دست های خونین امریکا در لبنان

ایهود اولمرت ، نخست وزیر رژیم صهیونیستی در پی انتشار گزارش کمیسیون ویژه بررسی ناکامی های این رژیم در جنگ علیه عراق طی تابستان گذشته همچنان در برابر فشارها برای کناره گیری مقاومت می کند

کد خبر: ۱۳۵۷۶۵

و این در حالی است که کابینه این رژیم در قبال نتایج این گزارش دچار دودستگی شده است.
دان حالوتس ، رئیس ارتش مجبور به استعفا شد و عمیر پرتس وزیر دفاع نیز اعلام کرد بزودی استعفا خواهد داد. گزارش کمیسیون وینوگراد نتیجه گیری کرده که «تصمیم برای پاسخگویی با یک حمله سریع و شدید براساس یک برنامه جامع و مجاز نظامی نبوده است.

دولت اسرائیل در تصمیم برای جنگ با لبنان به تمامی گزینه ها از جمله تداوم سیاست محدود کردن توجه نکرده است.»
هیونیستی که توسط دیوان عالی منصوب شده بودند، از سوی دولت اولمرت منصوب شد. از این جنبه انتقادات مخالفان را بیشتر کرد. در عین حال گزارش وینوگراد تعجب برانگیز است که دست به تحقیقات جدی در قبال تصمیم رهبران اسرائیل برای وارد شدن به جنگی غیرضروری زده که چیزی جز شکست در پی نداشته است و این در حالی است که دولتهای پیش از اولمرت نیز سالها اقدام به اشغالگری و جنایات جنگی علیه همسایگان و در عین حال تبعیض نژادی سازماندهی شده در قبال جمعیت عرب در سرزمین های اشغالی کرده بودند. طی 5 هفته جنگ در جولای و آگوست ، 119 سرباز و 43 غیرنظامی صهیونیست کشته شدند. بیش از یک هزار و 100 لبنانی کشته شدند که اکثریت آنها را غیرنظامیان تشکیل می دادند.
با این حال کمیسیون وینوگراد در توجه به این حقیقت ناکام ماند که دولت اولمرت در پاسخ به واکنش حزب الله از آنچه دفاع مشروع از خود می نامید، پا را فراتر گذاشته و اجزای اصلی ساختارهای زیربنایی غیرنظامی لبنان را که هیچ ارتباطی با حزب الله نداشت ، هدف قرار داد. این کمیسیون در عین حال به جنایات جنگی گسترده ای که سربازان اسرائیلی در حملات خود در مراکز تمرکز جمعیت صورت دادند، توجه مستقیمی نکرد.

تسلط کامل امریکا بر اسرائیل

با گذشت 3هفته از جنگ 33 روزه و افزایش آمار تلفات غیرنظامیان ، رایس به اسرائیل پرواز کرد تا دولت اولمرت را به ادامه جنگ وادار کند. آن گونه که اوری آوندی روزنامه نگار کهنه کار اسرائیلی می نویسد: رایس دیکته کرد که جنگ چه زمانی آغاز شود، چه زمانی متوقف شود، اسرائیل چه کار کند و چه کار نکند. امریکا کاملا بر اسرائیل مسلط است.
با این حال با آغاز هفته دوم آگوست ، این امر برای مقامهای امریکایی مسجل شد که اسرائیلی ها از این که به عنوان آلت دست امریکا ایفای نقش می کنند، بشدت ناراحت هستند. در حالی که وخامت بحران انسانی و درخواست های بین المللی برای دولت بوش به منظور تغییر سیاست امریکا کفایت نمی کرد، یک مقام ارشد دولت امریکا گزارش داد «این امر به طور فزاینده ای محتمل شده که اسرائیل قادر به دستیابی به پیروزی نظامی نیست ، واقعیتی که امریکایی ها را بر آن داشت تا از آتش بس حمایت کنند».
جنگ علیه لبنان در اصل به عنوان تلاشی برای پیشبرد اهداف سلطه طلبانه امریکا در خاورمیانه آغاز شد نه آن که به عنوان دفاع از منافع امنیتی اسرائیل باشد؛ حال آن که اکنون بیش از پیش مسجل شده این جنگ تا چه میزان به منافع سیاسی و راهبردی اسرائیل لطمه زده است.

جنگی غیرضروری

سالهای پیش از تهاجم هوایی 12 جولای اسرائیل به شهرهای لبنان که به حملات راکتی متقابل حزب الله به شهرهای اسرائیل منجر شد این جنبش دست به حمله به غیرنظامیان نمی زد. بیش از یک دهه بود که هیچ غیرنظامی اسرائیلی توسط حزب الله کشته نشده بود.
در واقع اقدامات نظامی حزب الله بین می 2000 و جولای 2006 علیه نیروهای اشغالگر اسرائیلی در منطقه مرزی مورد مناقشه بین لبنان و بخش جنوب غربی سوریه که در اشغال اسرائیل است ، صورت گرفته است. سیاست بلندمدت حزب الله این بوده که تنها در صورت حمله اسرائیل به رهبری سیاسی این جنبش یا غیرنظامیان لبنانی اقدام به شلیک موشک به سوی اسرائیل نمایند. هنگامی که دولت اسرائیل که در حال آماده سازی برای تهاجم تحت حمایت امریکا علیه لبنان بود، به ساکنان شمال اسرائیل توصیه کرد تا در تمرین ماه می 2006 شرکت کنند، شماری از جوامع اعلام کردند که نمی توانند کلید پناهگاه ها را در برابر حملات موشکی حزب الله بیابند چراکه مدتهاست این پناهگاه ها استفاده نشده اند.
حزب الله پیش از تهاجم نظامی اسرائیل به حدود 500 مبارز تمام وقت محدود می شد و مذاکره ملی بین حزب الله و دولت لبنان درباره خلع سلاح این جنبش در جریان بود. آن گونه که گزارش کمیسیون وینوگراد تصریح می کند، حزب الله آنچنان تهدید جدی ای برای امنیت اسرائیل نبود که به چنین تهاجمی گسترده علیه آن نیاز باشد.

