در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اگر دنبال تماشای یک خلق خوب و ناب در بازیگری هستید، اول باید سراغ تئاتر را بگیرید و کار بازیگرانی را دنبال کنید که به کل پروسه بازیگری و حضور در یک اثر نمایشی، به چشم یک هنر متعالی نگاه میکنند و تفاوتشان با دیگر همکارانشان جدی گرفتن بازی است. یعنی معدود افرادی که ابتدا، تن به هر کاری در بازیگری نمیدهند و برای رسیدن پیشنهادهای خوب، با وسواس و نگاهی ایدهآلیستی منتظر میمانند و حتی رنج دشواری زیستن در این وضع اقتصادی را به جان میخرند و در گام بعدی به دلیل مطالعه و مشاهده همیشگی دقیق و درست و کسب آگاهی و تمرینات مدام بدن و بیان، میتوانند میان دو عنصر مهم و اساسی بازیگری یعنی ادراک و اجرا، پیوندی درست و تماشایی برقرار کنند. رضا بهبودی، از انگشتشمار بازیگران با ویژگیهای این چنینی در عرصه هنرهای نمایشی ایران است که این شبها با نقش آلفرد ایل در نمایش ملاقات به کارگردانی پارسا پیروزفر روی صحنه سالن اصلی تئاترشهر حضور درخشانی دارد. او در این اثر، نقش محبوبترین فرد شهر را که بهتدریج به منفورترین فرد شهر و یک قربانی تبدیل میشود، به زیبایی بازی میکند. همه آن نگاههای شوخوشنگ و شور و شوق دیدار با معشوق قدیمی اوایل نمایش در ادامه و با شرط کلر زاخاناسیان (معشوقه قدیمی که حالا به زنی میلیاردر و بیرحم تبدیل شده)، رنگ میبازد.
خوشبختانه هنرنمایی بهبودی تنها محدود به تئاتر نیست و او در حضورهای سینمایی هم، بازیهای درست و دلنشین و به اندازهای دارد. او به قدری با هر نقش عجین میشود و آن را متعلق به خود میکند که نتیجهاش چیزی جز تایید و تشویق تماشاگر نیست. او حتی در نقشی با دیالوگهای شعاری همچون جهانگیر «سرو زیرآب» هم میتواند با نگاه و لحنی درست، از تیزی حرفهایی گلدرشت کم کند و نقش و شخصیت را برای مخاطب، باورپذیر و همدلیبرانگیز کند. الغرض اینکه ملاقاتِ رضا بهبودی، همیشه باعث خرسندی ما تماشاگران تشنه بازیهای خوب است. به امید استمرار این صله رحمهای تماشایی.
علی رستگار
سینما
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: