موجی که در خود شکست

دلایل شکست یا موفقیت یک سریال تلویزیونی براساس ویژگی هایی که یک رسانه ارتباط جمعی در هر کشور دارد، متفاوت است

کد خبر: ۱۵۴۹۸۶

؛ مثل فیلمنامه خوب و به اصطلاح پخته که بیان کننده مسائل روز آن جامعه باشد، کارگردان شناخته شده ، بازیگران حرفه ای و مطرح و هزار و یک مورد دیگر.
اما این که سریالی ساخته کشوری دیگر و با فرهنگ متفاوت مورد توجه قرار بگیرد، جای سوال دارد. مدتی سریال «جواهری در قصر» محصول کشور کره جنوبی از شبکه 2 سیما جمعه شب ها ساعت 21.30 و تکرار آن شنبه ها ساعت 14 به نمایش در می آمد. موجی که این سریال در میان مخاطبین ایرانی ایجاد کرد، غیرقابل تصور بود. ما از محصولات کشورهای ژاپن ، کره ، سریال (سال های دور از خانه) اوشین را هم داشتیم ، اما توجه به اوشین برای استقبال از یانگوم خیلی متفاوت بود. اوشین برای مقاصد والاتری در زندگی تلاش می کرد. او به نوعی الگوی زنان ژاپنی بود، اما تلاش یانگوم تنها در محدوده قصر بانو هن خلاصه می شد. پس چرا این سریال تا این حد در ایران مورد توجه قرار گرفت؛
آنچه قرار است به آن اشاره شود، جواهری در قصر نیست بلکه برنامه تولید شده به بهانه جواهری در قصر یعنی موج کره ای است. برنامه ای که از خیلی زمان پیش خبر ساخته نشدن آن حتی شایعه حضور یانگوم در ایران را دامن زد. طبیعی است که هر کشور و از جمله کره برای اشاعه فرهنگ خود تلاش می کند، هیچ شکی نیست. به همین دلیل بعد از استقبال بی حد و اندازه بینندگان ایرانی از این سریال بود که کره ای ها به این فکر افتادند که با پرداختن هزینه خرج و مخارج سفر به کشورشان مجددا برای تبلیغ فرهنگ کشور خود اقدام کنند.
کره ای ها آدم های با هوشی هستند. این که یانگوم حاضر به گفتگو با هیچ شبکه ای نشده و تنها با شبکه 2 ایران گفتگو کرده است ، خود یکی از دلایل با هوشی مسوولان فرهنگی و هنری کشور کره است. درست مثل رها کردن تیری در تاریکی که کره ای ها آن را به بوته آزمایش گذاشتند و ما آن را پذیرا شدیم!
می شد این اتفاق رخ ندهد. یعنی اختصاص زمان پخش این سریال در زمان های پربیننده تلویزیون ما کفایت می کرد! آیا نمایش تپق زدن و خنده بازیگران این سریال پشت صحنه آن آنقدر جالب و جذاب بود که 3 شب متوالی و در برخی شب ها شاهد صحنه های تکراری باشیم؛ برنامه ای با نام موج کره ای مجددا زمان دیگری را از تلویزیون ما به خود اختصاص داد؛! باور کنید خود کره هم پرمخاطب ترین ساعات تلویزیونش را به این سریال یا سریالی از کشوری دیگر، حتی ایران اختصاص نخواهد داد. موج کره ای برخلاف تبلیغی که از آن صورت گرفت ، برنامه دندان گیری نبود و ساختار محکم و مناسبی نداشت. مهمترین حربه وارده به این برنامه از ناحیه نویسندگی آن است.
تقریبا در این برنامه مجری یا گزارشگر آن (منصور ضابطیان) هیچ چیز برای گفتن نداشت. او تنها در حکم یک راوی یا گزارشگر معمولی مکان نشست و برخاست بازیگران جواهری در قصر را البته با ذکر نام آنها نشان می داد. در حالی که این برنامه می توانست با تدوین مناسب و سریع تر و ریتمی تندتر متنی مناسب و انتخابی سختگیرانه نسبت به صحنه های آماده سازی این سریال برنامه ای جذاب باشد. در نگاهی کلی ، می توان گفت موج کره ای برنامه ای با ساختاری قدیمی و کهنه بود. همانطور که بارها منتقدان برنامه های تلویزیونی متذکر شده اند. می شد با یک طراحی مناسب ، مشخص کردن بخش های زمان بندی شده و ریتم تندتر گفتگوهای برنامه این برنامه را جذاب کرد، نه این که برنامه با یک گزارشگر و به همراه یک دوربین و به شکل کاملا سنتی از زمان شروع سفر آغاز شود و با بازدید مکان های مختلف به پایان برسد. این سنتی ترین شیوه برنامه سازی یا به گفته گزارشگرش سفرنامه سازی است.
ای کاش مهرداد طاهری و منصور ضابطیان توجه بیشتری به این نکات داشتند. این وسط تنها برد اصلی با «لی یونگ آئی» یا همان یانگوم بود که تمام صحنه ها در پایان به تصویر او ختم می شد. او یک شبه ره صدساله را طی کرد و با یک سریال که 6 ماه را برای بازی در آن صرف کرد، 6 سال و یا 600 سال پشتوانه ، بازیگری خود را محکم بست.
اما ما چه سریالی به کشور کره هدیه کردیم؛ ما که غذاهای متنوع تری داریم ، نداریم؛! حتما پزشکی ما از طب سوزنی کشور کره پیشرفته تر است ، نیست؛! و حتی سینما و تلویزیون ایران با نام کارگردانان و بازیگران مطرح جهانی ، شناخته شده تر است ، نیست؛!