طبیب خود باش

درختان هم مبتلا به بیماری می‌شوند. عوامل بیماری‌زایشان ممکن است قارچ باشد یا ویروس و باکتری. مثلا یکی از این بیماری‌ها شانکر باکتریایی درختان میوه است که احتمالا علائم آن را که نشانه واضحش صمغ‌زدگی است، روی درختان گیلاس، هلو، بادام و زردآلو دیده‌اید. از راه‌های اصلی نفوذ عامل بیماری به درختان وجود زخم یا ترک خوردگی روی پوست است. زخم ممکن است بر اثر هرس (زخم شدن با قیچی و اره) ایجاد شود.
کد خبر: ۱۲۱۸۰۳۰

ترک خوردن هم به علت سرما زدگی در پاییز و زمستان به وجود می‌آید. درست مثل ترک‌خوردگی در پوست دست و پای انسان.
یک راه دیگر ورود باکتری این است که در پاییز که برگ درختان می‌ریزد جایی که برگ می‌افتد منافذی دارد و این منفذها می‌توانند محل ورود باکتری باشند.
دقت کنید همه راه‌های نفوذ به وجود منافذ برمی‌گردد. یعنی تا راه نفوذی نباشد آلودگی هر چند در باغ هم لانه کرده باشد کاری از دستش بر نمی‌آید. البته پیش آمدن بعضی شرایط محیطی هم کار را برایش راحت می‌کند مثلا وجود شرایط سرد و مرطوب در بهار. با شرایطی که بهار امسال داشتیم، باران زیاد و هوای سرد. وظیفه باغدار در این میان چیست؟ مراقبت بر راه‌های نفوذ. که با این‌کار درختانش را از گزند چنین بیماری خطرناکی محافظت می‌کند. آدم هم باید دائم روی خودش کار کند. مراقب این گذرگاه‌های ورودی باشد.
اول سعی کند آنها را بشناسد مثل همان عامل بیماری. تا جایی که می‌تواند راه نفوذ را ببند. نفوذ با خودش سلطه و سیطره می‌آورد. این همان خودسازی دائمی است که نتیجه‌اش سلامت نفس است. «ایاک‌نعبدوایاک‌نستعین» را روزی ده بار تکرار کردن؛ برای چیست؟ که یادمان بماند دائم مشغول خودسازی باشیم.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها