رسول پورجانفشان، جوانی 26 ساله و یکی از پرورشدهندگان موفق شترمرغ در آذربایجان شرقی است. او دارای مدرک کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی است. رسول پورجانفشان، چهار سال پیش به همراه سه نفر دیگر از هم دانشگاهیهایش تصمیم گرفت روی پای خود بایستد. او در این باره میگوید: «بعد از پایان تحصیلات در مقطع کارشناسی ارشد، ما چهار نفر میخواستیم برای خودمان کاری دست و پا کنیم تا نه تنها سربار دولت نباشیم، بلکه برای دیگران هم اشتغالزایی کنیم.»
این فعال اقتصاد مقاومتی میافزاید: «برای شروع کار، عرصههای گوناگونی نظیر پرورش قارچ، تولید گیاهان دارویی و... در برابر ما قرار داشت، اما در نهایت بعد از مطالعه و تحقیق به این نتیجه رسیدیم که پرورش شترمرغ بهترین گزینه است و سودآوری بیشتری به همراه دارد. یکی از دلایل آن هم این بود که پرورش شترمرغ در منطقه ما رواج چندانی ندارد و ما برای فروش محصولات با تقاضای بیشتری روبهرو هستیم.»
آقای پورجانفشان میگوید: «هر یک از ما چهار نفر مبلغ پنج میلیون تومان بهعنوان سرمایه اولیه فراهم کردیم و از بسیج سازندگی هم 20 میلیون تومان وام گرفتیم. کار را با خرید 12 جوجه شترمرغ در زمینی که متعلق به خانواده من بود، شروع کردیم. همه ما قبلا در اردوهای جهادی بویژه در مناطق زلزله زده اهر، هریس و ورزقان شرکت کرده و ضمن خدمت به مردم کار بنایی را بخوبی یاد گرفته بودیم. در نتیجه همه کارهای مناسبسازی زمین و ساختمان برای پرورش شترمرغ را خودمان انجام دادیم.»
در مزرعه رسول پورجانفشان و همکارانش در حال حاضر 104 قطعه شترمرغ وجود دارد. او درباره درآمد پرورش شترمرغ، میگوید: «گوشت شترمرغ با استخوان کیلویی 40 هزار تومان و بدون استخوان، کیلویی 50 هزار تومان است. از فروش گوشت حاصل از کشتار هر شترمرغ، یک میلیون تومان سود خالص به دست میآید. این در حالی است که اگر کسی بتواند پوست شترمرغ را دباغی و محصولات چرمی تولید کند، به ازای هر شترمرغ حداقل دو میلیون تومان سود خالص نصیبش میشود. ما در حال حاضر توان این کار را نداریم، اما همزمان از پرهای شترمرغها گردگیر یا داستر تولید میکنیم.»
این فعال اقتصاد مقاومتی میافزاید: «طعم گوشت هر حیوانی بستگی به میزان ترکیب آن با چربی همان حیوان دارد. گوشت شترمرغ چربی درون بافتی بسیار اندکی دارد و به همین دلیل خاصیت درمانی دارد و برای بیماران توصیه میشود. اما چربی بین بافتی شترمرغ بسیار زیاد است و از هر شترمرغ 120 کیلویی 20 کیلوگرم چربی به دست میآید. ترکیب گوشت شترمرغ با این چربی بین بافتی طعم آن را فوقالعاده میکند. بهطور کلی گوشت ترد و لطیف شترمرغ بسیار چاشنی پذیر است.»
رسول پورجانفشان درباره پایان نامه کارشناسی ارشد خود، خاطرنشان میکند: «سعی کردم پایان نامهای کاربردی و به درد بخور ارائه کنم که بایگانی نشود. سوژه پایان نامه من مکانیزاسیون واحدهای پرورش شترمرغ بود و بر اساس مطالعات میدانی واحدهای پرورش شترمرغ در ورامین، گرمسار، ساوه، قزوین و... نوشته شد و حاصل آن یک طرح توجیهی دقیق برای شروع به کار پرورش شترمرغ بود.»
این فعال اقتصاد مقاومتی نسبت به سنگ اندازی دستگاههای اجرایی در برابر دریافت مجوز توسط واحدهای پرورش شترمرغ گلایههای زیادی دارد. ازجمله این سنگاندازیها، اصرار عجیب و غریب بر لزوم وسعت بالای مزارع پرورش شترمرغ است. این در حالی است که فعالان اقتصادی جوان همگی کار خود را در مزارع کوچک شروع میکنند. البته نیروهای جوان مثل رسول پورجانفشان با خلاقیت و ابتکار توانستهاند حداکثر بهرهوری را از زمینهای کوچک برای پرورش شترمرغ داشته باشند، به این ترتیب که جوجه شترمرغها را با فاصله زمانی دو ماهه خریداری میکنند و به این ترتیب شترمرغهایشان سنین متفاوتی دارند. در نتیجه نیاز آنها به داشتن زمین وسیع مرتفع میشود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم