در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مختارنامه یک تولید حرفهای و استاندارد داشت و همه چیزش به اندازه و هماهنگ بود و همین است که شمایل یک سریال مخاطبپسند برای تمام ادوار را پیدا کرده است.
کلا در کارهایی که با اعتقادات ایرانیان سروکار دارد، نمیشود به بیننده کلک زد و با بزرگنمایی و ترفندهای هنری به دنبال جلب مشتری بود.
در کار آیینی باید راستگوی خالص باشیم و حتی یک دیالوگ بدون فکر در کار قرار ندهیم.
یقینا داستان پردازی نیاز دارد به تخیل تا لذت تماشا دوچندان شود ولی در سریالهای آیینی تخیل باید در چارچوب مستندات تاریخی قرار گیرد تا مخاطبان کاوشگر وقتی به دنبال پیدا کردن منشأ تاریخی اتفاقات و شخصیتها هستند با دوگانگی مواجه نگردند.
برخی معتقدند با بالا رفتن هزینههای تولید دیگر امکان تولید سریالهایی مانند مختارنامه وجود ندارد. واقعیت هم این است که اکنون هزینهها چندین برابر شده و همه چیز به طرز سرسامآوری رنگ و بوی مادی گرفته ولی اگر سرمایهای معقول باشد باز هم میشود سریالهای تاریخی مخاطبپسند ساخت. امیدوارم بشود باز هم چنین سریالهای مخاطبپسندی ساخته شود که مردم از دیدن آن لذت ببرند و برای چنددهه ماندگار باشند. خودم دلم میخواهد سرمایهگذاری پیدا شود بلکه «سلمان فارسی» به تولید برسد چون میدانم داوود میرباقری چه مرارتها که برای متن این سریال تاریخی-مذهبی نکشیده است و اگر حمایت باشد سلمان خواهد توانست به جهانیان قدرت تولید تلویزیونی در ایران را ثابت کند.
محمود فلاح
تهیهکننده
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: