عربستان البته در طول سالهای اخیر نشان داده علاقه فراوانی دارد سیاست و فوتبال را با هم مخلوط کند. آنها هر چه در چنته دارند میگذارند تا زمین زیبای فوتبال را با مشی سیاسی خود، زشت کنند. از بین بردن حق میزبانی تیمهای ایرانی در تقابل با تیمهای عربستانی در لیگ قهرمانان آسیا، اولین میدان جنگ آنها بود. جنگی که به دلیل تسلط عربستان بر شاهزاده بحرینی با پیروزی عربستان به پایان رسید. شیخ سلمان از خانواده سلطنتی بحرین و تحت سلطه کامل عربستان است و به همین خاطر حق میزبانی را به ایران نداد. اما حرکت دوم عربستان با رای قاطع کمیته مسابقات کنفدراسیون فوتبال آسیا، ناکام ماند. آنها میخواستند بازی با تیمهای قطری هم همچون تیمهای ایرانی به کشوری ثالت منتقل شود و در این راه، امارات را نیز همراه خود کردند. این درخواست، از سوی اعضای کمیته مسابقات AFC به زیادهخواهی غیرقانونی تعبیر شد تا تیمهای عربستانی و اماراتی مجبور به سفر به قطر بشوند. آنها وقتی AFC را به طور کامل در خدمت خود ندیدند، شیخ سلمان را تهدید کردند که در انتخابات آتی کنفدراسیون فوتبال آسیا (چهار ماه دیگر) رقیبی جدی برای او خواهند تراشید. تهدیدی که البته شیخ سلمان را نترساند، چون اعلام کرد در همین شرایط که عربستان دنبال جمع کردن متحدانش میگردد، دوسوم آرای آسیا را با خود دارد.
عربستان جدا از شعارهای ظاهری فیفا برای جداسازی فوتبال از سیاست، علاقه فراوانی دارد که تحرکات، تصمیمها و حرفهای سیاسی خود را به زمین فوتبال بکشاند. فدراسیون فوتبال عربستان تلاش فراوانی کرد که تیم ملی فوتبال یمن را بهطور کامل برای جام ملتها تجهیز کند و حتی اجازه نداد اردوی یمن در خاک قطر برپا شود و حتی دیدار دوستانه قطر و یمن را هم لغو کرد. آنطور که رئیس فدراسیون فوتبال عربستان گفت، تمام تلاش این کشور، آن بود که یمن را برای یک مبارزه تمام عیار مقابل ایران در اولین بازی گروه D (دوشنبه 17 دی) آماده کند.البته تجهیز یمن برای ناکام گذاشتن ایران، بخشی از ذهن سعودیها را اشغال کرده چون آنها دلمشغولیهای دیگری هم دارند.
سه حریفی که در گروه E باید در برابر عربستان قرار گیرند، هر یک به نوعی برای عربستان، اهمیت سیاسی دارند.
عربستان، متحد منطقهای آمریکاست و دقیقا همان چیزی را پیاده میکند که آمریکا میخواهد و طبیعی است اگر روابط عربستان و تجارت و داد و ستدش با کره شمالی کمرنگ باشد. به این دلیل بازی دو تیم شاید کمی جدیتر و متفاوتتر از دیدارهای دیگر مرحله گروهی جام ملتها باشد.
عربستان در لبنان هم نفوذ دارد و اتفاق عجیبی که سال گذشته درباره احضار سعدحریری به عربستان و اتفاقات حاشیهای آن افتاد، نشان داد نخستوزیر لبنان تا چه اندازه زیر نفوذ سعودیست. حریری هماکنون هم گزینه نخستوزیری لبنان است.البته شاید برخی گروه ها و سیاست مداران لبنانی تحت نفوذ سعودی ها باشند اما دیگران چندان وقعی به درخواستهای ریاض نمیدهند و به همین دلیل بازیهای چند سال اخیر دو تیم، چندان بویی از دوستی نبرده است و انتظار میرود بازی دوم عربستان هم اینگونه باشد.
اما داستان قطر تفاوتی ماهیتی با دو کشور دیگر دارد چون اختلافات ریاض با دوحه بسیار جدی و عمیق است. عربستان همواره به تصمیمهای قطر، جوانگرایی در حاکمیت و همین طور سدی به نام شبکه الجزیره انتقاد داشت و اختلافات ریشهدار این دو کشور، سرانجام در منازعات سال قبل علنی شد تا عربستان با همراه کردن کشورهای عربی، دست به تحریم قطر بزند که این تحریم و حتی تهدید به حمله نظامی به دلیل حمایتهای ایران و ترکیه، ناکام ماند.
حالا عربستان در مرحله گروهی باید با تیمی بازی کند که از قطر آمده است. بازی این دو تیم، آخرین دیدار مرحله گروهی است و باید 27 دیماه برگزار شود و بعید نیست اگر اتفاقاتی مشکوک مانند جام جهانی روسیه را شاهد باشیم. دیدار دو تیم عربستان و مصر در جام جهانی اخیر، خندهدارترین بازی تاریخ جام جهانی را رقم زد و عربستان که دو شکست سخت را تجربه کرده بود، در آن بازی تشریفاتی به بردی مضحک دست یافت تا آبروی از دسترفتهاش را کمی ترمیم کند. حالا بعید نیست اگر برنامهریزی خاصی در پس پرده صورت بگیرد تا عربستان سعودی، صعودی آسان را تجربه کند.
حسین خلیلی
ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم