فرانسه سیاست فریب در پیش گرفته است

بنابراین بحث میانجیگری موضوع تعلیق به محال است. بحث دیگر آن‌که فرانسه در جایگاهی نیست که بخواهد این میانجیگری را به‌عهده گیرد،چون این کشور قابل اعتماد نیست و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی از حامیان اصلی جنگ عراق علیه ایران بود و از منافقین و دیگر تروریست‌ها پیشتیبانی کرده است. فهرست بلندبالایی از خصومت‌های دولت فرانسه علیه ایران وجود دارد و در جریان تحریم‌ها هم شرکت‌های فرانسوی مثل توتال و پژو در ترک ایران پیشقدم بودند. فرانسه در این جایگاه حتی انگیزه‌های ژاپن را نیز ندارد، چون ژاپن بالاخره همکاری اقتصادی بالایی با ایران دارد و جزو خریداران مهم نفت ایران محسوب می‌شده است و با کشوری مثل فرانسه که همکاری اقتصادی زیادی با ایران ندارد قابل مقایسه نیست. ادعای میانجیگری فرانسه بیشتر برای حل مشکل اروپاست. اروپاییان در وضع دشواری قرار دارند و ایران محدودیت‌های برجامی را هر 60‌روز کاهش می‌دهد و اروپایی‌ها هم به خاطر بدعهدی‌ای که در قبال برجام انجام دادند در بن‌بست قرار دارند. از سوی دیگر ترامپ هم که در عرصه سیاست خارجی مثل موضوع یمن، چین، عراق و سوریه هیچ دستاوردی نداشته تمایل زیادی دارد که هر طور شده عکسی یادگاری با مقامات ایران بگیرد و در انتخابات به رقبای خود بگوید که در مواجهه با ایران توفیقاتی داشته است و از این رو برخی از کشورها مثل ژاپن و فرانسه را به عنوان واسطه و میانجی تعیین می‌کند. بنابراین میانجیگری، چیزی بیش از یک سیاست فریبکارانه نیست. در نقطه مقابل سیاست ایران قرار دارد که طبق بیانات رهبری نه جنگ خواهد شد و نه مذاکره‌ای در کار خواهد بود و فقط باید سیاست مقاومت را در پیش گرفت. شواهد نشان می‌دهد که سیاست مقاومت جواب داده و دستاوردهای زیادی برای ایران در پی داشته است. تنها راهکار مناسب برای اروپا این است که در برابر آمریکا سیاست مستقلی را در پیش بگیرد و صرفا به تعهداتش در قبال برجام عمل کند.

محسن پاک‌آیین‌/ کارشناس ارشد روابط بین‌الملل