وبلاگ‌نویسی در مقابل اسلام هراسی

وبلاگ حرفه‌ای‌ترین ابزار رسانه‌ای جهت تولید و انتشار محتوا برای برندسازی شخصی است. و فعالیت در شبکه‌های اجتماعی مهم‌ترین ابزار صاحبان وبلاگ‌های موفق در جهت گسترش دامنه مخاطبان است.
به‌واسطه الگوریتم‌های سئو و رقابت‌های تجاری غول‌های فناوری اطلاعات، کلید واژه‌ها و پست‌هایی که در وبلاگ‌ها قرار می‌گیرند در موتورهای جست‌وجو بیشتر از محتوای اشتراک‌گذاری شده در شبکه‌های اجتماعی قابلیت ارجاع دهی پیدا می‌کنند.
وبلاگ‌ها در عین این‌که می‌توانند منبع مهمی برای دانش افزایی باشند آزادترین قالب رسانه‌ای هستند. و رعایت شرط ارائه محتوای با کیفیت در کنار نبود محدودیت و کلیشه‌های موجود در رسانه رسمی تضمین‌کننده تاثیر‌گذاری آنها در طول زمان است. البته شکی نیست که یک وبلاگ‌نویس حرفه‌ای از ابزارها و تکنیک‌هایی از قبیل ویدئوبلاگ، میکروبلاگینگ و... برای پشتیبانی از محتوای نوشتاری خود استفاده می‌کند.
بلاگینگ پس از دو دهه بیش از هر زمانی به بلوغ خود رسیده و به یک کسب و کار درآمدزا در صنعت رسانه برای صاحبان آن نیز بدل شده است. افراد زیادی در حوزه‌های مختلف از گردشگری، مد، آشپزی و ... تا تولید محتوا در حوزه‌های دین، فلسفه، ادبیات و سیاست در جهان به بیان روزانه ایده‌ها می‌پردازند و مخاطبان فراوانی را نیز جذب خود کرده‌اند.
هر چند در سال‌های ابتدایی ظهور وبلاگ، زبان فارسی جزو زبان‌های اصلی وبلاگ‌نویسی در جهان به شمار می‌رفت، اما با گسترش استفاده از شبکه‌های اجتماعی روند وبلاگ‌نویسی در ایران رشد معکوس داشته است، در حالی که این روند در کشورهای توسعه یافته با یک تعادل منطقی در تناسب با شبکه‌های اجتماعی رشد کرده است.
در حوزه وبلاگ نویسی به زبان‌های دیگر تقریبا وبلاگ شاخص ایرانی وجود ندارد. و به ندرت نمونه‌های انگشت‌شماری از برخی ایرانیان مهاجر دیده می‌شود. یکی از این وبلاگ‌ها متعلق به هدی کاتبی، دختر ایرانی الاصل متولد آمریکاست که به دلیل فعالیت در حوزه مد و لباس و بیان نظرات انتقادی در حوزه سیاست و مقابله با اسلام هراسی در وبلاگش با عنوان joojooazad.com مورد توجه قرار گرفته است.
با توجه به حجم بالای ایران هراسی، وبلاگ‌ها می‌توانند حقایقی را برای مخاطبان آشکار کنند که صرف هزینه‌های فراوان در رسانه‌های رسمی قادر به جریان سازی و بیان آنها نیست. در سال‌های اخیر به‌دلیل افت وبلاگ‌نویسی به زبان فارسی، در یک سیاستگذاری غلط، توجه و توان نهادهای دست‌اندرکار در دیپلماسی مجازی نیز صرف فعالیت در شبکه‌های اجتماعی شده که فارغ از این‌که در همان هم چقدر موفق بوده‌اند، یک خطای راهبردی صورت گرفته است. لذا در یک بازنگری، برنامه‌ریزی برای رشد و تقویت وبلاگ نویسی به زبان‌های دیگر باید در دستور کار سیاستگذاران قرار گیرد. نباید این نکته مهم را از نظر دور داشت که دولت و نهادهای حاکمیتی تنها وظیفه بسترسازی دارند. وبلاگ‌نویسی یک امر درونی مبتنی بر خلاقیت‌های فردی است. هر گونه اقدام دستوری در این فضا باعث افت مخاطب، هزینه‌های فراوان و تاثیر معکوس می‌شود.
دانشجویان، دانش‌آموزان و طلاب علوم دینی بهترین اقشاری هستند که می‌توانند به این حوزه ورود کرده و با شناخت ادراکات مخاطبین خود محتواهای فرهنگی، هنری، سیاسی، دینی و ایدئولوژیک را به زبان‌های مختلف به‌خصوص انگلیسی و عربی تولید کنند. این موضوع ضمن این‌که به رشد و تقویت یادگیری زبان در افراد کمک می‌کند، باعث شبکه‌سازی و ارتباط‌گیری در حوزه‌های تخصصی و علاقه‌مندی‌های شخصی و حرفه‌ای نیز می‌شود. دانشجویان و طلاب غیرایرانی مقیم ایران و نسل مهاجران ایرانی خارج از کشور نیز از ظرفیت‌هایی هستند که بایستی برای آنها برنامه ریزی جدی داشت.

محمد ولوی

بین‌الملل