آنها اراده کردند و میزبانیشان را در نیمههای لیگ قهرمانان فصل قبل از قطر به امارات بردند؛ اما ما سه سال است نمیتوانیم تاجیکستان را به عنوان میزبان بازیهایمان معرفی کنیم. تیغ ما در کنفدراسیون فوتبال آسیا کند است، خیلی کند، آنقدر کند که کسی گوشش در کنفدراسیون فوتبال آسیا به حرف ما بدهکار نیست.
وقتی سیاستمداران عربستانی و اماراتی به جان قطر افتادند و روابط کشورهای عربی با قطر به هم پیچید، روابط فوتبالی این کشورها هم تیره و تار شد. مدیران فوتبال عربستان گمان کردند به همان راحتی که سر ایران را بریدند و از همه معادلات حذفش کردند، سر قطر را هم میتوانند ببرند.
البته آنها تلاش کردند؛ اما این تلاش کافی نبود. آنها نمیدانستند که در کنفدراسیون فوتبال آسیا، حرف اول و آخر را پول میزند؛ عنصر تعیینکنندهای که نقشی غیر قابل باور در همه معادلات فوتبال آسیا دارد.
کنفدراسیون فوتبال آسیا به شکلی غیر قابل باور به پول اسپانسرها تکیه دارد و نمیتواند حامیان مالیاش را نادیده بگیرد. اگر تلاش عربستان و امارات در مورد قطر به نتیجه نرسید به این دلیل بود که قطر پول داشت و خوب خرج میکرد. حرف قطر در آسیا خریدار داشت چون پول را نمیشود نادیده گرفت. اگر میخواهید حرفتان برو داشته باشد باید پول داشته باشید. طبیعی است که در چنین شرایطی ما نمیتوانیم نقشی در تصمیمها داشته باشیم.
رضا پورعالی
ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم