در روزهایی که مسیر اعتراضات به اغتشاشات تبدیل شدند، خصوصا پنجشنبه ۱۸ دی که به اوج خودش رسید، «شببخیر ترامپ» در شبکه یک طلوع کرد و فرمایشات رهبر انقلاب روز بعد یعنی ۱۹دیماه در جمع مردم قم آن را به «در برابر نمرود» تبدیل کرد. این برنامه فرم دیگری از برنامه «امشب» است که مناسب با حال و هوای این روزهای ایران، روی آنتن رفته است. در حقیقت حالا این یک مصداق از کولهباری پر از برنامه و آیتم و ایده و خلاقیت است که اتفاقا متناسب با این ایام و بحرانها، بیشتر تراوش میکند؛ تلویزیونی که در قدم اول بهعنوان «راوی اول میدان» در پوشش اخبار و رویدادها عمل کرد و گزارشهای زنده از مناطق مختلف را به مخاطبان منتقل کرده است.
از سوی دیگر، ضرورت ارائه تحلیلهای عمیق و متنوع برای درک بهتر وقایع و جلوگیری از سوءتفاهمها، تلویزیون را به سمت تولید برنامههای گفتوگومحور و متنوع سوق داده است. در این میان، برنامه شببخیر ترامپ که از پنجشنبهشب ۱۸دیماه روی آنتن رفت، گامی مهم در این راستا بود. این برنامه با تمرکز بر تحلیلهای فرهنگی و هنری، فضایی برای ارائه دیدگاههای نوین در برابر استکبار فراهم میآورد. باتوجه به فرمایشات رهبر معظم انقلاب در صبح جمعه ۱۹دیماه، نام این برنامه به در برابر نمرود، تغییر پیدا کرد. این تغییر نام، نشاندهنده تعهد رسانهملی به ایفای نقش فعال در گفتمان ملی و پاسخگویی به دغهغههای مخاطبان است. در برابر نمرود برنامهای است که هنرمندان، اهالی شعر و ادبیات و فرهنگ را روی آنتن میآورد و آنها آثارشان را در برابر مبارزه با استکبار ارائه میدهند. این برنامه، حوالی ساعت ۱۱ شب روی آنتن است و گفته میشود قرار است تا پایان هفته روی آنتن باشد. حسین مولایی، بهعنوان مجری این برنامه تلاش میکند فضایی برای گفتوگو و ارائه دیدگاههای متنوع در مورد چالشهای پیشروی جامعه فراهم آورد.
اغتشاش از اعتراض جدا شود
حسین مولایی میگوید: اعتراض مدنی، حق مردم است وکسی منکر آن نیست.مردم مشکلات اقتصادی دارند؛ گرانی هست، نابسامانی هست، ضعف مدیریتی هست و نقد هم وجود دارد. مامجریان و اهالی فرهنگ وهنر هم منتقدیم؛اما یک خط روشن وجود دارد: اعتراض با اغتشاش فرق دارد.وقتی همان اپوزیسیون خارجنشینی که درآن۱۲روزجنگ و بمباران، ساکت بود یا حتی از آسیبدیدن مردم ایران ناراحت نبود، امروز مردم را دعوت میکند که از اعتراض مدنی عبور کنند و به اغتشاش برسند، باید هوشیار بود.این دقیقا همزبانی با اسرائیل و آمریکاست. مردم بایدصف خودشان را جدا کنند؛ جدا از اغتشاشگر، جدا از پروژهسازی بیرونی. مردم ایران اهل مطالبهاند، اهل نقدند اما اهل تخریب و ناامنی نیستند. اغتشاش، نه به نفع مردم است و نه صدای واقعی آنها را منتقل میکند. این دقیقا همان چیزی است که دشمن میخواهد. به نظر من، صف مجریان و اهالی فرهنگ و هنر باید کاملا روشن باشد؛ و هست. ما ممکن است منتقد مدیریت اقتصادی باشیم، از گرانیها گلایه داشته باشیم، نسبت به نابسامانیها حرف داشته باشیم اما با اغتشاش و ناامنی مخالفیم. نقد، یک مسیر دارد؛ تخریب، مسیر دیگری، این دو را نباید آگاهانه یا ناآگاهانه به هم گره زد.
اما در این میان باید تاکید کرد که علاوهبر برنامه «نمرود»، تلویزیون مجموعهای از برنامههای گفتوگومحور را در برنامهها و باکس خود جای داده است. این برنامهها با دعوت از کارشناسان، صاحبنظران و فعالان جامعه، بستری را برای تبادلنظر و ارائه دیدگاههای مختلف فراهم میکنند. این برنامهها به مخاطبان کمک میکنند تا درک بهتری از وقایع پیدا کنند و از دیدگاههای مختلف مطلع شوند.
