در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
سه ماه گذشت و ایران در آخرین دیدارهای مقدماتی جام جهانی که برای تیم ما حالت تشریفاتی پیدا کرده بود، دو تساوی دیگر مقابل کره جنوبی و سوریه به دست آورد تا بازیهای مقدماتی بدون باخت ما تمام شود. سه ماه را به سرعت نور از دست داده بودیم و هواداران عاشق فوتبال و عاشق ایران امیدوار بودند در 9 ماه باقیمانده اتفاقی رخ دهد. باز هم زمان بسرعت گذشت. قرعهکشی جام جهانی انجام شد و تیم ملی در گروه مرگ کنار اسپانیا و پرتغال قرار گرفت. اهالی فوتبال تردید نداشتند که بعد از این قرعه سخت، همه کنار هم قرار میگیرند تا آبروی این فوتبال حفظ شود، اما انگار عین خیال ما نبود. کسی حال فکر کردن به جام جهانی را نداشت. زمان گذشت و به 11 دی رسید و حالا نزدیک پنج ماه به اولین بازی ایران در جام جهانی روسیه زمان باقی مانده است؛ فقط پنج ماه برای آن که فکری کنیم و قدمی برداریم. هفت ماه را پشت سر گذاشتیم و حالا پنج ماه پیش روی ماست؛ زمانی که به سرعت همان هفت ماه میگذرد و چشم که باز کنیم، در سنپترزبورگ هستیم و باید مقابل مراکش به میدان برویم. به آن بازی که برسیم، شاید خمیازه بکشیم و چشمانمان را باز کنیم و با خود بگوییم، چقدر زود 25 خرداد 97 رسید؛ اما آن زمان برای بیدار شدن دیر است؛ خیلی دیر.
امید توفیقی
روزنامهنگار
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: