خیزش تیم های بی ستاره

لیگ برتر والیبال باشگاه های کشور به توفقی ناخواسته رسید تا 2 هفته از بهترین زمان های ممکن را از دست بدهد.

کد خبر: ۱۵۲۸۵۷

بهانه این توقف ، در پیش بودن مسابقه های دانشگاه های کشورهای اسلامی اعلام شد که قرار بود در تهران برگزار شود و منتفی شد؛ اما سازمان لیگ فدراسیون والیبال ترجیح داد زحمت دوباره ای را برای تغییر برنامه متحمل نشود و در نتیجه در شرایطی که نشانه های گرمایی مطبوع در رقابت های سراسری هویدا شده بود، باز سردی انتظار به سراغ تیمهای باشگاهی آمد. در هر صورت تا اینجای کار که 30 بازی هفتگی برگزار شده ، پیکان تنها تیمی است که از گزند شکست در امان مانده است.

پیکان یک دوجین بازیکن قبراق و شاخص دارد و نیمکت ذخیره هایش پر و پیمان از بازیکنانی است که کم و کسری نسبت به یاران اصلی ندارد. این سیستم و شیوه تیمداری همیشگی مصطفی کارخانه است که برای شکار روباه هم اسلحه شیر در دست می گیرد. پیکان طی 5هفته گذشته یک بار جلوی یک تیم شهرستانی به تکاپو افتاد؛ تیمی به نام تربیت یزد که با شیوه خاص بازیگری اش ، حال و هوای لیگ برتر را تغییر داده است . پیکان که عنوان قهرمانی باشگاه های آسیا را دارد، در هفته پنجم در 3ست ، گربه سیاه سالهای اخیر تیمهای بزرگ کشور یعنی اتکا را شکست داد و این نشانه اقتدار خودروسازان است که با مهره های شاخصی چون امیرحسینی ، محمد ترکاشوند، حمید جعفری ، محمد منصوری و فرهاد ظریف بسیار با تجربه ، جوانانی مثل سیدمحمد موسوی عراقی ، شهرام محمودی و... را نیز در ترکیب دارد. در جدول رقابت ها، نام یک تیم شهرستانی در مکان دوم دیده می شود. این تیم پردیس متحد قزوین است که به وسیله بخش خصوصی وارد گود شده و با نامدارانی چون پیمان اکبری ، منصور زادون ، علیرضا بهبودی ، سعید رضایی ، مرتضی شیاری ، رحمان محمدی راد و... بازی می کند. علی موذن و محمدرضا دامغانی ، کاپیتان های اسبق تیم ملی که مربیگری پردیس متحد را به عهده دارند، یک بار غافلگیر شدند. آن هم برابر تربیب یزد که عرق پیکانی ها را درآورده بودند. پردیس در هفته ای که گذشت 3بر یک تیم جوان استیل آذین را که ترکیبی از بازیکنان تیم ملی نوجوانان و جوانان است ، شکست داد؛ اما پیکار این تیم در هفته ششم (چهارم آذر) با سایپای تهران عیار واقعی پردیسی ها را مشخص می کند و شاید به همین دلیل است که کادر فنی این تیم درصدد است به هر شکلی شده یک بازیکن قدرتی خارجی و احتمالا مارکوویچ صربستانی را به خدمت بگیرد. بانک صادرات ایران که از مشهد می آید نیز با پیروزی آسان برابر گل گهر سیرجان خود را بالا کشید. قزوین و مشهد 2 قطبی هستند که پس از سالها خاموشی دوباره به لیگ برتر برگشته اند. صد حیف که قطب دیگری به نام اصفهان نصف جهان از دایره لیگ سراسری خارج شد. کاش روزی برسد که لیگ ما از استان های والیبال خیزی چون مازندران ، کرمانشاه ، لرستان و آذربایجان شرقی هم نماینده داشته باشد! خواسته ای که دور از ذهن نیست و فقط به دوندگی و رایزنی نیاز دارد. امروز کدام مسوولی اعم از ورزشی و سیاسی است که ارزش و نقش ورزش قهرمانی را انکار کند؛پس باید با هدف و برنامه ریزی لازم دورنمای بهتری دید. امروز که پس از سالها والیبال ما دارای سازمان لیگ شده است ، نباید در را روی مناطق والیبال خیز ببندد. اعتقاد ما بر این است که فدراسیون والیبال در هر دوره یک یا 2 تیم را به طور استثنائ همانند کاری که در لیگ جهانی انجام می شود وایلدکارت برگزیند و اجازه بدهد استان های صاحب پیشینه و دارای بنیه ورزشی با امیدواری افزون تری برای راهیابی به لیگ حرفه ای اقدام کنند و بر اثر بند و بستهای آیین نامه ای دچار یاس و ناامیدی نشوند.