همچنین تلویزیون، به پوشش زنده اخبار و رویدادها از مناطق مختلف کشور ادامه داده است. این گزارشها به مخاطبان کمک میکنند تا در جریان وقایع باشند و تصویر کاملی از وضعیت موجود بهدست آورند.
تلاش برای ارائه تصویر جامع و متعادل
یکی از چالشهای اصلی در پوشش اخبار و رویدادها، ارائه تصویر جامع و متعادل از وقایع است. تلویزیون، با تلاش برای دعوت از دیدگاههای مختلف و ارائه اطلاعات دقیق، سعی در غلبه بر این چالش دارد. باوجود همه سوءتفاهمهایی که از طرف برخی جریانهای خاص ایجاد میشود تا برخی مخاطبان رسانههای معاند را ترجیح دهند اما کماکان بخش زیادی از افرادی که نگران خبرهای مهم هستند، سرخط اخبار را از تلویزیون جویا میشوند. انگار این باور را پیدا کردهاند که خبر در عین صداقت و شفافیت و روایتهای کامل و جامع باید بهدور از سوگیری نسبت به ملت ایران باشد. در حقیقت خوب میدانند که برخی رسانههای معاند خبر را دارند اما با چاشنی دشمنی آن راطراحی میکنند ودرمعرض نگاه مخاطبان قرار میدهند.یعنی درواقع چه «شببخیر ترامپ»،چه «نصرالله» وچه «جریان» و«دربرابرنمرود» بسازند آنها را ترجیح میدهند. مردم ایران به دنبال خبرهای امیدبخشند نه شنیدن نفرتپراکنی رسانههای معاند؛ رسانههایی که تلاش میکنند آتش فتنهها را شعلهور کنند. رسانههایی که تلاش میکنند ایران آرام نباشد و رونقی پیدا نکند اما تلویزیون برعکس این رفتارها را در دستورکار دارد. هم در عین صداقت وشفافیت، صحنه را روایت میکند وهم سعی دارد تحلیل درستتری را در اختیار مخاطبان قرار دهد.
امید مخاطب به تلویزیون
با تنوع برنامهسازی و همین دستفرمان پوشش اتفاقات، این تلویزیون است که مثل همیشه میتواند راوی اول میادین و اتفاقات باشد و هم بر اعتماد خودش در میان مخاطبانش بیفزاید. البته که فضای مجازی بهدلیل گستردگی در برخی مواقع میداندار بود اما باز نسبت به اخبار ضد و نقیضش باید قدری تامل کرد. صد البته که اصول اخلاقی هم این اجازه را نمیدهد که تلویزیون با مخاطبان گستردهای که دارد، هرچیزی را بگوید یا از هر اتفاقی صحبت کند. در حقیقت خط و بیان کلی تلویزیون، براساس چارچوب و ضوابط است. این همان وجه تمایز رسانهملی با دیگر رسانههاست. هم خبرهای جامعتر و هم اتفاقات را معتبرتر روایت میکند.البته شایان ذکر است که درچند روز گذشته برنامه نصرالله و بهاضافه یک نیز متناسب با حال و هوای روزهای اخیر روی آنتن رفته بود. برنامه نصرالله با خارج شدن از فرم همیشگی خود و با اجرای کوروش علیانی، روی آنتن رفت و توانست با وجود قرار گرفتن در جایگاه یک شبکه نخبگانی، روایتی از نحوه برخورد درست با گروههای حساس را در کنار محتواهای دیگر مطرحشده، ارائه کند. برنامه به اضافه یک نیز که پیش از این به یک گفتوگوی جمعی میان موافقان و مخالفان طرحهای قابل بحث تبدیل میشد تا همه نظرات به نظر گذاشته شود، قدری از فرم کلی خود خارج شد تا با اجرای مجری همیشگی خود، گفتوگوهایی تحلیلی و صریح براساس مسائل اخیر ایران را به بحث بگذارد. اشاره به برنامه در برابر نمرود میتواند یک مثالی از کلیتی باشد که این روزها نشان از آمادهباش و فراهم کردن محتوای مناسب مخاطبان دارد. رسانهملی با ارائه محتواهای متنوع و آماده برای گروههای سنی مختلف، تلاش کرده تا کماکان در کنار روایت اول، نقش آگاهیبخشی و سرگرمی را برای مخاطبان حفظ کند.