جنگ ، حمایت ها از حزب الله را تشدید کرد

در پی تهاجم نظامی اسرائیل که تحت حمایت امریکا علیه ساختارهای زیربنایی لبنان صورت گرفت ، حمایت ها از حزب الله حتی در میان جوامع سنی و مسیحی این کشور به بیش از 80 درصد افزایش یافت. حزب الله طی 4 ماه مقابله موفقیت آمیز با تهاجم اسرائیل در چنان جایگاه قدرتمندی قرار گرفت که دست به یک نافرمانی علیه دولت فواد سنیوره نخست وزیر غربگرای لبنان زد. حتی ریچارد آرمیتاژ معاون وزیر امور خارجه امریکا در دوره اول ریاست جمهوری بوش و یک نومحافظه کار سرشناس ، در سومین هفته جنگ اعتراف کرد «تنها چیزی که بمباران تاکنون به همراه داشته ، این بوده که مردم لبنان را علیه اسرائیل متحد کرد.»

احتمال عدم دستیابی اسرائیل به پیروزی نظامی امریکا را بر آن داشت تا از آتش بس حمایت کند

در حالی که اسرائیلی ها بتدریج دریافتند این جنگ چه لطماتی به منافع امنیتی آنها زده است ، آگاهی ها نسبت به نقش امریکا در ایجاد این اوضاع فضاحت بار افزایش یافت. دیری نپایید که پس از آغاز جنگ این گزارش ها بسرعت پخش شد که چگونه شمار فزاینده ای از رهبران اسرائیلی از جمله برخی از مقامات ارشد ارتش نسبت به تلاش بوش برای فشار بر اولمرت جهت آغاز جنگ ابراز خشم کردند. این خشم از سوی مردم اسرائیل نیز نمایان بود. روزنامه هاآرتص در مقاله ای درباره تظاهرات ضد جنگ در تل آویو در 22 جولای به این امر اشاره کرد که این تظاهرات مستقیما تظاهراتی ضد امریکایی بود که شامل این شعارها می شد که «ما در خدمت امریکا نخواهیم مرد» و برخی شعارها جورج بوش را محکوم می کردند.

کنگره امریکا همچنان از جنگ حمایت می کند

با وجود آن که اسرائیلی ها در خیابان های تل آویو عدم تمایل خود را برای مردن و کشته شدن در خدمت امریکا اعلام می کردند، اکثریت دو حزبی در مجلسین امریکا قطعنامه هایی را تصویب کردند که از جانبداران بوش از جنگ علیه لبنان ، حمایت می کردند. لایحه ارسالی به سنا با رای شفاهی به تصویب رسید و تنها 8 ای مخالف در مجلس نمایندگان به این لایحه داده شد. لایحه پیشنهادی مجلس نمایندگان که از سوی مام لانتوس ارائه شد تا جایی پیش رفت که از اسرائیل به خاطر «به حداقل رساندن تلفات غیر نظامیان» تمجید کرد در حالی که شواهد مستدلی در تضاد با این امر وجود داشت.
در عین حال ، سناتور هیلاری کلینتون که اکنون در صدر نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری 2008 امریکا قرار دارد از نقش اسرائیل به عنوان آلت دست امریکا دفاع کرد و از تلاشهای اسرائیل برای «فرستادن پیامها به حماس ، حزب الله ، سوری ها و ایرانی ها» برای مخالفت با تعهد امریکا و اسرائیل به «زندگی و آزادی» تمجید کرد.

حمایت بی حد و حصر دو حزبی

حتی اسرائیلی هایی که نقش اساسی دولت بوش را در ترغیب اسرائیل به حمله به لبنان به رسمیت می شناسند، بدرستی تاکید می کنند که عناصر راستگرا در اسرائیل دلایل خاص خود را مستقل از واشنگتن برای پیگیری این مناقشه داشتند و هنوز در حالی که آنها قطعا بر این باورند که رهبران اسرائیلی توافق کردند به عنوان بازیچه های امریکا خدمت کنند و به خاطر برنامه ریزی ضعیف در جنگ باید پاسخگو باشند، هنوز ناراحتی فراوانی در قبال دولت بوش دارند که با حمایت دو حزب حاضر در کنگره ، اسرائیل را قربانی اهداف امپریالیستی خود کرد.
در حالی که مردم لبنان ، ساختارهای زیربنایی محیط زندگی آنها از این سیاست غیراخلاقی و منحرف امریکا آسیب دیده ، اسرائیل نیز قربانی مطامع امریکا شد و واشنگتن از آن برای پیشبرد اهداف سلطه طلبانه خود در خاورمیانه استفاده می کند و در عین حال به دامنه مخالفت ها با اسرائیل در جهان اسلام افزوده است.