تیمهای اصلی بسکتبال دختران نوجوان آسیا مانند استرالیا، ژاپن، چین، نیوزیلند و کره جنوبی نیز بازیهای سطح یک را در هند برگزار کردند که با نتایج تیم دختران، فعلا و تا چند سال آینده دسترسی به سطح این تیمها ممکن نیست.
این نکته هم درست است که در سفر دختران به رقابتهای هند، نتیجه بعد از حضور این تیم میآید آن هم بعد از چهار دهه که تیمهای دختران ایران در سطح یک و 2 آسیا غایب بودند و از این منظر بر نوجوانان دختر خردهای وارد نیست. با این حال اختلاف امتیاز نوجوانان دختر با تیمهای هند، مالزی و قزاقستان تامل برانگیز است آن هم بیشتر از این جهت که مسئولان این ورزش در سالهای اخیر فعالیتهای دختران را با وجود ممانعتهای بینالمللی، در بُعد داخلی ادامه داده بودند. پرسشی که مطرح میشود این است؛ طی چهار دهه که نزدیک به دو دهه آن را مسئولان کنونی فدراسیون بسکتبال در بخشهای مردان و زنان مدیریت کردند، فعالیتهای دختران بر مبنای کدام برنامههای توسعهای قرار داشت؟ فعالیتهای بینالمللی چگونه رصد و با فعالیتهای داخلی منطبق شد که تیم دختران در سطح 2 آسیا میان هفت تیم بهعنوان چهارم رسید ؟
وقتی فعالیتهای فدراسیون بسکتبال را مرور میکنیم، میبینیم در بخش دختران بازیهای متعددی تاکنون در سطح داخلی برگزار شده و همینطور آموزش و استعدادیابی هم در برنامههای فدراسیون گنجانده شده است. در حالی که نتایج یک دوره رقابتهای بینالمللی نشان میدهد روشهای قبلی در حیطههای مختلف از جمله آموزش، کارساز نبوده است و به تغییر نگاه کلی در این زمینه نیاز دارد.
نخستین حضور دختران نوجوان بسکتبال در آسیا که با تلاش آنها مورد توجه قرار گرفت در جای خودش تحسین برانگیز است اما مسئولان فدراسیون بسکتبال با نزدیک به دو دهه مدیریت در این فدراسیون ساز و کار مناسب را برای دختران مستعد فراهم نکردند تا شاهد فاصله امتیازی آنها با تیمهای متوسط بسکتبال دختران آن هم در سطح 2 آسیا باشیم. نداشتن مجوز بازی کردن با حجاب از فدراسیون جهانی بسکتبال (فیبا) هم نباید بی برنامگی در بخش دختران بسکتبال را توجیه کند و بر این اساس همه تقصیرها را به گردن فیبا انداخت. در مقابل مقاومتهای فیبا، فدراسیون بسکتبال هم دو دهه برای برنامه ریزی دختران راه را به خطا رفت و قطعا برنامههایی که کیفیت بازی دختران ایرانی را در سطح 2 آسیا به همراه نداشته است در صورت تکرار و در ادامه، راهگشای نسلهای بعدی نخواهد بود.
محمد رضاپور
ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم