جام جم آنلاین - تعلیق مسابقات لیگ برتر ایران فوتبال را در وضعیت مبهمی قرار داده است؛ وضعیتی که تصمیمگیری درباره ادامه فصل را به یکی از پیچیدهترین چالشهای مدیریتی تبدیل کرده. این شرایط به خصوص قبل از جام جهانی به معضل بزرگی برای فدراسیون فوتبال تبدیل شده است. بر اساس آخرین جلسهای که برگزار شد دو احتمال بسیار بزرگ و جنجالی برای سرنوشت لیگ بیست و پنجم در نظر گرفته شده است که هر کدام از آنها جنجال گستردهای به پا خواهد کرد.
دو گزینهای که بیش از بقیه مورد توجه قرار گرفتهاند برگزاری متمرکز مسابقات در یک یا دو شهر و یا تغییر کامل فرمت رقابتها به یک تورنمنت محدود با حضور چند تیم بالای جدول برای تعیین قهرمان است.
احتمال نخست: لیگ متمرکز
احتمال نخست برگزاری ادامه لیگ بهصورت متمرکز در شهرهایی مانند تهران یا کرمان است. این مدل برای ورزش و به خصوص فوتبال غریبه نیست و پیش از این بارها و در کشورهای مختلف مورد استفاده قرار گرفته است، اما روش محبوبی نیست. به هرحال این روش نامحبوب راهکاری نسبتاً سریع برای ازسرگیری مسابقات محسوب میشود و اجرای آن با چالشهای متعددی همراه خواهد بود.
نخستین چالش بحث امنیت و لجستیک است. انتقال هم زمان تعداد زیادی تیم، بازیکن، کادر فنی و عوامل اجرایی به یک یا دو شهر بسیار پرزحمت است. تمرکز همه تیمها در یک نقطه میتواند خود به یک ریسک جدید تبدیل شود. علاوه بر این، تأمین محل اقامت، زمینهای تمرینی استاندارد و برنامهریزی دقیق برای مسابقات فشرده، فشار زیادی به امکانات شهری وارد میکند.
چالش دیگر عدالت ورزشی است. تیمها در طول فصل بر اساس بازیهای رفت و برگشت و شرایط میزبانی و میهمانی برنامهریزی کردهاند. با متمرکز شدن مسابقات عملاً امتیاز میزبانی از بین میرود. برخی تیمها که در خانه عملکرد بهتری داشتند ممکن است متضرر شوند. همچنین شرایط آبوهوایی و سازگاری تیمها با محیط جدید نیز میتواند بر نتایج تأثیر بگذارد.
فشردگی مسابقات نیز موضوع مهمی است. برای جبران زمان از دسترفته احتمالاً بازیها در بازههای زمانی کوتاهتری برگزار میشود. این مسئله خطر مصدومیت بازیکنان را افزایش میدهد و کیفیت فنی مسابقات را تحت تأثیر قرار میدهد.
احتمال دوم: تبدیل لیگ به تورنمنت
یک احتمال جنجالی دیگر هم برای ادامه لیگ در نظر گرفته شده است: ادامه لیگ پس از جام جهانی فوتبال به شکل یک تورنمنت ششجانبه میان تیمهای بالای جدول برای تعیین قهرمان. این طرح اگرچه از نظر زمانی میتواند راهحلی سریع باشد، اما از همان ابتدا با ابهامات و مخالفتهای جدی روبهرو خواهد شد.
مهمترین چالش این مدل زیر سؤال رفتن ساختار رقابت است. لیگ برتر بر پایه یک فصل طولانی و رقابت مستمر میان همه تیمها تعریف شده است. تبدیل آن به یک تورنمنت کوتاه عملاً ماهیت مسابقات را تغییر میدهد. تیمهایی که در طول فصل برای جمعآوری امتیاز تلاش کردهاند ممکن است جایگاه خود را در یک رقابت فشرده و کوتاه از دست بدهند، موضوعی که میتواند بهشدت بحثبرانگیز باشد.
اعتراض سایر تیمها نیز یکی از پیامدهای قابل پیشبینی این تصمیم است. تیمهایی که خارج از جمع شش تیم برتر قرار دارند قطعا اعتراض خواهند کرد که چرا از چرخه لیگ کنار گذاشته شدهاند. حتی ممکن است برخی از آنها شانس ریاضی برای صعود به رتبههای بالاتر داشته باشند، اما با این فرمت جدید فرصتشان از بین میرود. این مسئله میتواند به تنشهای حقوقی و اختلافات جدی میان باشگاهها و سازمان لیگ منجر شود.
از سویی یک تورنمنت کوتاه الزاماً بهترین تیم فصل را معرفی نمیکند. در چنین رقابتهایی عوامل کوتاهمدت مانند آمادگی مقطعی، مصدومیتهای ناگهانی یا حتی شانس نقش پررنگتری پیدا میکنند. ممکن است تیمی قهرمان شود که در طول فصل ثبات کمتری داشته است.
هر دو احتمال قریب الوقوع نشان میدهند که تصمیمگیران با انتخابی دشوار روبهرو هستند. برگزاری متمرکز، چالشهای اجرایی و فنی خاص خود را دارد و تغییر فرمت به تورنمنت مشروعیت رقابت را زیر سؤال میبرد. فوتبال ایران هم جام جهانی را در پیش دارد و هم لیگ برتری که اکنون به دغدغه بزرگ تری تبدیل شده. فعلا قرار نیست آب خوش از گلوی فوتبال ایران پایین برود.