نسل‌کشی در صبرا و شتیلا

سال 1982 نیروهای ارتش صهیونیستی با همراهی شبه‌نظامیان فالانژ لبنانی به سرکردگی ایلی حبیقه به بهانه انتقام ترور بشیر جمیل، رئیس‌جمهور لبنان و رهبر حزب فالانژیست‌ها به دو اردوگاه صبرا و شتیلا در بیروت غربی حمله کردند و نزدیک به 3500 فلسطینی را به صورت بی‌پروا و بدون هیچ پرسشی قتل‌عام کردند. از آن پس اسرائیل بارها تلاش کرد این جنایت را به گردن لبنانی‌ها بیندازد تا به این وسیله خود را از فشار افکار عمومی جهان رهایی دهد. حتی یک‌بار نیز دستور تشکیل کمیته تحقیقاتی کاهان را در فوریه 1982 میلادی صادر کرد. این کمیته در یک برنامه نمایشی آریل شارون فرمانده محلی نیروهای دفاعی اسرائیل در منطقه را تنها به دلیل سهل‌انگاری و دست‌کم گرفتن واکنش فالانژهای مارونی لبنان، مقصر دانست. این درحالی بود که مجمع عمومی سازمان ملل متحد با محکوم کردن این کشتار آن را «نسل‌کشی» نامید.

به هرحال رژیم صهیونیستی به کمک حامیان بین‌المللی‌اش موفق شد بر این جنایت سرپوش بگذارد اما بعد عکس‌هایی را که دو عکاس نشریه تایم منتشر کردند حقایقی تکان‌دهنده از این جنایت برملا کرد. رابین مویر عکاس مجله تایم به همین وسیله توانست جایزه سال «ورلد پرس فوتو» را به خود اختصاص داده و «بیل فولی» نیز جایزه پولیتزر را به خاطر ثبت جنایت نیروهای شارون کسب کرد. آریل شارون که در آن زمان وزیر جنگ رژیم صهیونیستی بود و بعدها به «قصاب صبرا و شتیلا» معروف شد، دستور مستقیم این حمله را به فالانژها داده بود و سایر یگان‌های صهیونیست نیز مانع آمد و شد به اردوگاه‌ها می‌شدند. جنایت‌های شارون در تاریخ زندگی وی به حدی است که حتی برخی خاخام‌های صهیونیست نیز بلاتکلیفی و نمردن وی بعد از سال‌ها اغما را به این علت می‌دانستند که آسمان از پذیرش روح این موجود خودداری می‌کند.

محمد علی‌عسگری

جام‌جم