کناره گیری دان حالوتس ؛ چالش درونی اسرائیل

سرانجام پس از گذشت چند ماه از شکست نظامی اسرائیل در جنگ لبنان ، تبعات سیاسی این ناکامی نیز بروز یافت و دان حالوتس ، رئیس ستاد مشترک ارتش اسرائیل از سمت خود کناره گیری کرد.

کد خبر: ۱۲۳۲۰۸

بر این اساس به نظر می رسد که این روند آغاز شده می تواند پیامدهایی برای دولت اولمرت و خصوصا عمیر پرتز وزیر دفاع اسرائیل داشته باشد.
دکتر علی اصغر زارعی ، کارشناس مسائل خاورمیانه در گفتگو با «جام جم» بر این باور است که با توجه به شرایط بوجود آمده برای دولت بوش در فضای داخلی امریکا به عنوان متحد استراتژیک اسرائیل ، احتمال تشدید سیاست های افراطی این رژیم بعید به نظر می رسد.

دلایل استعفای دان حالوتس ، رئیس ستاد مشترک ارتش اسرائیل را چگونه ارزیابی می کنید؛
همان طور که انتظار می رفت ، پس از شکست فضاحت بار اسرائیل در جنگ 33 روزه و عدم دستیابی به اهداف تعیین شده و نمایش قدرتی که نیروهای مقاومت در برابر تجاوزگری و خشونت های اسرائیل به نمایش گذاشتند ، کنار رفتن مقامات ارشد نظامی و سیاسی این رژیم امری بدیهی بود که با استعفای دان حالوتس این روند شروع شده است . شکست تل آویو در این جنگ در حالی صورت گرفت که تلاشهای امریکا برای ایجاد پل هوایی با اسرائیل برای تامین و تجهیز ارتش زمین گیر شده اسرائیل به تجهیزات پیشرفته و لیزری نیز موثر واقع نشد و مقاومت سرسختانه ملت لبنان و حمایت همه گروههای سیاسی این کشور از جنبش مقاومت حزب الله باعث شد تل آویو به هدف خود یعنی شکست حزب الله دست پیدا نکند. در واقع برای اولین بار بود که اسرائیل در یک تهاجم گسترده نظامی ، طعم تلخ شکست را احساس کرد و اسطوره شکست ناپذیری و اقتدار این رژیم به یک باره فروریخت و بر این اساس انتظار می رفت علاوه بر رئیس ستاد مشترک ارتش چهره های دیگری از جمله عمیر پرتز ، وزیر دفاع و ایهود اولمرت ، نخست وزیر اسرائیل نیز به دلیل این شکست از قدرت کنار روند.

جنابعالی شکست اسرائیل در لبنان را مهمترین عامل استعفائ برشمردید. با این توصیف آیا سیاست های تل آویو در جهت مبارزه با تفکرات و اقدامات ضداشغال با خشونت بیشتری همراه خواهد شد؛
سیاست های خشونت طلبانه رژیم صهیونیستی که از زمان آریل شارون و پس از انتفاضه اقصی در سال 2000 اوج گرفت از ماه ژوئن سال 2005 نیز با ملاقات میان شارون و جورج بوش در واشنگتن که نتیجه آن منجر به عقب نشینی یکجانبه نیروهای اسرائیلی از نوار غزه گردید ، این سیاست این گونه القائ می شد که اسرائیل با دادن امتیازاتی به جناح سازشکار فلسطینی ها به رهبری محمود عباس به دنبال نوعی تفاهم و سازش با طرفهای فلسطینی و کاهش تنش بوده است اما با اوج گرفتن حمایت از حماس و پیروزی این جنبش در انتخابات 25 ژانویه سال 2006 و تشکیل دولت ، اسرائیل به این نتیجه رسید که سیاست های آنان موثر نبوده و به زعم آنان گروههای رادیکال در فلسطین و لبنان از مواضع قوی تری برخوردار شده و تمام اقدامات مشترک اسرائیل با امریکا و برخی کشورهای اروپایی برای اعمال فشارها بر جنبش حماس از جمله قطع کمکهای مالی و اقتصادی و تصویب قطعنامه های 1559 و 1595 علیه ملت لبنان و حزب الله ، آن چراکه مطلوب اسرائیل بود محقق نشد. به همین دلیل با ناکامی ابزارهای دیپلماتیک و فشارهای منطقه ای و بین المللی ، اسرائیل به اقدامات خشونت آمیز علیه مردم فلسطین در نوار غزه و اشغال مجدد این منطقه و همین طور تهاجم گسترده به لبنان متوسل شد. اما شکست نیروهای متجاوز و خشونت طلب در برابر جنبش حزب الله و عدم نتیجه گیری در غزه منجر به این خواهد شد که با توجه به شرایط منطقه و وضعیت دولت بوش به تبع اسرائیل نیز نمی تواند همچنان بر سیاست های افراطی و رادیکال اصرار ورزد.

به نظر جنابعالی ، در شرایط بروز این استعفائ چه تاثیری بر موقعیت عمیر پرتز و ایهود اولمرت در اسرائیل خواهد داشت؛
دولت اولمرت از دو جهت در شرایط دشواری به سر می برد. از یک سو سنگینی مسوولیت شکست در لبنان و در نوار غزه و از سوی دیگر فساد مالی گسترده در پرونده های وی و برخی همکارانش ، از جمله مسائلی است که موضوع باقی ماندن اولمرت در راس قدرت را به شدت تحت الشعاع قرار داده است و جریانات افراطی در درون حاکمیت سیاسی اسرائیل ، به دنبال تغییرات وسیع و جبران شکست های دولت اولمرت می باشند. اما از طرف دیگر بخشی از مهاجرین و شهرک نشینان به علت سیاست های خشونت طلبانه و جنگ افروزی برخی مقامات سیاسی و فشارهای بین المللی نسبت به اقدامات خشونت بار مقامات تل آویو ، تمایل چندان از خود برای حمایت از اقتدارگرایان و جناح های افراطی نشان نمی دهند.