عموم آدمها نمیدانند بچههای گروههای جهادی چطور میروند و از جان و دل و بدون پول کار میکنند، اینها برای مردم کار میکنند. آنها وقتی به روستایی محروم میروند اول با مردم آن روستا یکی میشوند. با آنها خانه از دست میدهند. با آنها فرزندان نداشتهشان را بیمدرسه میبینند. پزشکهای جهادی به اندازه همه اهالی روستا بیمار شده و بعد برای خودشان دست به کار میشوند. یعنی یک اتوبوس گروه جهادی و یک روستا آدم همه میشوند یک نفر.