لزوم رفع اشکال قانون بازنشستگی

در صورتی که افراد بازنشسته خودشان از کار کنار می‌رفتند و با مشاهده ناتوانایی و نداشتن شادابی لازم برای ادامه کار به کناره‌گیری از مناصبشان اقدام می‌کردند و بسیاری از جوانان مستعد دیگر به جای آنها به‌کار گرفته می‌شدند، دیگر به وضع چنین قانونی نیازی نبود. در سایر کشورها به صورت معمول افرادی که بازنشسته می‌شوند خودشان به امور دیگری می‌پردازند و در مناصب باقی نمی‌مانند؛ در حالی‌ که متاسفانه در ایران گاهی مواقع علاقه برای حفظ مناصب موجب ایجاد شرایطی برای وضع قوانین می‌شود. علاقه مفرط به حفظ مناصب مبنای تصویب قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان شد. در عین حال، نکته‌ای که رهبری در ارتباط با این قانون بیان کردند قابل توجه است؛ چون با توجه به شروع به‌کار و زمان بازنشستگی، گاهی فردی بازنشسته شده، اما همچنان نشاط و کارایی و تجربه لازم را برای کار دارد، پس باید استثنائاتی برای این افراد در نظر گرفت. در عین حال باید توجه داشته باشیم این استثنائات بیش از اصل نبوده و موجودیت این قانون را زیر سوال نبرد، چرا که مردم استقبال بسیاری از این قانون کرده‌اند و بسیاری از جوانان امیدوارند به‌واسطه آن، شاهد پوست‌اندازی در مدیریت کشور باشند. بنابراین با توجه به رهنمودهای رهبری، باید مجلس ملاک‌های مشخصی در این زمینه از جمله سن، نوع شغل و تجربه را در مشاغلی که براحتی جایگزین ندارند، در نظر داشته باشد تا بازنشستگانی که همچنان می‌توانند کارآمد باشند سرکار باقی بمانند. البته باید در این زمینه دقت لازم را داشته باشیم که اصل عدم به‌کارگیری بازنشستگان رعایت شود و دایره استثنائات گسترده نشود. در عین حال باید به این موضوع هم توجه داشته باشیم بهترین اقدام این است که قوانین در مجلس به‌صورت جامع و کامل در نظر گرفته شود تا نیازمند چنین اصلاحاتی نباشیم، زیرا در برخی موارد این اصلاحات می‌تواند ابهاماتی نیز ایجاد کند؛ بنابراین مجلس باید این موارد را در نظر داشته باشد.

حسین میرمحمدصادقی

معاون قوانین مجلس شورای اسلامی