روش جدید ضدآب کردن پارچه

در روش‌های متداول آب گریز کردن پارچه‌ها از پلیمرهای با زنجیره بلند استفاده می‌شود که در طبیعت و بدن انسان انباشته می‌شوند و خطراتی را برای سلامت ایجاد می‌کنند. در این روش‌ها از پوشش‌هایی استفاده می‌شود که مایع هستند و پارچه درون آنها شناور شده و در فرآیندی خشک می‌شود. این تکنیک‌ها قابلیت عبور رطوبت و بخار از بافت پارچه را محدود می‌کنند. به همین علت در مرحله بعدی کار، هوا به میان بافت پارچه دمیده می‌شود تا منافذ آن باز شود. اما این کار هزینه تولید را افزایش داده و موجب نفوذپذیری پارچه در برابر آب می‌شود.

اکنون محققان دانشگاه ام‌آی‌تی در آمریکا ترکیبی ساختند که در آن پوششی از جنس پلیمرهایی با زنجیره کوتاه که پایدار نبوده و در طبیعت نیز انباشته نمی‌شوند، در قالب فرآیندی موسوم به iCVD روی پارچه را می‌پوشاند. در این فرآیند پلیمرها به تار و پود پارچه می‌چسبند، اما حفره‌های موجود در بافت آن را مسدود نمی‌کنند. در آزمایشات اولیه از این تکنیک برای ضدآب کردن انواع مختلفی از پارچه‌ها در برابر مواد مختلفی از قهوه و سس سویا گرفته تا کچاپ و هیدروکسید سدیم، با موفقیت استفاده شد.