جام‌جم۱ نماد خود‌باوری فناورانه رسانه ‌ملی

شبی آرام اما پرهیجان در آسمان سرد قزاقستان؛ لحظه‌ای که شعله‌های موشک «پروتون-ام» آسمان بایکونور را روشن کرد، تاریخ فناوری فضایی ایران ورق خورد. ماهواره «جام‌جم ۱»، نخستین ماهواره‌ زمین‌آهنگ (ژئو استیشنری) کشور است که با نام بین‌المللی IRAN DBS با موفقیت از سکو پرتاب شد و در مدار زمین قرار گرفت. این اتفاق را می‌توان نقطه‌ آغاز فصل تازه‌ای از استقلال رسانه‌ای، فنی و ارتباطی جمهوری اسلامی ایران دانست؛ فصلی که معنایش، عبور از وابستگی به زیرساخت‌های خارجی در حوزه‌ پخش و تبادل داده‌های رادیویی و تلویزیونی است.
شبی آرام اما پرهیجان در آسمان سرد قزاقستان؛ لحظه‌ای که شعله‌های موشک «پروتون-ام» آسمان بایکونور را روشن کرد، تاریخ فناوری فضایی ایران ورق خورد. ماهواره «جام‌جم ۱»، نخستین ماهواره‌ زمین‌آهنگ (ژئو استیشنری) کشور است که با نام بین‌المللی IRAN DBS با موفقیت از سکو پرتاب شد و در مدار زمین قرار گرفت. این اتفاق را می‌توان نقطه‌ آغاز فصل تازه‌ای از استقلال رسانه‌ای، فنی و ارتباطی جمهوری اسلامی ایران دانست؛ فصلی که معنایش، عبور از وابستگی به زیرساخت‌های خارجی در حوزه‌ پخش و تبادل داده‌های رادیویی و تلویزیونی است.
کد خبر: ۱۵۴۲۵۷۱
نویسنده اکبر یداللهی - گروه رسانه
 
ویژگی‌ها و مأموریت ماهواره جام‌جم ۱
«جام‌جم ۱» نه صرفا یک ماهواره مخابراتی که سکویی برای تحول در فناوری پخش همگانی تعاملی است. این پروژه زیر نظر معاونت توسعه و فناوری رسانه سازمان صداوسیما طراحی و اجرا شده و قرار است پایه‌ شبکه هوشمند پخش چندرسانه‌ای در ایران باشد؛ شبکه‌ای که در آینده، رادیو و تلویزیون را به بستری دوسویه برای ارتباط مخاطب و رسانه تبدیل می‌کند.  برخلاف سامانه‌های پخش مستقیم خانگی (DTH) که برای استفاده‌ عمومی طراحی شده‌اند، ماهواره «جام‌جم  ۱» ماهیتی کاملا حرفه‌ای و تخصصی دارد. دریافت سیگنال‌های آن تنها از طریق ایستگاه‌های زمینی مجهز به تجهیزات فنی پیشرفته ممکن است. زیرا مأموریت این ماهواره، انتقال داده‌ها با پهنای باند بالا و کیفیت پخش HD و حتی ۴K است که نیاز به ایستگاه‌های حرفه‌ای دارد. 

موقعیت مداری و پوشش منطقه‌ای
بر اساس برنامه‌ پروازی، جام‌جم ۱ سه هفته پس از پرتاب، در موقعیت ثابت ۳۴ درجه شرقی تثبیت خواهد شد؛ جایگاهی مهم در کمربند مداری زمین‌آهنگ که کشورهایی مانند مصر، ترکیه و عربستان نیز در آن ماهواره‌های پخش منطقه‌ای در اختیار دارند. با استقرار در این مدار، سیگنال‌های جام‌جم می‌تواند سراسر ایران، خاورمیانه، بخش‌هایی از شمال آفریقا و اروپای شرقی را تحت پوشش قرار دهد.  این موقعیت برای سازمان صداوسیما یک مزیت راهبردی است. زیرا با بهره‌گیری از یک ماهواره بومی و مالکیت مستقل، دیگر نیازی به اجاره‌ پهنه‌های مداری از اپراتورهای خارجی ــ مانند «یوتل‌ست» یا «هاتف‌ست» ــ وجود نخواهد داشت. این گام از نظر امنیت داده، استقلال فنی و ثبات خدمات، ارزشی چندجانبه برای کشور دارد. 

از ایده تا مدار: مسیر دشوار رسیدن به استقلال مداری
پروژه‌ جام‌جم۱حاصل بیش از پنج سال تلاش پنهان اما پیوسته‌ متخصصان ایرانی درحوزه‌های مخابراتی، فضایی و رسانه‌ای است. تیم طراحی و مهندسی این ماهواره با همکاری چند شرکت دانش‌بنیان داخلی و شرکای فنی بین‌المللی، موفق شد استانداردهای لازم برای قرارگیری در مدار زمین‌آهنگ را از اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) دریافت کند؛ امتیازی که به ندرت در اختیار کشورهای در حال توسعه قرار می‌گیرد.  از نگاه فنی، تحقق چنین پرتابی مستلزم فناوری‌های دقیق در حوزه‌ پیشران‌های مداری، کنترل وضعیت و مدیریت حرارتی است. 

