فوتبال ما و چند نکته

آفت زدگی: چندی پیش ، سرمربی تیم ملی که با حفظ سمت ، رئیس سازمان فوتبال باشگاه استقلال هم هست در جمع بازیکنان باشگاه آنها را به باد انتقاد گرفت.

کد خبر: ۱۲۴۶۷۷

درست است شاید مالکیت خودروی ماکسیما ، بنز و ... برای افرادی که پیشتر تمکن مالی نداشته اند ، سرگیجه آور شود بویژه بازیکنی که در باشگاه قبلی اش ، با همه زحمات خود فقط با بی مهری و کمبود توجه روبه رو بوده است ، اکنون فقط به دلیل این که رنگ پیراهنش آبی یا قرمز شده ، سوژه تکراری و هر روزه دهها نشریه و برنامه رادیویی و تلویزیونی می شود و هر جایی با لقب «...خان» صدا زده می شود ؛ اما به یاد داشته باشیم که این آفت ، فقط گریبانگیر بازیکنان کم جنبه سرخ و آبی نیست و مربیان و مسوولان همان باشگاه ها نیز اگر بتوانند شخصیت دوران ماقبل شهرت سرخابی خود را حفظ کنند، هنرمندان وارسته ای به حساب خواهند آمد.
روز از نو...: با انتخاب وینکوبگوویچ کروات به عنوان سرمربی تیم ملی امید ، دوباره همه چیز از نو شروع شد و تیم ملی المپیک با نفرات جدید ، از اول برنامه ریزی و حرکت خود را آغاز خواهد کرد. به عبارت دیگر ، تمام هزینه های صرف شده برای این تیم ، طی یکی دو سال گذشته که بسیار بیشتر از یک میلیون دلار تخمین زده می شود را باید هدر رفته بیابیم و تلاشها و انرژی های وافر صرف شده که در کوتاه مدت ، بالا رفتن از سکوی بازیهای آسیایی را نیز به ارمغان آورد ، مثل خیلی دستاوردهای دیگر ، دور ریخته تصور کنیم.
بازگشت آشنای گمشده: چند سالی بود رفته رفته بازیهای لیگ برتر فوتبال ، صاحب نظم و برنامه نسبی می شد ، اما امسال با چرخشی در جهت مخالف ، دوباره مشکل بی برنامگی ، آسیب فراوانی به فوتبال خصوصا باشگاه ها زده است. تعطیلی های پیاپی ، تاخیر فراوان در شروع جام حذفی و نامشخص بودن تقویم مسابقه های باشگاهی طی ماههای گذشته ، فوتبال ما را با پسرفتی از نوع اتفاقات دهه های 60 و 70 رو به رو کرده است.
اشتباه راهبردی:بلافاصه پس از خاتمه جام جهانی ، بهترین فرصت تعمیر و بازسازی تیمهای ملی فوتبال در سراسر جهان محسوب می شود. این فرصت طلایی برای ما کشته شد و در مسابقه های نه چندان با اهمیتی مثل مقدماتی جام ملتهای آسیا ، بار دیگر به جای استفاده از نیروهای جوان و پرانگیزه و اتخاذ و مرور تدابیر و تاکتیک های تازه و نوین ، با همان بازیکنان فرسوده پیشین به کار خود ادامه دادیم.
به هر حال هر چند قهرمانی در جام ملتهای آسیا ، آرزویی است که طی 31 سال گذشته تبدیل به حسرت شده است ، اما به یاد داشته باشیم ، تنها ویترینی که می تواند شان و جایگاه واقعی فوتبال ما را به جهان معرفی کند ، جام جهانی است و کاملا ناشیانه به نظر می رسد ، حضور آبرومند در جام جهانی آتی را فدای افزایش رتبه های کم ارزش در رده بندی های فیفا کنیم.