چین و آینده قدرت آمریکا

به جای تثبیت هژمونی خود در حال فروپاشی ارتش و جایگاه خود به سر می‌برند. چرا که ایالات متحده ارتش خود را در جنگ بین ایران و دیگر کشور‌های جهان فرسوده کرده و دیگر بر چین و روسیه تمرکز ویژه‌ای ندارد. این هدر رفت تمرکز و منابع در حدی بوده که صدای خیلی از مقامات و رسانه‌های آمریکایی را در آورده است. دستاورد این جنگ افروزی بیهوده آمریکا باعث شد تا چین و روسیه پیش از قبل به فکر تقویت قدرت نظامی خود باشند. کره شمالی نیز دست برداشتن از سلاح هسته‌ای خود را مفید و ضمن آمریکا را غیر قابل اعتماد دانستن این کشور، چندین موشک اتمی در شبه جزیره کره تست کرد. ایالات متحده با مشاهده اینها باز بر سیاست‌های اشتباه خود پافشاری می‌کند. به طوری که دونالد ترامپ با رهبر مسیحیان جهان و کشور‌های عضو ناتو وارد درگیری لفظی شده است. این رویکرد در قبال جهان و مسیحیت نشان می‌دهد که رهبران فعلی ایالات متحده بسیار متفاوت‌تر از بنیانگذاران سابق آمریکا می‌باشند. اگر با خود رو راست باشیم باید این را بدانیم که بنیانگذاران ایالات متحده اشخاصی متفکر با ایده‌های بزرگی بودند. اما اکنون دیگر آمریکا به مانند گذشته سابق خود نیست. کشور‌هایی همچون روسیه در ساختار سیاست این کشور نفوذ قابل توجهی دارند. اینها به کنار چین دارد اقتصاد خود را به اقتصاد جهانی به تدریج وصل می‌کند. چرا که هژمون دنیا در آینده کسی خواهد بود بتواند بازار‌ها و ساختار شریان‌های اقتصادی را در اختیار خود داشته باشد. با این حال ایالات متحده توجه خود را به خاورمیانه، کوبا و گرینلند معطوف کرده است. این اقدام را می‌توان هدر رفت انرژی و زمان به نوبه خود تعبیر کرد. آمریکا که روزی قذافی را به دلیل ایجاد پول واحد در آفریقا سرنگون کرد. اکنون چشم خود را بر روی پیشرفت گویا بسته. چرا که می‌داند نمی‌تواند بر مشکلات داخلی خود به راحتی برتری بیابد. به همین دلیل نمی‌تواند جنگ‌های خود را متوقف کند. جنگ تنها راه ممکن پیش روی آمریکای فعلی است. چرا که برون از مشکلات اش نیاز به کمی حواس پرتی دارد.