هدف اصلی امارات از ورود به جنگ یمن، غارت ثروت‌های نفتی این کشور بود نه هیچ چیز دیگر
بوی باروت، طعم نفت
اولین تصویری که از امارات در ذهن بسیاری نقش بسته کشوری با شهرهای لوکس، برج‌های سر به فلک کشیده و امکانات مدرن است، اما آیا همه واقعیت امارات به عنوان یک کشور در این تصویر مینیاتوری از حقیقت خلاصه می‌شود؟ مقامات دولت امارات با ورود به جنگ خانمان‌سوز یمن چه اهدافی را دنبال می‌کنند؟ شاهزادگان ثروتمند که از دلارهای نفتی سرمست شده‌اند از دخالت در دیگر کشورهای منطقه چه اهداف خطرناکی را در سر می‌پرورانند؟
ثروت بالای امارات ناشی از افزایش قیمت نفت در یک دهه گذشته این امکان را فراهم کرده تا اماراتی‌ها در زمینه‌های مختلف از جمله قدرت نرم در راستای بهبود چهره حکام این کشور در میان افکار عمومی گام بردارند اما زمانی که به عمق تحولات در امارات نگاه می‌اندازیم، می‌بینیم که برخلاف تصویر مذکور، همان جامعه قبیله‌ای آکنده از فساد سیاسی و اقتصادی است که در لایه دوم جامعه ریشه دوانده است. سرکوب‌های سیاسی در امارات در بدترین شکل آن جریان دارد و هرصدایی که مخالف محمد بن زاید یا دیگر اعضای خانواده حاکم باشد، در نطفه خفه می‌شود. حتی در روزنامه‌های امارات نمی‌توان انتقادی درباره مشکلات شهرداری شهرهای ابوظبی یا دبی مشاهده کرد چه برسد به انتقاد درباره سیاست‌های کلان.
به عنوان مثال طی چند ماه اخیر احمد منصور، محمد نجار و ناصر بن غبث سه روزنامه‌نگار مقیم امارات به علت انتقاداتی از محمد بن زاید و عبدا... بن زاید توسط دستگاه امنیتی این کشور دستگیر و زندانی شدند. اقدامات سرکوبگرانه امارات در قبال منتقدان و مخالفان سیاسی از سال 2011 با شیب تندتری ادامه یافته و اوج برخوردها در سال 2013 محاکمه 94 شهروند اماراتی بود که بدون حضور هیچ رسانه‌ای پشت درهای بسته به اتهام ارتباط با
اخوان المسلمین محاکمه و 69 نفر از این افراد با احکام زندان بالای ده سال مواجه شدند. هرچند امارات در شاخص‌هایی چون بلندترین برج یا گران‌ترین خودرو و... در رتبه‌بندی‌های بین‌المللی از میان کشورهای عربی و خاورمیانه در بالای جدول قرار می‌گیرد، اما در زمینه حقوق بشر و دموکراسی همواره در انتهای جدول و جزو کشورهای عقب مانده محسوب می‌شود.
غارت نفت یمن
هدف اصلی امارات از ورود به جنگ یمن، غارت ثروت‌های نفتی این کشور بود نه هیچ چیز دیگر. منابع خبری می‌گویند امارات اخیرا تولید نفت خام را از میدان نفتی منطقه شبوه نیز تسریع بخشیده و فقط پس از چهار ماه از تسلط بر منابع نفتی در این منطقه، میزان غارت نفت این منطقه را به 17 هزار بشکه نفت خام سبک رسانده است. نقشه پیشروی‌ها و اقدامات نیروهای متجاوز عربستان سعودی در یمن از چند ماه پیش نشان می‌دهد این نیروها توجه عمده خود را روی مصادره و سرقت منابع نفتی یمن معطوف کرده‌اند تا شاید اندکی از خسارت‌های مالی خود در نتیجه جنگ فرسایشی و بی‌فایده یمن بکاهند. امارت متحده عربی از مدت‌ها پیش روند غارت منظم استان‌های حضرموت و شبوه را آغاز کرد و غارت استان المهره نیز به عربستان سعودی سپرده شد. امارات به بهانه مبارزه با تروریسم، کنترل شهر المکلا مرکز استان حضرموت را از سال 2016 تاکنون در اختیار گرفته است. این کشور بلافاصله پس از تسلط بر این شهر روی منابع نفتی این استان دست گذاشت. بر اساس اعلام منابع موجود در پایتخت یمن، امارات از 9 ماه پیش تاکنون تولید نفت در تاسیسات نفتی المسیله را آغاز کرده است. این در حالی است که حاکمیت وابسته عبدربه منصور هادی رئیس جمهور فراری یمن هیچ اعتراضی به غارت ثروت‌های طبیعی یمن توسط متجاوزان نمی‌کند.
امارات متحده عربی همچنین توسط شبه نظامیان گروه‌های محلی یمن، پنج بخش تولیدی و 11 حوزه اکتشافی در استان شبوه را تحت کنترل خود گرفته است.
