی و سیاست‌های اشتباه خواهیم رسید.

گفتگو

بیشتر
پیشنهاد سردبیر بیشتر