مردم هنوز «زبل خان» و «گلام» را به یاد دارند

این دوبلور پیشکسوت همچنین روایت برخی از مستندهای ماندگار تلویزیون مانند «سیاره ما» و «سلسله‌ها» را برعهده داشته است. منانی چندی پیش جراحی عمل قلب را ازسرگذرانده است.او در این گفت‌وگو _ هرچند ذهنش چندان یاری نمی‌کرد_ اما از دوبله‌های ماندگارش می‌گوید و توصیه‌هایی را به جوانان علاقه‌مند به این هنر ارائه می‌کند. 
اگرچه منانی با دوبله کاراکتر هرکول پوآرو بیشتر شناخته شده اما او در حوزه دوبله کارهای کودک هم ید طولایی دارد. این دوبلور پیشکسوت در این ‌باره توضیح می‌دهد: یکی از پرکارترین دوبلورها در حوزه کودک هستم. آن سال‌ها برای کارهای کودک تیپ‌سازی می‌کردم. متاسفانه الان دیگر حنجره‌ام یاری نمی‌کند. آن زمان ۲۴ساعته کار می‌کردم. حتی در بین همکاران معروف بودم که ۴۸ساعته کار می‌کنم. شاید در این ۴۸ساعت بیشتر از شش ساعت نمی‌خوابیدم. البته در سال‌های اخیر کار خوب کودک هم خیلی کم شده و شاید سالی یک کار خوب هم در این حوزه تولید نمی‌شود. 
حضور پررنگ منانی در حوزه دوبله کودک به سال‌هایی بازمی‌گردد که بسیاری از دوبلورها حاضر به فعالیت در این حوزه نبودند. منانی اما نظر دیگری دارد و تاکید می‌کند: کار کودک برای من خیلی جذاب است و آن را از بسیاری ژانرهای دیگر مهم‌تر می‌دانم. کار کودک فقط شامل دوبله معمولی نمی‌شود و باید در آن تیپ‌سازی هم کرد. من تیپ‌هایی را گفته‌ام که مثل توپ صدا کرده است. مثلا «زبل‌خان». اتفاقا از قدیم دوبلور خوب در کار کودک کم داشتیم؛ دوبلوری که بتواند تیپ‌سازی کند و شخصیت متفاوتی ارائه دهد. دوبله کار کودک بسیار اهمیت دارد، چراکه به رشد و تربیت آنها مربوط می‌شود و باید مورد پسند کودکان قرار گیرد. 
بسیاری از شخصیت‌های کارتونی که منانی دوبله کرده است دارای تکیه‌کلام‌های خاص بوده‌اند که تا سال‌ها توسط کودکان و حتی بزرگسالان تکرار شده است. برای مثال، تکیه‌کلام زبل‌خان یا گلام در انیمیشن گالیور. 
این دوبلور پیشکسوت با تاکید بر این‌که این تکیه‌کلام‌ها حاصل ذوق و سلیقه خودش بوده است، می‌گوید: همه تکیه‌کلام‌ها برای خودم بوده است. زمانی که بچه بودم فردی برای تکدی‌گری به کوچه ما می‌آمد و با همان لحن گلام در کارتون گالیور می‌گفت: بده در راه خدا. من هم از همین لحن برای تیپ‌سازی استفاده کردم و اتفاقا خیلی هم گرفت و هنوز هم در کوچه و خیابان می‌شنوم که مردم از این تکیه‌کلام استفاده می‌کنند. 
منانی ادامه می‌دهد: با این‌که سال‌هاست فعالیت زیادی در حوزه دوبله ندارم اما مردم هنوز به من لطف دارند و صدایم را با شخصیت‌هایی مثل پوارو و زبل‌خان به‌یاد می‌آورند. افتخار می‌کنم که مردم کارهایم را پسندیده‌اند و ماندگار شده است. بخش عمده فعالیت‌های منانی در سال‌های اخیر به گویندگی و روایت در آثار مستند معطوف بوده است. 
او درباره گویندگی در این آثار و ویژگی‌هایش خاطرنشان می‌کند: متاسفانه در ایران به گویندگی درآثار مستند اهمیت چندانی نمی‌دهند و متن را همانند روزنامه می‌خوانند و عبور می‌کنند اما من تلاش کردم تا زندگی را وارد این کار کنم. یک آقایی می‌گفت فرزندم باید هر شب یک مستند با صدای شما را بشنود تا خوابش ببرد. برایش حکم لالایی را دارد. خیلی‌ها می‌گویند وقتی مستندی را با روایت تو می‌شنویم انگار همانجا حضور داریم و صحنه را از نزدیک می‌بینیم. هنگام گویندگی روی مستند باید هر لحظه ریتم را عوض کرد و حدی از احساسات را رعایت نمود. در حد خودم در این زمینه تلاش کردم و فکر می‌کنم موفق بوده‌ام و از این بابت به خودم افتخار می‌کنم. قبل از عمل جراحی، دکتر بیهوشی می‌گفت: تو تمام خاطرات من هستی و دلم نمی‌آید بی‌هوشت کنم. همین برای من افتخار است و نشان می‌دهد که در کارم موفق بوده‌ام. 
دوبلور نقش هرکول پوارو درباره میزان وفاداری به متن اصلی در دوبله تصریح می‌کند: باید به‌طور کامل و صددرصد به متن وفادار بود. متاسفانه در حال حاضر این‌گونه نیست. البته در مستند، وفاداری بیشتری به متن وجود دارد اما بسیاری از دیالوگ‌ها در فیلم‌ها تغییر می‌کند که جای تاسف دارد. 
این دوبلور پیشکسوت به جوانان علاقه‌مند به کار دوبله توصیه می‌کند با عشق به این حوزه ورود کنند. 
منانی یادآور می‌شود:جوانان باید تمرین رافراموش نکنند.خود ما درگذشته برای هر نقش کلی تحقیق وپژوهش داشتیم و خیلی تمرین می‌کردیم. جوانانی که امروز علاقه‌مند به دوبله هستند باید این کار را با عشق انجام دهند نه به‌خاطر بیکاری و مسائل مالی. البته درگذشته فیلم‌ها کیفیت بهتری داشتند وازقصه‌های جذاب‌تری برخوردار بودند اما متاسفانه درسال‌های اخیر کیفیت فیلم‌ها و سریال‌ها پایین آمده و بعضی از این آثار حتی برای خودم که ۶۵سال تجربه کاری دارم یکنواخت به‌نظر می‌رسند.