حذف دلالان و رسیدن باشگاهها و بازیکنان به حقوق قانونی خود از مسیر Agentها.
کد خبر: ۱۱۷۲۵۴
به گزارش ایسنا ، فقدان قانون مدون در مورد حامیان, روابط باشگاهها با ورزشکاران، نامناسب بودن اماکن ورزشی برای برگزاری مسابقات لیگ، فقدان زمینهی مناسب برای حرفهیی شدن رشتههای ورزشی مهم، فقدان تیمهای پایه در باشگاهها، کمبود مربیان حرفهیی، کمبود ورزشکاران حرفهیی ، وجود مشکلات مالی در اکثر باشگاهها، وجود خلاء قانونی در زمینهی حق پخش تلویزیونی مسابقات، شفاف نبودن مسوولیتهای مدنی و کیفری، نامشخص بودن وضعیت حقوقی باشگاهها، نامشخص بودن ماهیت حقوقی باشگاههای حرفهیی، عدم مشارکت بخش خصوصی در ورزش حرفهیی و... از جمله ضعفهای موجود در راه توسعهی ورزش حرفهیی در ایران است که میتوان گفت تمام خلاءهای موجود شرایطی را فراهم کرده تا ورزشکاران از همه بیشتر چوب بیقانونیهای موجود در ورزش را بخورند.
ورزش فوتبال که با راهاندازی لیگ برتر فوتبال داعیهی حرفهیی بودن را در ورزش ایران دارد، هم اکنون نزدیک به 140 تا 350 نفر به صورت حرفهیی در آن مشغول به فعالیتند و بیش از 10 فوتبالیست نیز در لیگهای آسیایی و اروپایی توپ میزنند؛ اما، قانونگرا نبودن در نقل و انتقال بازیکنان در وادی که ایران حرفهیی عمل نمیکند، مقولهی حاشیهسازی شده که دلالان و واسطهها همراه با ناآگاهی ورزشکاران و باشگاهها روز به روز به آن دامن میزنند.
بیتردید روزی باید این سد برای ورود واقعی به دنیای حرفهیی ورزش و فوتبال شکسته شود.
در این رابطه با سحر مهردادیان اولین agent (نماینده بازیکن) زن ایرانی در آسیا که مدت 3 ماه است فعالیت رسمی خود را در زمینه نقل و انتقال بازیکنان آغاز کرده است، به گفتوگو نشستیم.
وی که سابقهی عضویت در کمیته بینالملل فدراسیون فوتبال را داشته است، با وقوف کامل به قوانین این کار، در امتحان فیفا شرکت کرد تا این که به عنوان اولین زن ایرانی در آسیا نمرهی قبولی را کسب کرد.
مهردادیان که دوست دارد زنان ایرانی توانمندیهای خود را باور داشته باشند، حضور خود در این عرصه را مسیری برای باز شدن این راه میداند:« از ایران به گونهای در آسیا نام برده میشود که همواره با محدودیت همراه هستند؛ بیتردید این آغاز خوبی است.»
این agent فعالیت خود را از تیمهای پایه آغاز کرد:« ما فعالیت خود را روی بازیکنان سنین پایه آغاز کردیم. کار کردن از سن کم و شناساندن آنها به کشورهای دیگری همان اصول پایهای که مد نظر ما است را عملی میکند. از طرفی ارتباطات خوبی را با اروپا، آمریکا و کشورهای حوزهی خلیج برقرار کردهایم و fifa match agent بودن همسرم قطعا مکمل خوبی در راه این فعالیت خواهد بود.»
مهردادیان رسیدن بازیکنان و باشگاهها به حق و حقوق خود، برطرف شدن بسیاری از مشکلات که بین afc و fifa بوجود میآید، کمی اطلاعات باشگاهها و بازیکنان از agent رسمی و غیر رسمی در برخورد با Transfer بازیکن را از خلاهای موجود در راه نقل و انتقال بازیکن دانست:« متاسفانه به خاطر همین خلاءها موجب شد تا در برخی موارد از سوی مراجعی مانند فدراسیون داخلی یا AFC و فیفا دچار مشکل شویم. در صورتی که اگر تفاوتها را میدانستیم این طور نمیشد.»
دلالان و واسطهها به طی شدن روند حرفهیی transfer چقدر ضربه وارد کردند؛ مهردادادیان به ایسنا گفت:« عمده مساله این است که باشگاهها بدانند کار agent تنها این نیست که بازیکن را ترانسفر کند. تازه وقتی ترانسفر صورت میگیرد کار agent شروع میشود. یک agent باید بازیکن را به لحاظ حقوقی ساپورت کند. در مشکلاتی که پیش روی یک بازیکن ایجاد میشود، بازیکن نباید رو به روی باشگاه و باشگاه مقابل بازیکن قرار بگیرد. در این مرحله agent باید مدافع حقوق هر دو باشد و مسایل حاشیهیی که عموما برای باشگاه و بازیکن ایجاد میشود، وجود نخواهد داشت. در حقیقت agent حالت تسهیل کننده رابطه را دارد که هر دو طرف به اهداف خود برسند.
در transfer بازیکن چه مسایلی باید مد نظر قرار گیرد و ملزومات حرفهییگری برای ایران در چه مواردی خلاصه میشود. مهردادیان به ایسنا پاسخ داد:« چارت خاصی برای عقد قراردادها وجود ندارد. هر باشگاه به صورت داخلی از سیستم داخلی خود تبعیت میکند و فدراسیون نیز یک سری مسایل را لحاظ میکند. به طور مثال یک بازیکن قرارداد دو سالهای را با باشگاه مورد نظرش منعقد میکند که تنها دستمزد سال اول در آن قید شده است و سال دوم در آن قید نمیشود. همین مساله سال بعد مشکلساز میشود و بازیکن انتظار دارد طبق عرف مبلغی را اضافه بگیرد. در حالی که باشگاه قبول نمیکند و از طرفی هیچ قانونی وجود ندارد که از او حمایت کند.»
