ادعای حرفه ای ، رفتار آماتوری

در عرصه فوتبال حرفه ای برای رقابت های لیگ حساب ویژه ای باز کرده اند و حتی بزرگان فوتبال اروپا، لیگ را آینه تمام نمای فوتبال می پندارند.

کد خبر: ۱۳۶۴۲۶

لیگ برتر ما تا به حال 6 دوره خود را سپری کرده و در این مدت ، درسهای گرانبهایی را پیش روی ما قرار داده است. امید است که کاستی ها را به نقاط قوت تبدیل کنیم و روزی برسد که آداب فوتبال حرفه ای را باور کنیم و تفکرات سنتی را از سیمای لیگ برتر بزداییم.

فوتبال ما از نظر امکانات حرفه ای و ابزار استاندارد در سطحی نازل است ، اما واقعیت این است که با وجود این رفتار آماتورگونه در سیر تحولات ، ورزش توانسته به مدد نسل مستعدش درمنظومه بزرگان آسیا قرار گیرد.
کافی است نگاهی موشکافانه به پرونده لیگ برتر بیندازیم تا متوجه شویم با توجه به مشکلات بی شمار و نقاط تاریک فراوان ، برگ برنده این مسابقه ها معرفی جوانان پرمایه است.
اما در کنار این مزیت باید اعتراف کنیم لیگ برتر از جهات بسیاری ناکارآمد می نماید که نمونه بارز این نقاط ضعف در لیگ ششم به چشم آمد.
کوچ بازیکنان مطرح به آن سوی مرزها، وقفه های پیاپی و فرسایشی شدن مسابقه ها، نزول سطح داوری ، امکانات غیراستاندارد در استادیوم ها و کمرنگ شدن اخلاق و فرهنگ مداری ، از جمله نقاط تاریکی بود که در لیگ ششم دیده شد و موجب شد این رقابت ها نتواند از نظر فنی چنگی به دل بزند.
به هر شکل ، پرونده لیگ ششم با تمامی فراز و فرود و شادی و غم هایش با قهرمانی تیم سایپا بسته شد، اما ما امیدواریم از فصل آینده ، ضعفهایی که بر شمردیم رفته رفته برطرف شود و روزی برسد که رفتار حرفه ای را باور کنیم و دست از تفکرات پوسیده و قدیمی برداریم.

پشتوانه های غنی

همان طور که تاکید کردیم ، مهمترین شاخصه لیگ ششم ، معرفی جوانان آتیه دار بود که مایه امیدواری شد.
البته این عامل مهم در لیگهای گذشته نیز به منصه ظهور رسیده بود، اما باید این واقعیت را بپذیریم که در لیگ اخیر فوتبالیست های مستعد بیشتری به چشم آمد. بی گمان اگر به این دسته از جوانان بهای بیشتری بدهیم به طور قطع می توانیم پشتوانه های فعالی را تربیت کنیم تا در آینده ای نزدیک ، در عرصه بازیهای ملی یار و یاور تیم ملی کشورمان باشند.
مصطفی چتر آبگون ، حسین پاپی ، احسان حاج صفی ، حجت چهارمحالی ، صابر میرقربانی ، علیرضا حقیقی ، علی حمودی ، وحید امرایی ، سوشا مکانی ، شهرام گودرزی ، میلاد نوری ، مجید غلام نژاد، مهرداد پولادی ، امید خورج ، رضا طاهری ، حنیف عمران زاده از جمله جوانان آتیه داری بودند که از لیگ ششم سر برآوردند و نشان دادند که خمیرمایه کار را برای بزرگ شدن دارند. شک نداریم که این عامل حیاتی باعث شده تا به رغم مشکلات و کاستی های بسیار، در عرصه آسیا به یک قطب بزرگ تبدیل شویم و بازیکنان فراوانی را به عنوان لژیونر به باشگاه های نام آشنای خارجی تحویل دهیم.
خوشبختانه در چهار گوشه کشورمان ، جوانان با انگیزه بسیاری داریم که در صورت عنایت بیشتر و توجه به باشگاه های سازنده می توانیم پشتوانه های بسیار غنی را برای تیم ملی فوتبال کشورمان ذخیره کنیم.

کوله باری از تجربه

در خصوص قهرمانی تیم سایپا در لیگ ششم ، طی روزهای اخیر صحبتها و یادداشت های گوناگونی گفته و نوشته شد، اما باید قبول کرد که چند عامل مهم در کامیابی این تیم متمول دخیل بود.
عمده ترین علت این موفقیت را باید در حضور مردان فعال در راس مدیریت و کادرفنی دانست ، ضمن این که تجربه نفرات تیم نیز مزید بر علت شد. دکتر مهرداد هاشمی مدیرعامل باشگاه ، دکتر محمد زادمهر سرپرست تیم و علی دایی سرمربی اضلاع مثلث مدیریت موفق بودند و سایپا به مدد تجربه و دانش این سه و تلاش مردان کارکشته ای چون محسن خلیلی ، احمد مومن زاده ، داریوش یزدانی ، امید شریفی نسب ، سیدجلال حسینی ، امیر وزیری ، ابراهیم صادقی ، جواد آشتیانی و... موفق شدند این کامیابی شامخ را رقم بزنند.

مشکلات بی شمار

در آن سوی کفه ترازو، استقلال برخلاف سایپا با یک دنیا حاشیه و مشکلات جور واجور دست و پنجه نرم می کرد. در کنار اختلافات و حاشیه ها، مشکلات فنی نیز مزید بر علت شد تا صمد مرفاوی نتواند بر آرزوی آبی ها جامه عمل بپوشاند. 2 شکست تلخ و پیاپی برابر سایپا و پیکان و توقف مقابل پاس ، هشت امتیاز طلایی را از استقلال گرفت تا راه قهرمانی سایپا، نایب قهرمانی استقلال اهواز و مقام سومی تیم پرسپولیس حتمی شود. استقلال در شرایطی قافیه را به رقبا و حتی پرسپولیس باخت که در نیم فصل دوم ، 13 امتیاز بیشتر از یاران دنیزلی در کارنامه خود داشت.

ناهماهنگی کمربند دفاعی و رسوخ پذیری این منطقه حیاتی از یک سو و تخلیه انرژی هافبک ها و شتابزدگی مردان حمله ور از سویی دیگر دست به دست هم داد تا استقلال در بازی های پایانی و تعیین کننده کم بیاورد. به اینها اضافه کنید اختلاف میان مرفاوی و یونگ را.
البته تفکرات صمد مرفاوی نیز در عدم نتیجه گیری استقلال دخیل بود، اما باید به نکته مهم دیگری اشاره کنیم و این که چنین تیمی در نیمکت ، ذخیره های مطمئن و موثری نداشت. در نهایت این که استقلال پتانسیل قهرمانی نداشت. اما پرسپولیس در روزهای پایانی راه بردن را یاد گرفته بود و نتیجه گراترین تیم بود و موفق شد با برتری های پیاپی از کمرکش جدول به مکان سوم نقل مکان کند. استقلال اهواز در لیگ ششم ، سیمایی دلپذیر داشت و با رهبری خوب فیروز کریمی بالاتر از آبی و قرمز در رده دوم ایستاد. آبی های اهوازی در قواره یک مدعی جدی ظاهر شدند و اگر دچار غرور کاذب و بداقبالی نمی شدند، بر بلندای قهرمانی تکیه می زدند

هرچند در این راستا نباید از زحمات منصور رشیدی و رضا فرزوانی در کادر فنی به سادگی گذشت. 2 ماه پیش که با دکتر زادمهر گفتگو می کردیم ، وی به نکاتی اشاره کرد که در نوع خود جالب توجه بود.
به یاد داریم سرپرست تحصیلکرده این تیم می گفت ما با شعار احترام محبت تلاش وارد لیگ ششم شدیم و بر این مساله پافشاری می کردیم که برای ادامه موفقیت باید هم طاقت باخت داشته باشیم و هم ظرفیت برد.
به باور ما، سایپا به مدد این مهم توانست گلیم خود را تا مرز قهرمانی از آب بیرون بکشد، اما از یاد نبریم که در کنار هدایت خوب علی دایی ، اندیشه ها و تفکرات مربیان خارجی نظیر جیووانی می و وربر لورانت که در گذشته سکان رهبری را عهده دار بودند، در حرکت رو به جلو و بلوغ تاکتیکی و روانی آنها موثر بود. از روزی که علی دایی روی نیمکت نشست و حواس خود را ششدانگ صرف هدایت تیمش کرد، سایپا راحت تر و خودباورتر نمایش داد و این مربی جوان فرصت یافت حس برتری جویی را به یارانش القا و فضای روحی ترک خورده را دوباره ترمیم کند. وقتی دایی فهمید که در کسوت مربی بهتر می تواند کارایی داشته باشد، سرانجام به دوران بازیگری خاتمه داد و تصمیم گرفت تنها در نقش معلم فعالیت کند.
این همه تجربه ، به مدد سایپا آمد و باعث شد آنها جام ششم را در آغوش بکشند و بلیت حضور در لیگ آسیا را دریافت کنند.

سقوط معنادار

شاید در فضای این مقال نگنجد که تمامی موارد لیگ ششم را مو به مو بنویسیم ، اما حضور تیم ریشه دار پاس در رده یازدهم جدول و سقوط باشگاه فولاد، قهرمان لیگ چهارم به پلی آف در نوع خود عجیب بود.
پاس در نیم فصل دوم بیشتر به جوانان خود میدان داد که قابل ستایش بود، اما در مجموع در اندازه های واقعی خود نمایش نداد.با این همه امکانات فوق العاده ، بودجه مناسب و استادیوم استاندارد، توقع نداریم که پاس را این گونه دست به عصا ببینیم.
فولاد در شرایطی به پلی آف رسید که به باور بسیاری و زعم ما، چوب جوانگرایی افراطگونه خود را خورد.
طرد نیروهای باتجربه از سوی مایلی کهن و جوانگرایی صرف باعث شد تیم کم تجربه و خام فولاد در نیم فصل اول ، امتیازهای فراوانی را از کف بدهد. با آن که ایناسیو، مربی پرتغالی و جانشین مایلی کهن سعی وافر داشت که از سقوط تیمش جلوگیری کند، اما تیر او نیز به سنگ خورد.
تیم متمول فولاد با این اوضاع و احوال در رده پانزدهم جدول ایستاد، اما حالا برای حضور دوباره در لیگ برتر چشم به بازی های پلی آف دوخته است تا شاید بتواند از پس رقبایی چون تراکتورسازی تبریز، شهرداری بندرعباس و راه آهن تهران برآید. رضا میرزاییان