گامی برای آینده‌ رسانه‌ملی
با استقرار کامل جام‌جم ۱، ایران صاحب زیرساخت اختصاصی برای پخش و تبادل داده‌های صوتی و تصویری در بستر فضا خواهد شد. این یعنی، از این پس محتوای تلویزیونی، رادیویی و چندرسانه‌ای می‌تواند مستقیما و بدون واسطه از طریق مدار به ایستگاه‌های زمینی پخش منتقل شود. درسطح کاربردی، جام‌جم۱ امکان راه‌اندازی شبکه‌های پخش تعاملی، تلویزیون شخصی‌سازی‌شده، آرشیوهای ابری رسانه‌ای وسرویس‌های اضطراری ملی را فراهم خواهد کرد. همچنین، این ماهواره مبنای فنی برای ایجاد سامانه هشدار سریع در مواقع بحران (مانند زلزله یا قطع ارتباطات زمینی) محسوب می‌شود. 

واکنش‌ها و بازتاب جهانی
خبر پرتاب موفقیت‌آمیز جام‌جم۱ بلافاصله در رسانه‌های بین‌المللی بازتاب یافت. خبرگزاری‌های روسی و چینی، این رویداد را دستاوردی ممتاز در همکاری‌های فنی ایران و روسیه توصیف کردند. برخی تحلیلگران نیز این مأموریت را «حرکتی استراتژیک برای تثبیت حضور ایران در کمربند ژئو‌استیشنری» دانستند. در فضای داخلی نیز کارشناسان رسانه و فناوری از این رخداد استقبال کردند و آن را گامی در مسیر تحقق شعار «رسانه‌ مستقل، هوشمند و آینده‌محور» نامیدند. 

چشم‌انداز: جام‌جم و نسل‌های آینده
با پرتاب «جام‌جم۱»، عملا گام اول از پروژه‌ای بزرگ‌تر با عنوان منظومه‌ ماهواره‌ای جام‌جم آغاز شده است. براساس طرح‌های راهبردی سازمان صداوسیما، مدل‌های آینده شامل جام‌جم۲ و جام‌جم۳ خواهند بود که با فناوری‌های بومی‌تر، تعداد بیشتری ترانسپوندر (فرستنده- گیرنده) و ظرفیت انتقال چند برابری داده طراحی خواهند شد.  چشم‌انداز این منظومه، ایجاد شبکه‌ای گسترده برای تعاملات رسانه‌ای در سراسر منطقه است؛ زیرساختی که به ایران امکان می‌دهد نه‌تنها تولیدکننده‌ محتوا باشد بلکه پخش‌کننده‌ مستقل منطقه‌ای نیز شود. 

جام‌جم و دگرگونی در پخش تلویزیونی ایران
به باور کارشناسان، پرتاب «جام‌جم۱» نقطه پایان وابستگی تلویزیون ایران به ماهواره‌های تجاری خارجی و در عین حال، آغاز شکل‌گیری شبکه‌ پخش بومی با ظرفیت بالا است. تاکنون سیگنال‌های شبکه‌های ایرانی از طریق اپراتورهایی مانند «یوتل‌ست» و «هاتف‌ست» توزیع می‌شد که گاه محدودیت‌های سیاسی یا فنی موجب قطع یا تضعیف پخش می‌شد اما اکنون با استقرار جام‌جم، ساختار پخش تلویزیونی کشور واردمرحله‌ پایدارسازی درمدار اختصاصی می‌شود؛حالتی که کنترل کامل بر فرکانس، ظرفیت پهنای باند،تنظیمات رمزگذاری وحتی مسیر انتقال داده‌ها را در اختیار سازمان صداوسیما قرار می‌دهد. این استقلال به‌ویژه در شرایط بحران یا محدودیت بین‌المللی، اهمیت حیاتی دارد و تضمین‌کننده‌ استمرار ارتباط رسانه‌ملی با مخاطبان داخلی و برون‌مرزی خواهد بود.  جام‌جم۱ افزون بر جنبه ملی، یک پل ارتباطی بین‌المللی نیز محسوب می‌شود. با ظرفیت پخش همزمان چند شبکه با کیفیت بالا و توان ارسال سیگنال به مناطق وسیع، این ماهواره امکان انتشار پایدار شبکه‌های برون‌مرزی صداوسیما مانند «پرس‌تی‌وی» و «العالم» را با هزینه کمتر و کیفیت بالاتر فراهم می‌سازد.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها