اصل مهمی به نام آینده نگری

: به قول معروف ، درخت که می افتد تبرزن زیاد می شود. با ناکامی تیم ملی والیبال در بازیهای آسیایی دوحه ، تیرهای انتقاد از هر سو رها شده

کد خبر: ۱۱۹۹۲۴

و هیچ کس به یاد نمی آورد که این بازیکنان همان نسل پر افتخاری بودند که در دهه اخیر طلای جوانان آسیا ، نقره بازیهای آسیایی بوسان و برنز جام ملتها در چین را به ارمغان آورده بودند و در مسابقه های انتخابی المپیک ،همه قدرتهای سنتی دو قاره آسیا و اقیانوسیه ، کره جنوبی ، ژاپن و استرالیا را ناک اوت کردند ، اما آنقدر از این تیم وقت و بی وقت کار کشیدیم که یک گروه فرسوده را روانه بازیهای آسیایی کردیم.

فکر نکنید بحث سن و سال بازیکنان آنقدر عمده است که بخواهیم آن را عامل اصلی ناکامی تیم بدانیم. چه اگر این گونه بود کره جنوبی با 3 بازیکن بالای 30 سال به نامهای شین جین ، جانگ وو و لی کیونگ ما را شکست نمی داد. بویژه این که میانگین سنی بازیکنان دو تیم ایران و کره جنوبی 26.4 سال بود.
پس عوامل دیگر را باید در این زمینه دخیل دانست از جمله پیش بینی نکردن درست در زمینه نیل به آمادگی صددرصد و طی کردن دوران اوج پیش از بازیها ، انتخاب نکردن درست مهره ها و برخی ضعفهای ریشه ای که مربوط به امروز نیست. علاقه مندان والیبال که مطالب و مقالات ما را در روزنامه «جام جم» خوانده اند به یاد دارند که بارها پیشنهاد کرده بودیم تیم دوم ایران را در بازیهای آسیایی شرکت بدهیم و به این منظور ، فاز اول را بازیهای غرب آسیا قلمداد کرده بودیم.
اما متاسفانه نقدناپذیری در فدراسیون قبلی باعث شده بود بدون توجه به ابعاد و عمق این پیشنهاد به راهی بروند که به قول معروف به هیچستان ختم شد.برای ساختن تیم ملی والیبال بیش از 10س ال وقت و بودجه صرف کرده ایم ؛ اما برای پشتوانه های این تیم چقدر وقت داریم؛ آیا جامعه و دوستداران ورزش تحمل فترت چند ساله در این ورزش را دارند؛ اصولا آیا برزیل که سالهاست ترکتازی می کند ، یا ایتالیا و لهستان از امیدسازان و پشتوانه های خود آنقدر غافل می شوند که به ناگاه احساس خلاء کنند؛ ابدا ، به همین دلیل است وقتی فوق ستاره هایی چون آندریا زورزی یا آندرا گاردینی یا نگرائو مارسلو بازنشسته می شوند ، الساندر وفی ، آمارال دانته و... بخوبی جای آنها را پر می کنند ، اصلی که ما اگر از آن غفلت هم نکرده باشیم ، سلیقه ای عمل کرده ایم و در اثر تکرار آزمون و خطا ، اوقات زیادی هدر داده ایم تا جایی که امروز حتی یک قطر پاسور ثابت قدم و قاطع نداریم که جای بهنام محمودی مصدوم و محمد ترکاشوند را بگیرد و همین نداشتن دوراندیشی غصه ما را زیاد می کند.
باید در کشوری که 70 میلیون جمعیت دارد ، آه حسرت بکشیم که کاش محمودی هیچ گاه بازنشسته نمی شد. فکر نکنید ما هم مثل بعضی اهالی تصمیم عاشق افکار خود هستیم. ما بر حسب تجربه و سابقه می نویسیم و بر اساس همین برداشت ها و تجربیات بود که نوشتیم والیبال ایران به مربیان بزرگ بین المللی نیاز دارد. اما اگر دنبال مربیان درجه 3 و 4 هستید ، پارک کی وون کره ای ایتالیایی را نگه دارید.
او هم به شخصیت های فردی بازیکنان و هم به ضعف و قوتهای فنی آنها واقف است. اما باز عقلها و فکرها به کار افتاد و عاقبت کار بر این شد که میلوراد کیاچ دستیار سرمربی سابق تیم ملی صربستان دعوت به همکاری شد ، غافل از این که ما پیشتر ست کوویچ صرب را داشتیم که او هم دستیار زوران گاجیچ بود و از قضا حداقل در زمینه آماده سازی جوانان بد عمل نکرده بود ؛ اما او هم از فن رهبری بی بهره بود ، همان گونه که بزرگ همه مربیان شرق اروپایی یعنی «زوران گاچیچ» تیم ملی روسیه را به رده پنجم مسابقات جهانی ژاپن سقوط داد که در تاریخ والیبال دیار شوراها بی سابقه بوده است و این مصیبت بزرگی است که ما حاضر نیستیم از تجارب دیگران بهره بگیریم و همیشه سعی می کنیم خود مسائلی را تجربه کنیم.
به هر روی ، آنچه نباید پیش می آمد ، رخ داد و قبول هم داریم اما برای آینده چه باید بکنیم و از پتانسیل موجود در ورزش والیبال ایران چگونه استفاده کنیم که 4 سال آینده و نزدیکتراز آن جام ملتهای آسیا در سال آتی که در بحرین برگزار خواهد شد ، باز زانوی غم در بغل نگیریم.
تشکیل جلسات بررسی دلایل باخت با حضور صاحبان کسوت و اندیشه و آگاهی ، از یک سو، اتخاذ شیوه های اصولی و علمی برای تشکیل تیم ملی بزرگسالان ، راهکار درست جهت گزینش مربیان زبده بین المللی و تعیین خطمشی برای یکنواخت سازی کار مربیان سراسر کشور با نظارت و مشورت مربیان بزرگ جهانی از سوی دیگر ، ضروریاتی است که نباید فراموش شوند ؛ اما در راس همه امور مرتبط با سازماندهی تیمهای ملی ، راههای آماده سازی تیم ملی جوانان کشور است ؛ تیمی که باید اوایل تابستان سال آینده در مسابقه های جهانی مراکش شرکت کند و به عنوان تیم اول دو قاره از مقام پنجمی دوره گذشته دفاع کند.
از دست دادن زمان و تن دادن به روزمرگی آفت ورزش خواهد بود و تیمهای ملی ما را از دستیابی به سکوهای بلند افتخار دور خواهد کرد ، چند روز دیگر که لیگ برتر کشور شروع می شود ، یا استفاده از بازیکنان تیم جوانان را اجباری کنید یا این که 12 بازیکن تیم ملی جوانان را در قالب یک تیم حتی بدون در نظر گرفتن امتیازات در لیگ سراسری شرکت دهید کاری که برزیل ها انجام می دهند و سالهاست والیبال دنیا را در همه رده های سنی در قبضه خود دارند ، حالا بحث انتخاب مربیان ایرانی برای همکاری با تیمهای ملی هم وجود دارد که امیدواریم از حالت ملاحظه کاری و گاه سفارشی بودن کنونی خارج شود و چارچوب استاندارد قابل قبولی برای انتخاب آنها تعیین و اعلام شود تا بیش از 150 مربی بین المللی کشورمان بدانند که باید بر مبنای کدامین معیار تلاش کنند تا مورد توجه قرار گیرند.