ابوظبی بزرگ‌ترین بندر ویژه انتقال گاز مایع در یمن یعنی بندر بلحاف را به پایگاه نظامی برای خود تبدیل کرده تا بتواند بر روند صدور گاز طبیعی این کشور که از منطقه «قطاع 18 جنه» تولید می‌شود،کنترل کامل داشته باشد. این اقدام برای یافتن جایگزینی نسبت به گاز مایع وارداتی از قطر است که 25 درصد نیازمندی‌های این کشور را تامین می‌کند.
دخالت در امور سایر کشورها
چند روز پیش برخی رسانه‌ها گزارش دادند عقیله صالح، رئیس پارلمان لیبی به امارات سفر کرده تا موضوع تعیین جانشین برای حفتر به عنوان فرمانده کل ارتش ملی لیبی را مورد بررسی قرار دهد. گرچه طلال المیهوب، رئیس کمیته امنیت ملی پارلمان سفر صالح به ابوظبی را سفری رسمی توصیف کرد و گفت هدف از آن بررسی جانشین احتمالی برای حفتر نیست اما شواهد و قرائن نشان می‌دهد سفر صالح به امارات آن هم در زمانی که حفتر در بیمارستان پاریس در حالت کما به‌سر می‌برد، بی‌ارتباط با موضوع تعیین جانشین برای او نمی‌تواند باشد. دولت امارات متحده از ابتدای بحران لیبی دراین کشور نقشی فعال داشته است. جنگنده‌های اماراتی بارها مناطقی از لیبی را بمباران کردند و سرمایه‌داران این کشور نیز به گروه‌های تروریستی کمک رساندند. دخالت امارات در سایر کشورها تنها به لیبی محدود نمی‌شود. همین چند روز پیش در خبری گفته شد برخی تاجران سلاح می‌گویند نظامیان سومالیایی تحت آموزش افسران اماراتی 600 قطعه سلاح به سرقت برده و آن را مستقیما به تاجران سلاح فروخته‌اند.
همین مساله موجب تیره شدن روابط بین امارات و سومالی شد. امارات پس از هفته‌ها اعلام کرد آموزش نیروهای سومالی و فعالیت‌های بیمارستان شیخ زاید در محله عبدالعزیز موگادیشو را متوقف خواهد کرد. در یک خبر دیگر روزنامه لبنانی الاخبار در گزارشی نوشت امارات متحده عربی، حمایت مالی نامزدهای شیعه مخالف حزب‌ا... و جنبش امل را بررسی می‌کند. این روزنامه نوشت افشای یک پیام محرمانه از سفارت امارات در بیروت نشان می‌دهد فهرستی از اسامی شخصیت‌های شیعی مخالف با حزب‌ا... و جنبش أمل تهیه شده است تا از سوی امارات از آنها حمایت مالی شود. همه اینها نشان می‌دهد دلارهای نفتی به طرز عجیبی حاکمان امارات را دیوانه و مجنون کرده است به‌طوری که به خودشان حق می‌دهند در امور همه کشورها دخالت و برای کسب ثروت‌های بیشتر به منابع طبیعی سایر کشورها نیز دست درازی کنند.
سکوت رسانه‌های جهانی
اماراتی‌ها اکنون هرصدای مخالفی را در کشورشان سرکوب می‌کنند و اجازه نمی‌دهند هیچ انتقادی از اقدامات آنها در داخل و خارج از کشور شکل بگیرد اما واقعیت تلخ این است که نهادهای حقوق بشر هم چشم روی سرکوب‌های جاری در امارات بسته‌اند و سکوت کرده‌اند و می‌توان ادعا کرد عملا رسانه‌های بین‌المللی چیزی درباره آنچه در امارات در دادگاه‌های فرمایشی، زندان‌های رزین و صدر روی می‌دهد، نمی‌گویند. این درحالی است که براساس روایت برخی از زندانیان آزاد شده در شبکه‌های اجتماعی، شکنجه‌هایی بدتر از ابوغریب در زندان‌های مذکور توسط بازجوهای نپالی و پاکستانی برای مخالفان سیاسی در امارات اعمال می‌شود.
گفت و گو
هویت ملی، پیشران خلاقیت در انیمیشن
کارگردان فیلم «نبرد بادبادک‌ها»: ترکیب نوآوری و هویت فرهنگی می‌تواند زمینه‌ساز خلق آثار متفاوت و قابلیت عرضه در بازار‌های گسترده‌تر باشد
در گفتوگوی «جام‌جم» با مدیرکل دفتر آبخیزداری؛
آبخیزداری؛ راهبرد مهار سیلاب
حسن روشن در گفت‌و‌گو ی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم»:
لیست تیم ملی بسیار منطقی اعلام شد
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بیبدیل برای نقشآفرینی بانوان در عرصه تمدنسازی هستند