مدار لئو یا مدار کم ارتفاع زمینی به مدارهای واقع در ارتفاع 200 تا2000 کیلومتری سطح زمین گفته میشود. ماهوارههای مخابراتی ابتدا به مدار کم ارتفاع پرتاب میشوند. ایستگاه فضایی بینالمللی و تلسکوپ فضایی هابل در این مدار به دور زمین در حال گردش هستند.
مدار ژئو یا مدار زمینآهنگ به مدارهایی گفته میشود که سرعت زاویهای چرخش ماهوارهها در این مدارها با سرعت چرخش زمین برابر است. معمولا ماهوارههای تلویزیونی در ارتفاع قریب به 36هزار کیلومتری سطح زمین معمولا در این مدار قرار میگیرند.
ماهواره طلوع، نخستین ماهواره سنجش از راه دور ایران است که 14 بهمن 88 در روز ملی فناوری ماهوارهای رونمایی شده و قابلیت پرتاب با ماهوارهبر سیمرغ را دارد.
این ماهواره از فناوریهایی مانند محموله تصویربرداری، کنترل وضعیت مکانیزمها و سلولهای خورشیدی بهره میبرد. مأموریت اصلی این ماهواره، تصویربرداری تک طیفی با تفکیکپذیری 50 متر، ذخیره و ارسال دادههای تصویر به ایستگاههای زمینی میباشد.
مدار ماهواره طلوع از نوع ماهوارههای در مدار کمارتفاع بوده و ارتفاع مدار آن بیش از 500 کیلومتر است. انرژی ماهواره طلوع با آرایههای خورشیدی از روی بدنه و باتریهای ثانویه تأمین خواهد شد.
جرم این ماهواره 100 کیلوگرم و ابعاد این سازه شش ضلعی به عرض 86 و ارتفاع 100 سانتیمتر است. ماهواره سنجشی طلوع با قابلیت تفکیک 25 متر است که گفته میشود این میزان دقت تا 10 متر قابل افزایش است. پیشتر منوچهر منطقی، رئیس مرکز ملی فضایی ایران در 29 دی 95 در مراسم افتتاحیه دومین کنفرانس ملی مهندسی فناوری اطلاعات مکانی اعلام کرده بود: «ماهواره طلوع در مرحله انجام تستهای نهایی است و ما بازه زمانی سه ماهه را با در نظر گرفتن مراحل یکپارچگی و الحاق آن به پرتابگر اعلام کردهایم.» با این حال تا به امروز پرتاب این ماهواره به دلایلی که بسیاری از کارشناسان آن را مربوط به مسائل سیاسی ایران و غرب میدانند همچون پرتاب ماهواره ناهید-1 و چند نمونه دیگر به تعویق افتاده است.