نشان یار همیشه پیداست

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد دل رمیده ما را رفیق و مونس شدنگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت به غمزه مساله آموز صد مدرس شد«نشان یار» به مناسبت سال پیامبر بزرگوار اسلام

کد خبر: ۱۳۴۵۴۸

حضرت محمد (ص) تولید شده ، به بازخوانی آن بخش از ابیاتی از شاعران می پردازد که با نام و یاد حضرتش عطرآگین شده اند.
خاتم انبیائ، رسول خدا، محمد بن عبدالله آن چنان شوکت و قداستی داشته که هم خداوند در کتاب قرآنش از او سخن گفته و حضرتش را ستوده اند و هم انبوهی از فلاسفه ، عرفا و دیگر اندیشمندان متقدم و متاخر مسلمان و پیروان مکاتب و ادیان دیگر.
هنرمندان ، بویژه ادیبانی که در عرصه شعر از پرفروغ ترین آنها به شمار می آیند، نظیر فردوسی ، مولوی ، حافظ، سعدی و مانند آنها نیز در این باره ابیاتی سروده اند و کوشیده اند خصال ممتاز و ویژگی های اخلاقی و اعتقادی حضرتش را در قالب اشعاری موزون و غنی بنمایانند. نشان یار، از آن رو که از چنین زاویه ای ، به پیامبر الهی اسلام نگریسته آگاهی بخش بوده ، توانسته تا حدودی به روشن تر شدن نسبت آن بزرگوار با ادبیات فارسی و شاعران پارسی گوی ، کمک کند.
در سالی که مزین به نام و یاد پیام آور دوستی و مهربانی حضرت محمد(ص) بود، انتظار داشتیم رسانه های ارتباطی بویژه تلویزیون در قالب برنامه ها و تولیدات گوناگون جذاب و عمیق در سطوح مختلف ، به بیان شخصیت آن مبشر الهی بپردازند. اهمیت این نکته از آن روست که برخلاف تصور عده ای که می پندارند مخاطبان آگاهی لازم را از زندگی حضرتش دارند، هنوز بسیاری از ما درباره خصال و اندیشه های والای اخلاقی و اعتقادی ایشان معرفت مطلوب و به روزی نداریم.
می دانیم که در جهان دعوت های بسیاری است که صورت می گیرد از میان این دعوت ها، آنهایی ارزشمندند که ابعاد بیشتری داشته ، سطح بسیار وسیعی را دربرگرفته ، قرنهای متمادی به حیات و بالندگی خویش ادامه دهند. چنین ویژگی هایی را تنها در فراخوان پیامبران الهی می توان یافت.
آنان طلایه داران ، حامل و پیام آور ایمان هستند. اگر عقل ، علم ، هنر و صنعت را به مثابه ابزاری در جهت امیال و اهداف نفس انسانی قلمداد کنیم ، ایمانی که آن فرستادگان الهی مبلغ آنند، حاوی هدفهای عالی است به گونه ای که به وجود آورنده احساسات رقیق و لطیف و تعدیل کننده غرایض انسان اند.
اقبال لاهوری یکی از مصلحان و روشنفکران دینی بر این پندار است که: «بشریت امروز به سه چیز نیازمند است: تعبیری روحانی از جهان ، آزادی روحانی فرد و اصول اساسی دارای تاثیر جهانی که تکامل اجتماع بشری را بر این مبنا توجیه کند. اصولی ترین و واقعگرایانه ترین مفسر روحانی و ایمانی از جهان امروز را می توان پیامبر بزرگوار اسلام را دانست ، رفتارهای فردی ، اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی و نظامی شان ، هر یک جلوه ای از خورشید عالمتاب ایمانی درونی حضرتش بود.
آنچه از خصوصیات حضرت محمد(ص) در قرآن ، روایات رسیده از اهل بیت (ع) و آثار مورخان آمده ، هنوز نیز مورد نیاز جامعه و جهان امروز است. در روابط فردی و اجتماعی جامعه مان آنقدر دروغ ، رشوه ، تهمت ، ناجوانمردی ، ظلم ، فاصله طبقاتی و دیگر آفات اخلاقی وجود دارد که خود را همچنان تشنه تعالیم و سیره عملی آن رادمرد ملکوتی احساس کنیم و جهان کنونی هم با وجود همه پیشرفت های علمی و فنی آنقدر از بی ایمانی می نالد که خود را نیازمند رهنمودهای پیامبران خدا و از جمله سرآمد و آخرین شان حضرت محمد (ص) احساس کنند.
چنین شرایطی است که بزرگی همچون برناردشاو را وامی دارد تا بگوید: چنین پیش بینی می کنم و از هم اکنون پدیدار شده است که ایمان محمد (ص) مورد قبول اروپای فردا خواهد بود.
به عقیده من اگر فردی چون او صاحب اختیار دنیای جدید شود طوری در حل مسائل و مشکلات دنیا توفیق خواهد یافت و صلح و سعادت مورد آرزوی بشری تامین خواهد شد. به نظر می آید با در نظر گرفتن اهمیت موضوع و مشکلات و معضلاتی که جامعه و جهان امروز از نظر فرهنگی ، اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی و نظامی گرفتار آنهاست ، نشان یار تنوع ، عمق و فرم مطلوب و راهگشا را ندارد.
شبکه 4سیما با تولید نشان یار هر چند کوشیده ، تا روزنه دیگری را برای شناخت پیامبر بزرگوار اسلام بگشاید اما همچنان که اشاره شد در صورتی که به این مقوله با توجه به زمینه ها و فضای کنونی می پرداخت می توانست جذابیت و تاثیرگذاری افزون تری داشته باشد.
نشان یار، دارای دو بخش است ؛ در قسمت اول مجری به بیان نکاتی می پردازد و سپس شاهد بخش اصلی می شویم که طی آن یکی از صاحب نامان در زمینه شعر و ادب فارسی به خواندن ابیاتی با موضوع پیامبر اسلام و شرح و تحلیل آن و سرایندگانش می پردازد.
واقعیت این است که برای پرداختن به پیامبر اسلام از جنبه های هنری ، تلاش خلاقه و بایسته ای صورت نگرفته است مثلا در عرصه سینما فیلم محمد رسول الله همچنان تنها اثر شاخص در این باره قلمداد می شود.
در زمینه رمان ، نمایش و یا هنرهای تجسمی نظیر نقاشی و...هم به آثار درخوری درباره حضرت محمد(ص ) برنمی خوریم. در ارتباط با شعر نیز، از شاعران گذشته که بگذریم ، در آثار شعرای معاصر، تولید مانا و جذابی نداشته ایم.
مجموعه این شرایط زمینه های مناسبی بود تا کارشناس برنامه را برانگیزاند که به مباحث اصلی از چنین منظر و شرایطی بنگرد و بسیار جذاب تر می شد اگر این عمل از طریق کارشناسان مختلف و متنوع تری صورت می گرفت و یا تلاش می کرد در هر قسمت برنامه یکی از شعرای معاصر را با خود همراه کرده تا با حضور در استودیو ضمن خواندن شعری امروزی درباره حضرتش ، به بیان دیدگاه های خود در این زمینه می پرداخت.