جای خالی خبرنگاران حقوقی در ایران
یکی از خصوصیات جامعه ایرانی جهل به قانون است .البته در کنار آن باید پایین بودن کیفیت قوانین ؛سوء استفاده از قوانین و عدم رعایت قانون و قانونگریزی را هم اضافه کرد.
در صورت پذیرش گزاره فوق ،نیاز به شغل و حرفه تخصصی خبرنگار حقوقی و در کنار آن رسانه های قوی حقوقی با اهداف اطلاع رسانی حقوقی (اخبار حقوقی )؛آگاهی بخشی حقوقی ؛ایجاد و توسعه قدرت فهم و تفکر حقوقی و ایجاد و شکل دهی افکار عمومی در قلمرو مسائل حقوقی با هدف مطالبه گری در جهت کیفی سازی حقوق و بهداشت حقوقی ،ضروری است .
——
🔹به دلیل عدم جایگاه شغل خبرنگاری در کشور ما ، در این قلمرو در ابعاد مختلف به خصوص تخصصی سازی خبرگزاری و خبرنگاری بسیار ضعیف هستیم و یک خبرنگار در همه حوزه ها قلم می زند. در حالیکه ما باید خبرنگار متخصص قوانین مختلف ،رویه قضایی و یا حوادث مختلف (کار ،تصادفات ،قتل عمد و…) داشته باشیم که بتواند رسالت تخصصی و اهداف مذکور را محقق کنند و این هدف وقتی محقق می شود که دانش آموخته دکتری ما شغل خبرنگاری را بر استاد دانشگاه و وکالت ترجیح دهد.
—-
🔹 در حال حاضر عدد رسانه های حقوقی قابل طرح به انگشتان دست نمی رسند و آنها هم فقط در حد اطلاع رسانی آنهم نه برای مردم بلکه برای جامعه حقوقی انجام وظیفه می کنند .این تعداد محدود هم بعضا فضای تبلیغ شخصی ،کتاب فروشی و تبدیل به قلدر فضای مجازی بدلیل بعضی ارتباطات پنهان و زد و بند و باج خواهی شدند به نحویکه نبودشان بهتر از بودشان است.
——
امیدوارم جامعه بزرگ حقوقی ایران به فکر گسترش رسانه های قوی حقوقی و تربیت خبرنگاران قوی در این حوزه مهم باشد .قوه قضاییه و کانونهای وکلای دادگستری می تواند در این قلمرو پیشگام باشند و ما شاهد رشد رسانه های قوی حقوقی با اهداف فوق و با کارکرد توسعه بهداشت حقوقی در جامعه باشیم