در سال بیستم فعالیت های باشگاهی کشور تاکنون اتفاقات جالب و گاه نادری رخ داده است که شاید زیباترین وجه آن جنگ دارا و ندار بوده است . تیمهایی که به زحمت با 150 میلیون تومان اعتبار شکل گرفته اند، مقابل تیمهای میلیاردی قد علم کرده اند، به آب و آتش زده اند و از شکست پیروزی ساخته اند. باخت پردیس قزوین در یزد، شکست پگاه ارومیه در سیرجان و ناکامی پتروشیمی ماهشهر در دیدار با صادرات مشهد، نمونه ای از خیزش تیمهای بی ستاره اما پرانگیزه بوده که حاشیه امنیت را از ستارگان دور کرده است و در این میان تیم پتروشیمی که 2 بازیکن صربستانی ، 2 مربی صرب و چند بازیکن ملی پوش را در اختیار دارد، ناکام ترین بود که به زحمت خود را به رده یازدهم جدول رده بندی رسانده است ؛ اما بدتر از این ، حمله و دشنام گویی ست کوویچ ، سرمربی صرب این تیم بود که به داور دیدار پگاه و پتروشیمی اهانت کرد، اما دو سه روز بعد دوباره کنار زمین ایستاد تا ثابت شود که در ورزش قهرمانی ما کار فرهنگی آنقدرها هم مهم نیست و عجیب تر این که کمیته انضباطی فدراسیون هم این برخورد نابهنجار را در اولویت قرار نداد تا معلوم شود که گاهی هم می شود با مسامحه از کنار قضایا گذشت .مرافعه دو سه باشگاه پگاه ، پیکان و پردیس درباره دو سه بازیکن که با دو سه باشگاه قرارداد امضائ کرده بودند، از طنزهای نیم فصل لیگ برتر بود که در نهایت باوجود اعلام نظر پرند عزیزی ، رئیس کمیته انضباطی فدراسیون والیبال ما با نوعی کدخدامنشی حل شد؛ اما بحث باشگاه پگاه ارومیه با فدراسیون درباره مارکوویچ ، بازیکن صربستانی همچنان گشوده است تا حالا چه شود. این بازیکن با پگاه ارومیه قرارداد بست و ITC فدراسیون جهانی هم به نامش صادر شد. بعد دبه درآورد و به بهانه مشکلات خانوادگی و دیدار با همسرش که در آلماتی زندگی می کند، فدراسیون والیبال را بر آن داشت تا پگاه را راضی به صدور رضایت نامه برای این بازیکن کند، ولی دو سه هفته بعد مارکوویچ به ایران برگشت و با تیم پردیس متحد قزوین تمرین کرد که باز کار گره خورده و پگاهی ها دست به اعتراض زده اند که این اقدام یعنی رویارویی یا بی اعتنایی به شان باشگاه های رقیب و نباید به خاطر یک بازیکن غریبه ، باشگاه های ایرانی سنگ روی یخ شوند. در این باره به حتم کمیته انضباطی یا شخص رئیس فدراسیون به هر حال مداخله موثری خواهد داشت ، اما باشگاهی چون پردیس متحد قزوین یا پگاه که امکانات مالی خوبی دارند، حق دارند و می توانند بهترین بازیکنان دنیا را جذب کنند و درست نیست که به خاطر یک بازیکن درجه 3 خارجی مقابل همدیگر قرار بگیرند، البته این فقط یک نظریه است و به قول معروف صلاح مملکت خویش....
بیشتر خبرگان و کارشناسان معتقدند باید ورود و خروج بازیکنان خارجی به ایران ضابطه مند شود و چه بهتر که ترانسفر والیبال بازان از طریق تشکیل یک کمیته مشخص و البته کاملا سالم در قلب فدراسیون والیبال انجام پذیرد، چون در وهله نخست جابه جایی ها با نظارت فدراسیون و با سلامت زیادتری انجام می شود و دوم نیز این که اگر درآمدی از قبل نقل و انتقالات ورزشکاران خارجی به دست می آید، عاید فدراسیون که متولی اصلی والیبال است شده و به خزانه بیت المال اضافه می شود.