هنرمند خودآموخته رادیو، تلویزیون و سینما

منوچهر نوذری که مخاطبان تلویزیون ، سینما و رادیو نزدیک به 5دهه با چهره و صدای او آشنایی داشتند، وقتی برای نخستین بار روی صفحه تلویزیون نمایان شد، به مخاطبان گفت:

کد خبر: ۱۳۲۷۶۲

این جعبه که می بینید، اسمش تلویزیون است.
نوذری 10اردیبهشت 1315در قزوین دیده به جهان گشود. وی تحصیلات خود را تا اخذ دیپلم متوسطه ادامه داد و پس از آن راهی تهران شد تا در عرصه های هنری فعالیت کند. در آن زمان رادیو یکی از مهمترین رسانه های گروهی محسوب می شد. به همین دلیل ، نوذری با توجه به داشتن صدای خوش و استعداد و توانایی خاص در فن بیان با گذر از چند آزمون ، سال 1332در 17سالگی موفق به حضور در این رسانه شد.او فعالیت خود را از حرفه گویندگی آغاز کرد، سپس به سمت دوبله فیلم گرایش یافت . در آن دوره اجرای نمایش های رادیویی و تماشای فیلمهای خارجی دوبله شده طرفداران زیادی داشت ، به همین دلیل از نظر کاری ، حجم زیادی از فعالیت های وی را به خود اختصاص داد. نوذری هنرمندی خودآموخته بود و در محضر استاد خاصی شاگردی نکرد. وی همزمان که در رادیو مشغول فعالیت بود، به حضور در سینما تمایل یافت و حضور برادرش به عنوان کارگردان ، راه را برایش باز کرد.نوذری ورود به سینمای حرفه ای را از سال 1341با بازی در فیلم «لاله آتشین » به کارگردانی محمود نوذری و هوشنگ لطیف پور آغاز کرد. وی در مدت زمانی که در سینما فعال بود، بازیگری ، کارگردانی ، صدابرداری ، سرپرست گویندگان ، نوازندگی و تهیه کنندگی را تجربه کرد. سال 1344با بازی در فیلم «افق روشن » ساخته مهدی امیرقاسم خانی به فعالیت های بازیگری اش ادامه داد. او در این فیلم با حمیده خیرآبادی و کتایون امیرابراهیمی همبازی بود.بازی در فیلمهای سینمایی «حسین کرد» و «امیرارسلان نامدار» به کارگردانی اسماعیل کوشان در سال 1345با حضور بازیگرانی چون ناصر ملک مطیعی ، منوچهر وثوق ، محمدتقی کهنمویی و حسین امیرفضلی ، بخشی دیگر از کارنامه فعالیت هنری وی در سینما را تشکیل می دهد.نوذری همزمان با کارهای سینمایی و رادیویی ، سال 45با آغاز فعالیت تلویزیون ملی ایران به این رسانه آمد. وی جزو نخستین مجریان تلویزیون محسوب می شود که از طریق این رسانه با مردم صحبت کرد. همزمان با فعالیت در تلویزیون که با اجرای نمایش های کوتاه و برنامه های سرگرم کننده همراه بود، سال 46در اثر دیگری از کوشان با عنوان «گوهر شب چراغ » حضور یافت و یک سال بعد در فیلم «غروب بت پرستان » این کارگردان ، ایفای نقش کرد.نوذری پس از انقلاب فعالیت چندانی در عرصه سینما نداشت و کار در بخشهای مختلف صدا را سرلوحه فعالیت های خود قرار داد. وی سال 67به عنوان سرپرست گویندگان با منوچهر عسگری نسب در فیلم «هی جو» همکاری کرد. یک سال بعد همین سمت را در فیلم سینمایی «شنگول و منگول » به کارگردانی پرویز صبری پذیرفت و سال 1370سرپرست گویندگان فیلم «حسنک » مهستی بدیعی شد.آخرین حضور تلویزیونی منوچهر نوذری مربوط به بازی در مجموعه تلویزیونی «کوچه اقاقیا» به کارگردانی رضا عطاران و بازی در فیلم «چند می گیری گریه کنی » ساخته شاهد احمدلو در سال 1384است . محمود نوذری از کارگردانان و فیلمبرداران سینمای ایران ، برادر وی و ایرج نوذری بازیگر سینما و تلویزیون فرزند آن مرحوم هستند.به گزارش مهر، منوچهر نوذری 16آذر 1384دیده از جهان فروبست . پیکر وی از روبه روی ساختمان رادیو در میدان پانزده خرداد با حضور تعداد زیادی از هنرمندان و علاقه مندان تشییع شد و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س ) آرام گرفت . روحش شاد و یادش گرامی