پیامهای انتخابات 24 آذر

: انتخابات 24 آذر همچون بسیاری دیگر از انتخابات گذشته حاوی پیامهای زیادی بود که البته این پیامها را فقط در صورتی می توان دریافت که تفکر حزبی و جناحی را به کناری گذاشته و به ارزیابی دقیق نتیجه آراء بپردازیم.
کد خبر: ۱۲۲۴۳۸

شاید از جمله آفات همیشگی در ارزیابی ها همین بوده است که هر کسی از ظن خود به سبک و سنگین کردن چنین وقایعی می پردازد و واقعیات در لفافه نگاههای شخصی رنگ می بازد در حالی که اگر با دقت به این وقایع نگاه کنیم ، می بینیم که مردم در هر نوبت از انتخابات بنابر مقتضیات روز ، حماسه ای با رنگ و بوی تازه می آفرینند و از همین روست که باید به آگاهی مردم آفرین گفت و پویایی و تفکر سیاسی ایشان را گرامی داشت اما در خصوص پیامهای یک انتخابات ، نمی توان تنها به نتیجه آن اکتفا کرد.
شاید آراء ماخوذه از صندوق های رای حکایت از یک واقعه کند که حقیقت دیگری در آن نهفته است و بدون درک پیچیدگی های آن ، بیراهه را از راه باز نشناسیم. بررسی تمامی جوانب یک واقعه است که حقیقت های نهفته در بطن ماجرا را روشن می کند. به تعبیر دیگر شان نزول ، خود نیمی از حقیقت یک واقعه است که باید مورد مداقه قرار گیرد.



فضای سیاسی کشور در 10 سال گذشته همچون سالهای دهه 60 در اختیار دو جناح معروف نبوده و پس از اجابت نکردن خواسته های مردم هر کدام از گروهها به درون زایی اقدام و نسل دوم و سوم طیفی را باز تولید کرده اند که به نوعی با نام همان جناح فعالیت کرده ولی رویکردی صددرصد متفاوت دارد. در جریان موسوم به چپ یا اصلاح طلب فعل و انفعال هایی به وقوع پیوست که از دل مجمع روحانیون مبارز و سازمان مجاهدین انقلاب که مشی بسیار تند داشتند حزب مشارکت به وجود آمد که البته ضمن گرایش به لیبرالیسم ، خصوصی سازی را به عنوان نخستین راهبرد اقتصادی خود مطرح کرد و در دولت هفتم و هشتم به طور جد دنبال کرد. از سوی دیگر،از درون جبهه موسوم به راست یا اصولگرا با محوریت جامعه روحانیت مبارز و حزب موتلفه اسلامی گروهی تحت عنوان جمعیت ایثارگران سربرآورد که هم اکنون رویکردهای جدیدی را تجویز می کند . در این میان البته عده ای معتقدند که جریان سومی از نسل دومیها و نسل سومی ها در حال شکل گیری است و هر یک از فعالان جناحهای سیاسی کشور در پی تصاحب این جریان هستند. عده ای نامهای تلفیقی برای خود انتخاب می کنند و سعی دارند خود را سردمدار این جریان بنامند. عده ای دیگر در پی تئوریزه کردن این جریان و سپس ورود به عرصه های سیاسی هستند. البته برخی جریان ها توانسته اند در این مسیر گامهایی نیز بردارند ولی هنوز این حرکت از سوی احزاب به صورت مدون به مردم ارائه نشده و آنچه به این نام معرفی شده ، مورد قبول مردم نبوده است . مردم برخلاف برخی تحلیل ها در انتخابات های گذشته هرکز به کسی نه نگفتند. بلکه همواره برای تعیین ساختار نو و رویکرد تحول خواه پیشگام بوده و در بسیاری از موارد جلوتر از فعالان سیاسی قدم برداشته اند. همواره در حالی که گروهها مشغول تدوین منشور خود برای حضور در عرصه های رقابت بودند مردم آنها را از دیگر گروهها بازشناخته و از ایشان دعوت کرده اند که به راس امور بیایند کما این که یکی از فعالان سیاسی در توصیف دوم خرداد می گفت : «ما پس از این انتخابات همچون کسی بودیم که مناره را دزدیده بودیم ، ولی جایی برای پنهان کردن آن نداشتیم». در دوم خرداد مردم رویکرد جدید و پویایی را که در جریان موسوم به چپ به وجود آمده بود مورد تایید قرار دادند و میدان را برای جولان ایشان باز کردند ولی همان گونه که فعال فوق الذکر گفت ایشان برنامه ای برای عملیاتی کردن تئوری های خود نداشتند. 5 سال بعد یعنی در اسفند 1381 گرد و خاک میدانی کارزار هنوز زیاد بود. ولی برای مردم دیگر جذابیتی نداشت و همین دعواها موجب دلزدگی بیشتر مردم شد. اما در آن سوی این دعواها راست به نوزایی رسید که این فرزند کاریزمای جذب آرائ مردم را داشت . رای به آبادگران و سپس رئیس جمهوری که روزی شهردار آبادگرانی محسوب می شد از نتایج این رویکرد مردم بود. مردم پس از یک دوره آرمانگرایی 5 ساله به مدت 4 سال نیز به عملگرایی رای دادند. اما تجربه عدم ائتلاف این جریان در انتخابات ریاست جمهوری و شورای شهر رویکرد مردم را تغییر داد. البته نه در رویگردانی از جریان موسوم به راست نو یا اصولگرا بلکه این بار مردم در سردرگمی جریان های سیاسی خود دست به کار شده و رویکرد جدیدی را برای مسوولیت در کشور تعریف کردند. مردمی که در چندین انتخابات گذشته فهرست ها را مقابل خود گذاشته و تعرفه های رای را پر می کردند، این بار خود گزینش کردند و از هر فهرست چند تن را برای عضویت در شورای شهر برگزیدند.

انتخاب مصداق های جریان سوم

انتخابات 24 آذر متفاوت ترین انتخابات تاریخ انقلاب اسلامی محسوب می شود زیرا همواره مردم به یک گروهی با برنامه نوشته بر کاغذ (بدون تجربه اجرایی) رای می دادند ولی این بار ملت دست به انتخابی براساس سوابق اجرایی افراد و رویکرد فکری خاص ایشان زده اند. منتخبان این دوره شورای شهر تهران تلفیقی از کارآمدها و معتدلان دو جناح هستند که در مواقع لزوم حاضر شده اند رویکرد جناحی را فدای واقعیات کرده و حتی رودرروی افراطگری های حزبی بایستند. از بطن این رویکرد مردمی ، بدون شک یک تحلیل نو برمی آید و آن این که در این مرتبه مردم خود با انتخاب مصداق های جریان سوم گروهها را به تکاپو برای نوسازی تئوریک خود از این واقعیت وادارند. البته شامه تعدادی از فعالان سیاسی رایحه رویکرد مردم را چند سال پیش حس کرده بود و لیکن هنوز گذر از نامها و شعارها اجازه دست به کار شدن را به ایشان نمی داد. هنوز در کنار اسم بسیاری از این تشکلها اصلاح طلبی و اصولگرایی به چشم می آید و از قضا همین پارامتر واکنش مردم را برمی انگیزد. در واقع برای شکل و شاخ و برگ این عنوان های سیاسی نهال نودمیده در تفکر ایدئولوگ های احزاب رشد نکرده و باز هم خط سوم در پای قطبین سیاسی کشور قربانی می شود. گویی نباید از نسل اول و حتی در بعضی موارد از نسل دوم توقع چنین طراحی بزرگی داشت و چنین به نظر می رسد که تبیین تئوریک این جریان از عهده نسل سوم برآید. زیرا براساس آنچه گذشت ، نسل نخست ، انقلاب را انجام داده و ساختار آن را طراحی کرده اند . نسل دوم نوزایی در قطبین نسل اول کرده و در یک پروسه پویاسازی ، دو جریان جدید را باز تعریف کرده اند و حال نوبت نسل سوم است که در میانه دهه سوم انقلاب این مهم را رقم زنند. البته نیاز در طول تاریخ مهمترین اهرم حرکت بوده است و چنانچه این احساس در نسل سوم انقلاب درک نشده و یا به وجود نیاید، عواقبی جز ترسیم راهبردهای سیاسی - ملی توسط حرکتهای خودجوش مردمی ندارد. به گونه ای که همواره مردم تصمیم می گیرند و گروهها از آنان پیروی می کنند. در چنین شرایطی احزاب تنها می توانند در نقش گروههای ذی نفوذ ظاهر شوند و در آستانه هر انتخاباتی فهرست های رنگارنگی را منتشر می کنند و چنانچه شانس با آنها یاری کرد و فردی به یکی از مناصب راه یافت سهم خود را از وی مطالبه می کنند. سیاست ورزی رنگ سودجویی به خود گرفته و بی اعتمادی سیاسی بر جامعه حکمفرما می شود، اما روی دیگر این سکه حلاوت دیگری داشته و یقینا تداوم راه را تسهیل می کند؛ زیرا مشارکت مردم نعمتی است که در جای جای طی یک مسیر به درد مسوولان می خورد و در حقیقت با پشتوانه مردمی می توان کوه عظیمی از مشکلات را با یک اشاره کنار زد.

نسل سوم

نسل سوم برای بسیاری هنوز جدی نبوده و شاید به تعبیر برخی فعالان جوانگرایی در عرصه سیاسی معنی ندارد، ولی باید برای این دسته از مدعیان گوشزد کرد که علم شقوق گوناگونی دارد.وقتی سخن از جنبش نرم افزاری (از بیانات رهبر معظم انقلاب) به میان می آید و مقرر می شود تلاش برای کسب علوم وجهه ایرانی اسلامی به خود بگیرد لزوم درک آن در زمینه های انسانی بیشتر از حوزه های دیگر است . وقتی می بینیم که جوانان ایرانی در عرصه هایی مثل فناوری هسته ای یا سلول های بنیادی موفقیت های چشمگیری حاصل می کنند دانشجویان حوزه های فرهنگی ، اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی نیز باید احساس وظیفه کنند و برای بازشناسی و تطبیق رویکردهای جامعه ایرانی دست به نظریه پردازی بزنند حتی زمینه های این مهم شاید مهیاتر از دیگر حوزه ها باشد زیرا دانشمندان ایرانی برای رسیدن به یک فناوری نو با انواع تحریم ها و محدودیت های بین المللی مواجه بوده و مجبورند با کمترین امکانات تحول ساز شوند، ولی در حوزه های انسانی گوی و میدان آماده است تا هر گونه فعالیت را پذیرا شوند. آزمایشگاه هایی مثل تشکل ها و جریان های دانشجویی نیز وجود دارد که براحتی می تواند نیازهای تحقیقاتی را برآورده کنند. در این میان تنها یک چالش قوی نیاز است که یک نظریه متناسب با واقعیات روز هژمونی لازم را در کشور به دست آورد آن هم تریبون آزاد است که اولا این تریبون در دیدارهای دوره ای رهبر معظم انقلاب و رئیس جمهور و همچنین دیگر مسوولان کشور مهیا بوده و ثانیا تمامی رسانه های کشور از چنین طرحهایی استقبال می کنند تا در فضای امروز کشور گام موثری برای جذب مهمترین قشر کشور بردارد.

پیامی به آن سوی مرزها

پیامها و عبرتهای زیادی در انتخابات 24 آذر نهفته بود که از آن جمله می توان به تاثیر مشارکت سیاسی بر تعاملات بین المللی جمهوری اسلامی اشاره کرد. در این مقوله نیز این انتخابات باید عبرتهای بزرگی برای جهانیان علی الخصوص دشمنان غربی ایران داشته باشد ولی از آنجا که همواره غرور، عاملی برای کورشدن چشم واقع بینی بوده است در این نوبت نیز غرب به سردمداری امریکا چشم خود را بر واقعیتهای قدرت ملی ایران بسته و قطعنامه بی تاثیر 1737 را تصویب کرد ، غافل از این که مشارکت 65 درصدی مردم نشان از مقبولیت بالای نظام دارد و هم آنانی که به پای صندوق های رای آمده و مشروعیت نظام را مورد تایید قرار می دهند ، پای دفاع از میهن و مرز و بوم خود ایستاده و حاضرند برای حفظ نظام هزینه های بسیاری را بدهند. البته پیام انتخابات 24 آذر به بسیاری از تحلیلگران خارجی منتقل شده و شاید گزارش های مرتبط با آن مبنی بر مقاومت و ایستادگی مردم غیور ایران در برابر تحریم ها و حتی فراتر از آن به دولتمردان غربی انعکاس داده شده است ، ولی به هر حال میخ آهنی در سنگ فرو نرفته و رفتارهای لجوجانه غرب درخصوص ایران ادامه دارد؛ هرچند این رفتارها بیش از همه به زیان خود آنها تمام شده و مردم مبتکر ایران نشان داده اند که تحریم را فرصتی برای پیشرفت می دانند و این گونه اقدامات برایشان تهدیدی به شمار نمی رود.

فرجام سخن

انتخاباتی با وسعت و عمق حماسه 24 اذر به تحلیل های بسیار نیاز دارد و نگارنده هرگز نمی تواند مدعی بازگویی همه جوانب این انتخابات باشد، ولی باب تحلیل باز است و هر آنچه وزانت گفتن درباره یک اتفاق بزرگ را داشته باشد باید گفت ؛ فارغ از این که تک بعدی باشد یا چندبعدی و آن که باید متوجه صحت و کذب یک گفته باشد مخاطبان و مردم هستند که جابه جای این مقاله گفته شد که آگاهند؛ البته عده ای نیز دست اندرکارند و فعال در عرصه های سیاسی که ایشان باید به چشم بشیر و نذیر بدان بنگرند و پیامها را دریافت و عبرتهای این حماسه را بگیرند تا در جهت تعالی کشور و خدمت به مردم گامهای محکمتری بردارند.

آن سوی سکه ، انتخابات 24 آذر


در آن سوی سکه انتخابات 24 آذر ، پیامی مشابه دیده می شد و آن حضور بی سابقه مردم در تعیین خبرگان رهبری بود.
مجلسی با کارکرد خبرگان بدون شک اهمیت های ویژه ای دارد که شاید بسیاری از مردم در دوره قبل با آشنایی کمتر در انتخابات آن شرکت کردند.
8 سال پیش یعنی تنها چند سال پس از روی کار آمدن سیدمحمد خاتمی ، بسیاری از جریانات برای ایجاد تقابل در کشور شروع به تخریب جایگاه این مجلس کرده و آن را با ایجاد شبهه هایی بی پایه فاقد وجاهت معرفی کردند.
از سوی دیگر روزنامه های زنجیره ای این تفکر را در سطح جامعه اشاعه دادند ، البته در همان مقطع حدود نیمی از واجدان حق رای در آن انتخابات شرکت کردند ولی مشارکت در این دوره از انتخابات چیز دیگری بود و انتخابات آگاهانه مردم این حلاوت حضور را دوچندان کرد.
در حالی که از چند سال پیش در رقابت های انتخاباتی جریان های سنتی چندان مورد اقبال مردم نبودند ولی به یکباره فهرست جامعه روحانیت مبارز وجامعه مدرسین حوزه علمیه قم حکم برگ برنده را به خود گرفت و بهار انتخاباتی مشام نسل اول انقلاب را نیز نوازش داد.
این وجهه از انتخابات نیز رنگ تازه ای داشت و نشان داد که هنوز مردم خواستار حضور فعال نسل اولیه ای انقلاب در عرصه های سیاسی هستند ولی این حضور باید در نهادهای مرتبط با توانایی و جایگاه نسل اولی ها باشد.
این مشارکت مردمی برای حفظ نسل اولی های انقلاب یک پیام دیگر نیز داشت و آن این که هنوز مردم به واسطه انتخاب نسل اولی های انقلاب در مجلس خبرگان بر حفظ ارزش های انقلاب تاکید دارند ، البته یک نکته را نیز نباید از نظر دور کنیم و آن این که بهبود اطلاع رسانی از کارکردها و عملکرد مجلس خبرگان در افزایش مشارکت بی تاثیر نبود ، هرچند بسیاری معتقدند هنوز می توان دایره خبررسانی از مجلس خبرگان را به افکار عمومی گسترده تر کرد.



حجت پیری
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها