پرونده هسته ای ایران سیاسی نه فنی

گزارش اخیر محمد البرادعی ، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی درخصوص پرونده هسته ای ایران ، حجت را درباره سیاسی بودن پرونده کشورمان تمام کرد.

کد خبر: ۱۴۸۸۴۶

آژانس یک بار دیگر برای همه اعضای خود و امضاءکنندگان ان.پی.تی (معاهده منع گسترش سلاحهای هسته ای) عدم انحراف از مواد هسته ای اعلام نشده از سوی ایران را تایید کرد.
مدیرکل آژانس در گزارش خود با تایید صحت اظهارات ، شفافیت مواضع و فعالیت های ایران به اتهامات در زمینه فعالیت های جداسازی و بازفرآوری پلوتونیوم پایان داد.
امریکایی ها که در هر دوره ای با طرح موضوعی به دنبال فریب و به گمراهی و بیراهه کشاندن دنیا نسبت به فعالیت های صلح آمیز هسته ای ایران هستند ، در این مقطع نیز مدعی بودند ، ایران فعالیت های جداسازی و بازفرآوری پلوتونیوم انجام داده است.

با استقبالی که از سوی دیپلمات ها نسبت به گزارش البرادعی و نیز موافقتنامه ایران و آژانس صورت گرفت ، انتظار می رود نقش آژانس بار دیگر در حل و فصل موضوع پررنگ شود و این یعنی دخالت شورای امنیت سازمان ملل باید متوقف شود.هرگونه تحرک سیاسی در شورای امنیت برای تصویب قطعنامه ای دیگر علیه کشورمان در روند همکاری های ایران و آژانس تاثیر منفی خواهد داشت ؛ زیرا گزارش اخیر البرادعی ضمن تایید اظهارات ایران و اعلام حل بخشی از ابهامات ، بر صلح آمیز بودن فعالیت های هسته ای کشورمان صحه گذاشت و ادعاهای امریکا را مردود دانست .براساس گزارش البرادعی و ادامه همکاری ها ممکن است پرونده هسته ای در زمان و مرحله ای به اتمام رسد، مگر آن که امریکا و دیگر متحدان آن تلاش کنند در این پیشرفت اختلال ایجاد کنند، درست همانند کاری که 5سال پیش درباره عراق انجام دادند. امریکا با این ادعا علیه عراق وارد جنگ شد که صدام برنامه تسلیحات کشتار جمعی در اختیار دارد؛ اما تاکنون نیروهای امریکایی نه تنها قادر به یافتن چنین برنامه هایی در عراق نشده اند؛ بلکه سال گذشته جورج بوش ، رئیس جمهور امریکا به نبود چنین سلاحهایی در عراق اعتراف کرد.رد ادعاهای امریکا و صلح آمیز بودن فعالیت های هسته ای ایران همچنین کیفیت اطلاعات ارائه شده از سوی واشنگتن درباره هسته ای بودن فعالیت های کشورمان را نیز زیر سوال می برد و این مساله خود آثاری مخرب بر کیفیت اطلاعات جاسوسی امریکا در خاورمیانه خواهد داشت . پیشرفت به دست آمده میان ایران و آژانس در حل مسائل باقیمانده تاکنون بی سابقه بوده و با در پیش گرفتن طرح توافق شده مدالیته برای حل دیگر مسائل باقیمانده از سوی ایران که تا ماه دسامبر به طول خواهد انجامید، به لحاظ فنی و حقوقی ، پرونده ایران بسته شده به حساب می آید.جمهوری اسلامی ایران در این سالها در راستای اعتمادسازی نه تنها تمامی توافقنامه های بین المللی درباره غنی سازی اورانیوم را که مورد تاکید غربی ها برای تعلیق است ، امضا کرده ؛ بلکه همکاری هایی فراتر از تعهدات و موافقتنامه های امضا کرده خود داشته و پروتکل الحاقی را هم پیش از امضا به طور داوطلبانه به اجرا درآورده است ؛ اما طرفهای غربی همچنان با حفظ رویکردهای مغرضانه خود دم از اعتمادسازی می زنند و همواره تاکید بر تعلیق کامل فعالیت های هسته ای ایران بویژه غنی سازی اورانیوم دارند و آن را تنها راه حل می دانند.در این شرایط و با نادیده گرفتن همکاری های ایران ، تصویب پروتکل الحاقی نیازمند مصوبه مجلس شورای اسلامی است و نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز اعلام کرده اند، در صورتی پروتکل الحاقی را به تصویب خواهند رساند که دنیا، ایران هسته ای را کاملا به رسمیت بشناسد. پرونده هسته ای ایران به آژانس اتمی بازگردد و رفتار آژانس با ایران همچون دیگر کشورهای عضو باشد.ایران فعالیت های خاص خود را سال 2003 با امضای پروتکل الحاقی برای توافق پادمان های خود، به طور داوطلبانه تعلیق و پیشنهاد آغاز همراهی با پروتکل الحاقی را بلافاصله و پس از قبول رسمی آن مطرح کرد. در سال 2005 هم پیشنهاد کرد فعالیت های خاص دیگر خود را به طور دائمی در ازای ضمانت های امنیتی خاص از سوی اتحادیه اروپایی تعلیق کند اما این پیشنهاد هرگز از سوی اروپایی ها مورد تایید قرار نگرفت و هیچ ضمانت امنیتی هم برای کشورمان تهیه نشد بنابراین تهران برخی از فعالیت هایی را که به طور داوطلبانه تعلیق کرده بود، از سر گرفت و پس از آن با فشار امریکا بر شورای حکام ، پرونده ایران به عنوان تهدیدی برای صلح به علت همراهی نکردن با درخواست های غیرقانونی و ظالمانه آنها، به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع شد.امریکا رهبری این روند را به عهده گرفته و پرونده را از چارچوب علمی ، فنی و حقوقی خارج و آن را سیاسی کرده و این موقعیت یکی از مهمترین چالشهای پیش روی پرونده هسته ای ایران بوده که اگر از آن خارج شود، موفقیت از آن کشورمان خواهد بود. اتهاماتی که به ایران وارد می شود، پیش از این که کارشناسی و تخصصی باشد، سیاسی است و بر همین اساس مقابله با این روش بسیار مشکل شده است .ایران به عنوان عضو معاهده منع تولید و گسترش سلاحهای هسته ای از حق انکارناپذیری در توسعه فناوری هسته ای با اهداف صلح آمیز برخوردار است و این حق شامل غنی سازی کامل اورانیوم و تبدیل چرخه سوخت که مورد مخالفت امریکا و برخی کشورهای اروپایی است ، می شود. در این مدت بیش از 2100نفر روز بازرسی از فعالیت های ایران صورت گرفته که هیچ وقت در تاریخ آژانس ، این تعداد بازرسی ها در مورد کشوری که موضوع فعالیت ها و تاسیسات هسته ای اش شبیه ایران باشد، صورت نگرفته است .براساس معاهده ان.پی.تی ، هر کشوری حق دارد از انرژی هسته ای به طور صلح آمیز استفاده کند و این آژانس است که باید به کشورها کمک کند تا به چنین فناوری دست یابند؛ اما متاسفانه آژانس نیز در بسیاری مقاطع با خلط مسائل فنی و سیاسی مبادرت به همراهی با کشورهایی کرد که از آغاز سودای سیاسی کردن پرونده هسته ای را داشتند و با انتشار قطعنامه ها و بیانیه هایی تند علیه کشورمان به طور غیرمشروعی پرونده به شورای امنیت سازمان ملل فرستاده شد.

بیهوده کاری واشنگتن

واشنگتن و متحدانش با بهره جستن از مفاد گزارش های البرادعی همواره بندهای موردنظر خود را در قطعنامه هایی که علیه ایران در شورای امنیت سازمان ملل به شکل اجماع به تصویب می رساندند ، می گنجاندند اما گزارش جدید مدیرکل آژانس این بار برنامه های آنها را برهم زد به طوری که اکنون با طرح گزینه نظامی سعی در بالا بردن قدرت چانه زنی خود برای تصویب تحریم های شدیدتر علیه کشورمان دارند.اما با گزارش البرادعی ، دیگر هیچ توجیهی برای دخالت سازمان ها و ارگان های دیگر از جمله شورای امنیت در پرونده هسته ای کشورمان وجود ندارد و آژانس به عنوان تنها سازمان بین المللی تخصصی در این زمینه ، مشروعیت حل و فصل موضوعات را دارد.
البته البرادعی ، مدیرکل آژانس با تاکید و تایید عدم انحراف فعالیت های هسته ای صلح آمیز ایران ، اجرای پروتکل الحاقی و امضای آن از سوی تهران را به عنوان راه حلی برای اعتمادسازی پیشنهاد کرده است و براین اساس بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی اجازه خواهند یافت از تاسیسات هسته ای ایران سرزده و ناخوانده بازدید کنند.

سلطانیه ، نماینده دائم ایران در آژانس بین المللی انرژی اتمی می گوید: محمد البرادعی در سال 2003 به ایران آمد، اما به عنوان یک حقوقدان بین المللی به خود اجازه نداد که بگوید ایران تخلف کرده است ؛ چرا که مواد هسته ای به تاسیسات نطنز وارد نشده بود. بحران هسته ای ایران از جایی شروع شد که پس از نمونه برداری از نطنز در برخی قطعات ، ذراتی از اورانیوم با غنای بالا و پایین پیدا شد. پس از بازرسی ها و نمونه برداری های بسیار، مصاحبه با متخصصان و مطالعه اسناد مربوطه ، آژانس در ژوئن 2004 رسما اعلام کرد که نشانی از غنی سازی در ایران نیست و اظهارات ایران مورد تایید قرار گرفت . موضوع در این مقطع باید از دستور کار شورای حکام خارج می شد، اما با انگیزه سیاسی آن را در دستور کار شورا نگه داشتند.حال برخلاف گذشته در مقطع کنونی گزارش البرادعی موجب شکاف جدیدی میان آژانس بین المللی انرژی اتمی و امریکا و متحدان این کشور درخصوص نحوه محدود کردن برنامه های هسته ای تهران شده است . گزارش های البرادعی که همواره اساس بندهای قطعنامه های مورد نظر امریکا علیه ایران در شورای امنیت را تشکیل می داد، اکنون به ابزاری علیه آن تبدیل شده است . در حالی که مدیرکل آژانس آمادگی ایران را برای مذاکره در مورد تمامی سوالات باقیمانده یک گام روبه جلو توصیف کرده ، امریکا و متحدانش گزارش اخیر آژانس را نشانه ای از سرپیچی و نه همکاری ایران دانسته اند.تام کیسی ، سخنگوی وزارت امورخارجه امریکا اعلام کرد: ایران از عمل به تعهدات بین المللی خود طفره رفته است و در نتیجه جامعه بین المللی به افزایش فشار بر این کشور ادامه خواهد داد.کاندولیزا رایس ، وزیر امورخارجه امریکا نیز تصریح کرده است که امریکا با دیگر اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل و آلمان برای صدور قطعنامه دیگری در این شورا تلاش خواهد کرد.گوردون بروان ، نخست وزیر انگلیس نیز با پراکنده و انفرادی خواندن گزارش البرادعی روند حاکم برای تصویب قطعنامه ای دیگر برای تحریم ایران را مسیر درست ارزیابی کرد و فرانسه نیز با اتخاذ مواضعی مشابه ، بررسی تحریم های بیشتر را در دستور کار خود قرار داد. رودررویی ایجاد شده میان البرادعی و امریکا مساله جدیدی نیست زیرا در سال 2003 نیز مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی گزارش کرد که شواهدی در دست نیست که تایید کند دولت عراق برنامه اتمی خود را از سر گرفته است اما در این میان ، روسیه و چین با استقبال از گزارش مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی به نوعی اقدام به همراهی با وی کرده اند و در بحث تحریم ها نیز اعمال تحریم های بیشتر علیه جمهوری اسلامی ایران را رد کرده و طرفین را دعوت به مذاکره کرده اند. تهدیدات و محدودیت های بین المللی همواره با اهداف سیاسی ظهور می یابد زیرا چگونه است که امریکا و متحدانش با تمام کشورهایی که حاضر به پیوستن به معاهده «ان.پی.تی» نبوده و به سلاحهای هسته ای دسترسی پیدا کرده و آزمایش هسته ای انجام داده اند روابط نزدیک و استراتژیک برقرار کرده اند اما مسائل فنی و حقوقی موجود در پرونده هسته ای ایران با آژانس که در حد بالایی حل شده و در حال بسته شدن است ، تهدید صلح و امنیت محسوب شده و به دنبال تشدید تحریم ها و محدودیت های بین المللی علیه کشورمان هستند و حتی استفاده از گزینه نظامی را نیز به عنوان برخورد با ایران دور از اقدام نمی دانند.در منطقه ما هند ، اسرائیل و پاکستان هیچیک از معاهدات هسته ای نپذیرفته اند و بمب هسته ای را نیز آزمایش کرده اند ، در عین حال امریکا با آنها روابط استراتژیک برقرار کرده و در مقابل با ایران که به تمامی معاهدات بین المللی خلع سلاح اعم از هسته ای ، شیمیایی و بیولوژیک پیوسته است و حتی در برنامه هسته ای اش نیز هیچ نشانه ای از انحراف به سمت ساخت سلاح مشاهده نشده است ، خصومت می ورزد.فعالیت های هسته ای صلح آمیز ایران با قلمداد شدن غیرمنطقی به عنوان تهدید علیه صلح و امنیت بین المللی بهانه ای برای اعمال فشار بیشتر غرب علیه کشورمان که همسویی با سیاست های آنها ندارد، قرار گرفته است ؛ زیرا فعالیت های هسته ای صلح آمیز ایران با هیچ تعبیری از واقعیات و منطقه نمی تواند تهدیدی علیه صلح باشد. واشنگتن و متحدانش تمامی همکاری های ایران با آژانس در چارچوب تعهدات بین المللی و حتی فراتر از آن را نادیده گرفته و صرفا براساس اهداف سیاسی خود به دنبال تعلیق تمامی فعالیت های هسته ای ایران از جمله غنی سازی اورانیوم هستند و با توجه به عدم پذیرش این موضوع از سوی ایران ، کاخ سفید مصرانه به دنبال تصویب قطعنامه ای شدیدتری در مقایسه با قطعنامه های قبلی علیه تهران است .گزارش البرادعی و ادامه همکاری های ایران با آژانس ، شفاف سازی و حل دیگر مسائل باقیمانده به عقیم گذاشتن تصویب قطعنامه ای دیگر کمک خواهد کرد. ضمن این که اکنون در گروه 5+1 نیز چنددستگی ایجاد شده است . در حالی که فرانسه و انگلیس قویا از تلاش امریکا برای تحریم های شدیدتر بر ایران حمایت می کنند ، روسیه و چین مخالف این امر هستند و دیگر کشورهای اروپایی نیز چندان به تشدید تحریم ها راضی نیستند.