نوشتن آییننامه transfer بازیکن در ایران بر اساس قوانین بینالمللی، راه حلی است که مهردادیان به آن اشاره میکند:«این قضیه مورد توجه و پیگیری کمیتهی انضباطی فدراسیون فوتبال است. تطابق قانون ایران با فیفا بسیاری از مشکلات را برطرف خواهد کرد. تا کنون بسیاری از قوانین موجود با فیفا مغایرت داشت که ناشی از عدم آگاهی باشگاهها بود که با پیگیری مسوولان در حال سوق دادن به مسیری است که مسایل حاشیهای کمتر خواهد شد.»
ترانسفر بازیکن در لیگهای حرفهیی چگونه است و ایران چگونه باید از آنان الگوبرداری کند. مهردادیان به ایسنا گفت:« در همین کشورهای حوزهی خلیج فارس که به ایران هم نزدیک هستند، ترانسفر بازیکن بدون حضور agent انجام نخواهد شد. در حالی که در ایران به ندرت پیش میآید، قراردادی از سوی agent منعقد شود. در این حالت فردی که غیر رسمی است در اکثر موارد با قوانین فیفا و آییننامهی داخلی اشراف ندارد و در ادامه مشکلساز خواهد شد. چرا که فردی که به دنبال ترانسفر است، تبعات این کار برایش مهم نیست و سبب میشود ما را از فوتبال حرفهیی به عقب براند.»
وی پیشنهاد داد:« ما باید سیستم را به گونهای تنظیم کنیم که افراد با فعالیت غیر رسمی به نوعی agent شوند، به صورت مجموعه کار کنند، فعالیتشان حرفهیی شود و از حالت غیر رسمی خارج شوند.»
آیا واسطهها باید به طور کامل حذف شوند؛ چه شیوهای در مواجهه با آنها باید در پیش گرفت:« شیوهای که ما agentها در پیش داریم، حالت مبارزهای نیست. به هر حال فعالیتی که واسطهها در این راه انجام دادهاند، برای آنها ایجاد شغل کرده است. به عبارت دیگر آنها تجربیاتی کسب کردهاند که نمیتوان حذفش کرد. بنابراین فعالیت آنها باید به گونهای پوشش داده شود که به تدریج وضعیتشان با گذشته فرق کند و اسم دلال نداشته باشند و برای باشگاهها مشکلساز نباشند.»
رویکرد باشگاهها در قبال آژانس نقل و انتقال بازیکن باید چگونه باشد؛ آنها چقدر روی افزایش کاذب قیمتها تاثیر گذارند؛ مهردادیان به ایسنا گفت:« مسایل زیادی روی افزایش کاذب قیمتها تاثیرگذارند. مثلا یک نفر بازیکنی را به باشگاهی معرفی میکند، رزومهی او را میگوید، باشگاهها شمهای از بازیکن را میبیند و با توجه به کارنامهاش روی بازیکن قیمتگذاری میکند و با آن قرارداد میبندد. در حالی که رزومهی فوق باید دارای مرجع موثقی باشد. آیا این بازیکن در آن باشگاهها بوده است؛ باید پیگیریهایی که از سوی باشگاه صورت میگیرد, به پاسخ لازم برسد. هر چقدر آن agent مطمئنتر باشد و فعالیتش سالمتر باشد, میتواند یک بازیکن خوب را به باشگاه معرفی کند و قیمتگذاری نیز صحیح باشد.»
وی ادامه داد: صداقت از سوی دو طرف تنها معیاری است که میتواند توانمندی واقعی یک بازیکن را نمایان کند. یک زمان آنقدر برای یک بازیکن بازارگرمی میشود و چند نفر روی یک نفر دست میگذارند که همین امر سبب افزایش بیرویهی قیمت آن بازیکن خواهد شد و ارزش واقعی پنهان خواهد ماند.»
مهردادیان در ارزیابی خود از ترانسفر بازیکنان ایرانی به کشورهای عربی گفت:« کشورهای عربی اصولا پول خوبی به بازیکنان ایرانی میدهند، نزدیکی ویژگیهای فرهنگی - مذهبی و مسافت نزدیک همه جز عواملی است که عربها به ایرانیها رغبت خوبی نشان میدهند و ایرانیها نیز تمایل بیشتری به عقد قرارداد دارند. از طرفی عربها به خوبی روی ایرانیها شناخت دارند.»
وی پیشنهاد داد:« اما بیتردید باید کار بهتری صورت بگیرد و کشورهای اروپایی روی بازیکنان ما شناخت بهتری پیدا کنند. انجام این کار فعالیت حرفهییتر و گستردهتری را طلب میکند.»
آیا بازی در لیگهای عربی روی سطح کار بازیکنان ایرانی تاثیرگذار نیست:« بدون شک لیگ اروپا را نمیتوان با کشورهای عربی مقایسه کرد؛ اما، بازیکنان ما در این مسیر باید کمی صبر و حوصله داشته باشند و با ایمان به توانمندیهای ذاتی خود، این قضیه را دور از دسترس نبینند که میتوانند در حد لیگهای اروپایی باشند. از طرفی فرصت و مجال لازم به agent ها داده شود تا روی حرفهی آنها کار کنند».