نگاه هفتم

تخصص گرایی به جای جوانگرایی در تهیه‌کنندگی

من سال 1361 و در 23 سالگی با تهیه‌کنندگی فیلم ریشه در خون به کارگردانی سیروس الوند، کار خودم را در سینمای حرفه‌ای شروع کردم. چه قبل از انقلاب و چه پس از انقلاب اسلامی، تهیه‌کننده‌ای نداشته‌ایم که با این سن، فعالیت تهیه‌کنندگی خود را شروع کند.
کد خبر: ۱۰۶۶۹۴۵

به هیچ وجه مخالف ورود جوان‌ها به این مسئولیت مهم نیستم و حتی از این موج تازه استقبال هم می‌کنم، منتهی تفاوت‌هایی میان من و برخی جوانان تهیه‌کننده که در این چند سال در سینما فعالیت می‌کنند، وجود دارد؛ اول این که از همان اولین تهیه‌کنندگی، پول و سرمایه فیلم را خودم آوردم و برای جذب سرمایه فیلم نه سر کسی کلاه گذاشتم و نه از دولت کمک گرفتم و نه از رانت بهره بردم. بعد از آن هم مسیر تهیه و ساخت فیلم را بدون کمک دولت تا امروز ادامه داده‌ام.

این که تهیه‌کننده جوانی وارد سینما شود، هیچ ایرادی ندارد، به شرطی که تجربه و توان لازم برای این کار را داشته باشد. من قبل از این که کار تهیه‌کنندگی را شروع کنم، فیلم‌های هشت میلی‌متری می‌ساختم و به صورت کامل با این کار و حرفه سینما آشنایی داشتم. تحقیقات و تجاربی در سینما داشتم و یک سری آدم‌های این حرفه را می‌شناختم، اما برخی جوانانی که امروز وارد کار تهیه‌کنندگی سینما می‌شوند، نه تحقیق دارند و نه تجربه و حتی آن پول و سرمایه‌ای هم که برای ساخت یک فیلم می‌آورند، متعلق به خودشان نیست یا اینکه پول فیلم را از پدرشان می‌گیرند یا برای جذب سرمایه فیلم، گوش دولت را می‌برند و از رانت استفاده می‌کنند. بعد هم همان اثری که می‌سازند، فیلم اول و آخرشان می‌شود! با وجود این، اسم خودشان را تهیه‌کننده می‌گذارند و می‌گویند ما سال‌ها تهیه‌کننده بوده‌ایم.

اشکال کار اینجاست، وگرنه کسی با جوانگرایی و نیروی جوانی مشکلی ندارد و فکر و اندیشه جوان بازتر است و می‌تواند با بهره‌گیری از تجربیات باتجربه‌ها، فعالیت موثر و شایسته‌ای در سینما داشته باشد. سن و سال کم در زمینه تهیه‌کنندگی چندان ملاک نیست، حتی سن بالا لزوما دستاورد محسوب نمی‌شود، چون در همین سینما تهیه‌کننده‌ای داریم که بعد از 40 سال حضور، معطل است و بهتر است که نباشد. تاکید می‌کنم که مهم تجربه، توان و تخصص لازم در این زمینه است.

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان سینمایی باید نظارت درستی بر کار این تهیه کنندگان داشته باشد و پالایشی میان تهیه کننده‌های سینما انجام دهد و همه تهیه‌کننده‌ها را با عنوان یک صنف واحد ساماندهی کند، نه این که شاهد گروه‌های مختلفی در این خصوص باشیم که به هر کس پروانه ساخت بدهد. در چنین شرایطی افراد و جوانانی بی‌دلیل موجه وارد سینما و عرصه تهیه‌کنندگی می‌شوند و خسارات عمده‌ای به سینما وارد می‌کنند. اگر این روند مبنا قرار گیرد، شاهد همین بساط در سینما هستیم که می‌بینید.

محمدحسین فرحبخش

تهیه‌کننده پیشکسوت سینما

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها